Strona główna  /  Miejsca  /  Ścieszków Groń

Ścieszków Groń

Ścieszków Groń

 

Beskid Mały potrafi zadziwiać, wiedzą o tym dobrze nasi stali czytelnicy oraz wszyscy, którzy odkrywają z nami uroki Beskidu Małego. Szczyt Łysiny jest jednym z takich niezwykłych miejsc. Pozornie, zwykły, beskidzki szczyt. Obok polana z piękną panoramą na Beskid Żywiecki i Beskid Śląski. Już sama panoram jest warta odwiedzenia tego miejsca, ale powiedzmy sobie szczerze - jest wiele szczytów z pięknymi panoramami. Więc co takiego szczególnego znajduje się w pobliżu szczytu Łysiny?

 

Łysina zwana również Ścieszków Groniem wznosi się na wysokość 779 m n.p.m. Po dzień dzisiejszy cała okoliczna ludność nazywa ten szczyt Łysiną, pomimo że Komisja Nazewnictwa bez podstaw zatwierdziła nazwę "Ścieszków Groń".

Sam wierzchołek znajduje się w lesie obok szlaku zielonego (idąc od strony Kocierza Rychwałdzkiego, po prawej stronie). W lewo ciągnie się "pasemko": Łysiny - Czoło, Płone, Kucówki i Gibasów Groń. W tle przykuwa wzrok Królowa Beskidów - Babia Góra, pasmo Jałowca i Polic. Przy dobrej pogodzie można zobaczyć Gorce i Beskid Wyspowy. Od północnej strony widać Kocierz, Beskid, Przełęcz Kocierską oraz Potrójną. Zza Potrójnej wystaje grzbiet Jawornicy.

Podobnie jak Radosław Truś, my również proponujemy zejść 50 metrów drogą polną na południe. Gdy to zrobimy będzie okazja oglądnąć jeszcze obszerniejsze panoramy! Tak oto opisuje widoki z tego miejsca Radosłw Truś:

"Przed nami głębokie obniżenie doliny Łękawki i Kotliny Żywieckiej. Za nią, w prawo, Beskid Śląski: Glinne i Magurki, nad nimi Barania Góra, a ponad drzewami Skrzyczne. W centrum Kotliny Żywieckiej sterczy trójgarbny Grojec, w tyle grupa Wielkiej Raczy i Rycerzowej, a na wprost nas dalsze szczyty Beskidu Żywieckiego: Prusów, Abrahamów, Przypór, Juszczynka, grupa Lipowskiej z Romanką, potem na wschód kolejno Sypurzeń, Munczolik i Pilsko. Dalej w lewo grzbiet graniczny aż po Babią Górę i Mędralową, a ponad Jaworzyną na prawo od Babiej Góry wznoszą się na horyzoncie Tatry. Na pierwszym planie Czeretniki - od strony Żywca kolejno: Lyska, Barutka, Ostry Groń, nieco z tyłu Janikowa Grapa i płd. grzbiecik aż po najwyższy z nich Bąków".

Zamczysko

 

Zamczysko fot. Baca

 

Od strony południowej szczytu Łysiny, schowane za drzewami, znajdują się wysokie bloki skalne. Są to bloki piaskowca istebniańskiego, nazwane Zamczyskiem. Jednocześnie stanowią jedną z najciekawszych osobliwości przyrodniczych w Beskidach. Unikalne są gabaryty Zamczyska oraz zawiły system labiryntów i mostów skalnych. Ściany dochodzą do wysokości kilkunastu metrów, długość samego wąwozu ma około 100 metrów. Znaleźć tu można 5-metrowe grzyby skalne, dziury, półki skalne oraz jaskinie. Na trzech głównych ścianach wspinacze wyznaczyli i zabezpieczyli kilka tras wspinaczkowych. Trudno ustalić, kto odkrył Zamczysko dla wspinania, ale wiadomo, że w latach 70-tych wspinano się tutaj na wędkę. Stałe przeloty pojawiły się roku 1988 i jest to zasługa Krzysztofa Małysza, Piotra Anteckiego i Czesława Szury. Aktualnie w rejonie ubezpieczonych jest kilkanaście dróg, z których najtrudniejsza osiąga stopień VI.4+

Jaskinia Lodowa

Najbardziej tajemnicza okazuje się 59 metrowa Jaskinia Lodowa. Jaskinia jest silnie modelowana przez wietrzenie mrozowe. Jest jaskinią suchą, światło sięga do szczeliny wejściowej. Wewnątrz stwierdzono występowanie dużej ilości lodu hydrogenicznego. Tworzy on różnego typu formy lodowe: sople, kolumny lodowe, dropienie, pokrywy lodowe. Występująca próżnia (wiąże się ona z budową morfologiczną: ciasny otwór, szerokie sale, opadający charakter, pęknięcia i system szczelin łączących się z powierzchnią) ma szanse długo utrzymywać formy lodowe. Dodatkowym warunkiem jest jednak mała ilość opadów letnich i rzadka penetracja przez ludzi. Jest ona najniżej położoną jaskinią lodową w Polsce.

Cała obecnie znana część jaskini została odkryta i splanowana w dniu 5 czerwca 2000 roku przez Artura Żerę z SBB.

 

Jaskinia Lodowa

 

"Do jaskini wchodzi się przez wąską szczelinę o głębokości 1,9 m, po jej strawersowaniu można opuścić się na dno. W jaskini wyróżniono trzy zasadnicze ciągi: pierwszy - od zejścia otworowego ciasnymi korytarzykami do studzienki Szczelina z Lodospadem (3,3 m głębokości), następnie przejście do I Sali Lodowej, dalej w kierunku SE do II Sali Lodowej rozwiniętej na pęknięciu szczeliny, drugi ciąg ze Szczeliny z Lodospadem ku N do Sali Gaugętego (komora o dł. 4 m, szer. około 2 m i wysokości do 2 m), od której odchodzi kilka ciasnych korytarzyków i szczelin. Trzeci ciąg główny rozpoczyna się zaraz w prawo od drugiego. Przez ciasną prawie pionową szczelinę schodzi się 2,8 m do Dolnej Salki o dł. 2 m. Od sali ku W schodzi niski, lecz szeroki korytarzyk, który w swych początkowych partiach łączy się poprzez zacisk ze szczeliną opisaną jako drugi ciąg. Korytarz po 3 m kończy się schodząc 10 m poniżej otworu".



 Zaloguj lub zarejestruj się, aby dodać sugestię

Podziel się z przyjaciółmi:


Dodaj zdjęcie

 Zaloguj lub zarejestruj się, aby dodać zdjęcie

Pozostaw Komentarz

Twój adres mailowy nie zostanie opublikowany.





Podobne


magurka-wilkowicka

Magurka Wilkowicka

czupel

Czupel

potrojna-czarny-gron

Potrójna (Czarny Groń)

hrobacza-chrobacza-laka

Hrobacza (Chrobacza) Łąka