Około południa w sobotę, pełen nadziei na szybkie znalezienie się na Potrójnej, wyjeżdżam z domu i spóźniony udaję się na przeł. Kocierską, by stamtąd niespiesznie poczłapać na Zlot, kontemplując widoki.
Ubrałem rakiety, i ciągnąc moje sanie, powoli świeżo przedeptanym szlakiem udaję się w stronę przekroczenia drogi. Głębokość „przedeptania” wprawia mnie w zdumienie. Ślad podeszwy buta kończy się na głębokości gdzieś tak ok. pół metra. Ktoś dobrze „torował” 
Nie minęła chwila czasu, spotykam „Silną Grupę Torującą – w odwrocie. „Co jest – pytam, co się dzieje…” Okazuje się że szlak w ogóle nie przetarty, odcinek który „normalnie” robi się w 15 min. zajmuje godzinę… Oj, będzie ciężko…. Postanawiamy zaatakować Potrójną z obu stron - SGT z Praciaków, ja, próbując iść dalej… Z początku idzie się całkiem dobrze. W końcu idę „po śladach”…. Ale przyjemność nie trwa długo. Pod Kiczorką ślad się kończy, muszę torować…
Po drodze spotykam taki oto trop zwierzyny…
Idąc dalej, zapadając się w mokrym śniegu prawie po kolana, widzę jakieś przebłyski słońca, to nawet dobrze – padać nie będzie….
W końcu po dwóch i pół godzinie docieram pod szczyt.
Do zachodu jeszcze z pół godziny, ale co tam, idę jeszcze na szczyt podziwiać takie widoki…
Schodząc do chatki spotykam Xagę i Grzesia. Okazuje się że też przyszli z Kocierskiej .
No to zaczynamy „chatkowanie” – jest Żubr, jest Harnaś, jest Tuzemak oraz Kasztelan, że o Belfaście nie wspomnę….
znaczy się – jest dobrze… 
To dla starszych…
Dla młodych chipsy. 
A że były czymś „zaprawiane” młody Akall’a dostał „przypływ mocy” i dawał czadu ku uciesze wszystkich
Integrujemy się co raz bardziej. Pękają cytrynówki, Piotr prezentuje Jabłonowo, Bromba mówi że nikomu nie da, a młodzi poszli integrować się gdzie indziej tzn.grać w karty.
Nagle poruszenie. Frania zasięg złapała, aż dwie kreski 
. Czym prędzej więc pisze SMSa, ale niestety, wysłać nie tak łatwo. Frania w lewo, zasięg w prawo, i tak harcowali po pokoju ze dwadzieścia minut Matti zasięgiem się w ogóle nie przejmował, tylko rozkminiał na telefonie fajną gierkę
Pogoń za zasięgiem męcząca była okrutnie, więc Mirek widząc „wyziewy ducha” przygotowuje potrawę „z piekła rodem” – skrzydełka a’la Feniks – baaaardzo ostreeeee !!!
Gdy każdy się już posilił i ugasił pragnienie, by nie buchać ogniem jak Smok Wawelski, nastał czas na zbiorową fotkę zlotową Forum Beskidu Małego. A tylu nas tam było :
Od lewej siedzą/kucają/leżą * - niepotrzebne skreślić:
Wojtas, piesek Fibi, Franka, Inga, Brombella, Czarownica z Pogodnej, Janioł, Młody zwany Chudym, Żona Akall'a, Xaga
od lewej stoją/wiszą/chronią swoje "cojones" * - niepotrzebne skreślić
Mirek, marekk500, Piotr, Lowell79, Grześ, Akall
„Nocne Polaków Rozmowy” toczyły się do późnych godzin wieczornych, przerywane raz po raz gromkim śmiechem, w odpowiedzi na pytanie „kto idzie biwakować” 
, albo czym się różni gołąb od zwłaszcza
..................................................................................................................................................................................
Poranek przywitał nas ładną pogodą, w nocy napadało ok. 10cm śniegu. Po śniadanku czas do domu. Pierwsi odchodzą Czarownica z Lowell’em. Daleka droga przed nimi.
Ale, ale. Co prawda biwaku nie było, to chociaż pokaz rakiet musi być. Kto chętny pohasać? Janioł pierwsza próbuje. O kurka, to działa !!! Pode mną tyyyle śniegu.
Piotr i Brombella następni. Nie ma lekko.
W międzyczasie Akall z Żonką i Młodym szykują się do wyjścia. Machamy „do następnego”
Na mnie też już czas. Jak pomyślę o torowaniu – już mam dreszcze. Chmurki „straszą” śnieżycą, na szczęście tylko „straszą”….
Ale nie było tak źle. 2h i jestem na Kocierskiej. 
Miło było poznać forumowiczów, było fantastycznie. Kto nie był – niech żałuje, a jest co wspominać - choćby „trzepanie termosa” czy przeróbka aparatu Brombelli na ramkę cyfrową – wtajemniczeni wiedzą o co chodzi.
Myślę że nie przynudziłem
PS 1. Wszystkie fotki TUTAJ
PS 2. Jak coś pominąłem, to dopiszcie
]]>
