Forum Beskidu Małego - Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

Odp: Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

2012-03-20T19:51:45Z

Fajna fotorelacja , panoramki, zwłaszcza ta z Turoniem bardzo ładna

Odp: Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

2012-03-20T12:24:57Z

W maju ub. r. skrzyżowanie szlaków obok kapliczki górniczej w Targoszowie wyglądało, jak wyżej.
Brawa dla MK

Odp: Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

2012-03-20T07:40:42Z

W takim razie życzę Dareczku powrotów do domu zawsze w butach

Odp: Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

2012-03-20T06:03:48Z

piotr napisał/a:

Dareczku dobre buty górskie+stuptuty nie powinny tak łatwo zamoknąć, natomiast byle jakie produkty Campusa za 200 zł lub jeszcze gorzej chińszczyzna z supermarketu oczywiście długo nie wytrzyma takich warunków. Dla mnie górski but, w którym odpada podeszwa to zwykły chłam. Porządne produkty prędzej gdzieś pękną lub się zetrą niż odpadnie w nich podeszwa.

Piotrze ale mnie rozśmieszyłeś swą wypowiedzią. Jeśli chodzi o moje buty to mam teraz robocze do gór za jakieś 50 zeta, no i nieźle się trzymią

darkheush napisał/a:

P.S. Lepiężnika wybrałem celowo, aby uciszyć te marudzenia na brak kwiotków

Lepiężnik, podbiał i śledziennica to chyba jedyne kwiotki które obecnie można wycisnąć z Beskidu Małego, dlatego to powinno zadowolić spragnionych kwiotków

Odp: Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

2012-03-20T04:06:41Z

Obejrzałem ten spacerek po "parku"

Odp: Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

2012-03-19T22:42:23Z

Są i zdjęcia (klik w obrazek). Enjoy

P.S. Lepiężnika wybrałem celowo, aby uciszyć te marudzenia na brak kwiotków

Odp: Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

2012-03-19T19:31:03Z

Dareczku dobre buty górskie+stuptuty nie powinny tak łatwo zamoknąć, natomiast byle jakie produkty Campusa za 200 zł lub jeszcze gorzej chińszczyzna z supermarketu oczywiście długo nie wytrzyma takich warunków. Dla mnie górski but, w którym odpada podeszwa to zwykły chłam. Porządne produkty prędzej gdzieś pękną lub się zetrą niż odpadnie w nich podeszwa.

Odp: Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

2012-03-19T18:07:20Z

Ta kapliczka pod Czarną Górą jest jakaś w miarę nowa?
Na swoich starych zdjęciach jej nie znalazłem, a na tegorocznych wyglądała jakby ją ktoś dla checy obsypał śniegiem. Teraz juz wiem dlaczego, bo ona jest w formie kopczyka, a nie kolumny

Darku, namaczanie może i szkodzi butom, ale w końcu po to są, aby w nich chodzić w każdych warunkach

Odp: Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

2012-03-19T17:45:16Z

Ja dobrze wiem jak się chodzi po takim śniegu. W butach chlupie, a od mokra zaczynają one pękać i odrywać się podeszwy. A potem muszę nowe buty kupować. Dlatego już nie chodzę po takim śniegu

Odp: Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

2012-03-19T13:16:43Z

Heh … fajna wycieczka i widoczki ładne . Przyznam, że po cichu liczyłam na jakiegoś małego kwiotka z Semikowej , no ale cóż … jak trzeba jeszcze poczekać, to poczekam.

darkheush napisał/a:

Idziemy dalej w stronę Smrekowicy. Już nie jest tak przyjemnie. W nawianych miejscach pokrywa śnieżna sięga 1,5 metra.

A jak ja pisałam, że śnieg sięga w tych okolicach 1,5 metra, to mi żaden facet nie wierzył, wrrrr … . Tak to już te biedne kobiety mają …

Odp: Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

2012-03-19T11:12:41Z

Jak se adidasy i dżinsy ubrał to i miał powódź hehe. Pozdrawiam i dajcie znać jak będziecie gdzieś jechać a nie takie straszenie na ulicy

Odp: Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

2012-03-19T11:07:28Z

Świetna wyprawa, ale jak na te warunki to prze.....ane. Szacun. W butach to chyba miałeś powódź, choć zimą powinno szczypać po nogach a nie człapać.

Śnieżna rzeż trzech niewiniątek (no prawie ;))

2012-03-19T10:07:55Z

Paluszek doszedł do siebie więc postanowiliśmy się z Gennaro i Memezio wyciorać gdzieś po BM. Padło na Leskowiec od południa.

Startujemy w Targoszowie przy górniczej kapliczce. Chwilę szukamy szlaku buków (jak on jest fatalnie oznaczony).

Jednak po piętnastu minutach dochodzimy na Gronik i do kolejnej kapliczki górniczej.

Tu mały rest na uzupełnienie płynów. Po chwili ruszamy szlakiem buków. Idzie się dobrze, jest niesamowicie ciepło, mówimy, że te temperatury bardziej pasują do lata niż kalendarzowej (jeszcze zimy)

Gdy dołączamy do czerwonego szlaku na Groń JPII zaczynają się schody. Śniegu już powyżej kostek. Jest on bardzo uciążliwy. Im wyżej tym go więcej.

Mijamy Polanę Łazy.

Buty powoli zaczynają przemakać. Ile nam zostało jeszcze do Semikowej??? W końcu jest!!! Ale - o matko!!! Jeszcze nigdy nie widziałem tak zapranej śniegiem Semikowej!!! Na krokusy trzeba jeszcze będzie sporo poczekać.

Chwila odpoczynku i ruszamy dalej. Ostatnie metry przed dojściem do węzła szlaków pod Groniem JPII to po prostu galery No ale w końcu jest ładnie wydeptana ścieżka do schroniska.

Przy schronie masa ludzi!!! Jak się popatrzyło na ubrania niektórych to się nóż w kieszeni otwierał Adidaski, krótkie porcięta etc...

Przerwa na jedzenie i browarka. Gennaro z plecaka wyciąga również pewien smakołyk

No nic trza się zbierać w stronę Leskowca. Autostrada.

Na szczycie oczywiście pamiątkowa gruppen-fotka Tres Amigos.

Idziemy dalej w stronę Smrekowicy. Już nie jest tak przyjemnie. W nawianych miejscach pokrywa śnieżna sięga 1,5 metra. W butach armageddon

Docieramy do węzła pod Smrekowicą. Krótki odpoczynek. Podziwiamy widok na Potrójną.

Zaczynamy schodzić w stronę Polany Suwory. Jak do tej pory było ciężko, to teraz zrobiło się prze@#$ne Jak na złość szlak nie traci specjalnie wysokości. Śniegu po kolana. Mijamy kapliczkę pod Czarną Górą.

No nareszcie szlak się przełamuje i zaczynamy w końcu tak naprawdę schodzić. Im niżej tym lepiej, co nie zmienia faktu, że nie robi mi specjalnej różnicy czy idę po wodzie czy po suchym. W butach sytuacja, przy której potop szwedzki jest dziecinną igraszką Rzucik matrycy na miłościwie nam panującą Królową...

... i dochodzimy do Targoszowa. Jeszcze tylko kawałek asfaltem i jesteśmy przy autku.

Reszta zdjęć jak się uporam z kompem.

P.S. Jeszcze jedna ciekawostka. Jadąc przez Wadowice w stronę Targoszowa widzimy przy ulicy jakiegoś rozgrzewającego się biegacza. Nagle mówię:

- Gennaro!!! Stój to chyba Piotr!!!

Pisk hamulców, cofamy jakieś 100 m i oczom naszym ukazuje się Piotr w całej okazałości. Jaki ten świat mały