Żałuję, że takie rozwiązanie nie jest znane w Polsce. Na Słowacji mają nad tym piecze ich PTTK-i, które remontują te szałasy, uzupełniają drewno do piecyka, a nawet pewne zapasy żywnościowe. Z reguły są dostępne za friko, nie trzeba ze sobą nosić namiotu, a czasem też kuchenki.

piotrze znane to i może ono jest, tylko kultura niestety u nas nie taka jak powinna …  Takie szałasy czy schrony są również bardzo popularne w Skandynawii. Tylko tam turysta, który się w takim miejscu zatrzymał, dba o to, aby pozostawić go w takim stanie, jakim go zastał. I jest to zupełnie naturalne i oczywiste, że skoro wykorzystał wodę czy drewno to należy je uzupełnić. O pozostawieniu po sobie porządku już nie wspomnę.
U nas takie miejsca, jeśli ich nikt nie pilnuje, albo nie są pod kluczem, wyglądają zazwyczaj tragicznie … .

To lepsze niż nic - jak napisał autor z podanej strony

Żałuję, że takie rozwiązanie nie jest znane w Polsce. Na Słowacji mają nad tym piecze ich PTTK-i, które remontują te szałasy, uzupełniają drewno do piecyka, a nawet pewne zapasy żywnościowe. Z reguły są dostępne za friko, nie trzeba ze sobą nosić namiotu, a czasem też kuchenki.

W Niżnych Tatrach znana jest też np. Útulňa Andrejcová, w której miałem okazję sam nocować: http://www.nizketatry.sk/chaty/uandrejc … jcova.html
oraz Útulňa Ramža, którą widziałem, ale w niej nie nocowałem: http://www.nizketatry.sk/chaty/uramza/uramza.html
Bez nich trzeba by było nieść ze sobą namiot na głównej grani.

Gwoli ścisłości wspomniany szałas nosi nazwę Útulňa Kriváň nad Ludrovou

piotr - masz rację. W Niżnych Tatrach jest ich więcej. To lepsze niż nic - jak napisał autor z podanej strony

Zbliżając się do Ludrovej mijamy chatę pod Krivaniem

Gwoli ścisłości wspomniany szałas nosi nazwę Útulňa Kriváň nad Ludrovou. A więcej informacji (w jęz. słowackim) i dokładne namiary geograficzne oraz mapkę można znaleźć tutaj: https://hiking.sk/hk/ar/275/utulna_kriv … rovou.html

Dzięki MF za ciekawą relację.

po tym wpisie odniosłem wrażenie, że tam nie byłeś. Ale się myliłem

byłem... dlatego dziwiłem się trochę określeniu "niełatwa"
bo w sumie nie ma tam nic strasznego

Przeczytane z mapą, fotki pooglądane, trasa zapisane w elektronicznym kajeciku 

Zejście ze szczytu nie jest miłe. Przedzieramy się przez gęstą kosodrzewinę, raz po raz ślizgając się na wystających korzeniach, mokrych kamieniach a częściej na błocie. Próbujemy za wszelką cenę złapać równowagę – nie zawsze to się udaje. Żartujemy, że przydałyby się raki

Pogoda zmienna – na przemian chmury i słońce. To pozwala na przerwy pod pretekstem fotografowania. Ciekawym miejscem są Upłazy gdzie otwierają się szerokie panoramy.

Dalsza część trasy oznakowana jest nie najgorzej, ale zdarzają się miejsca, które trzeba omijać ze względu na powalone drzewa. Jest ich sporo. Zbliżając się do Ludrovej mijamy chatę pod Krivaniem. Zerkamy do środka – jest wszystko: palenisko, stół, miejsce do spania z siennikami! Już niedaleko, przed nami jeszcze ok. 1,5 godziny marszu. Blisko przełęczy pod Kohutem mamy kolejne panoramy. Możemy dokładnie przyjrzeć się Ružomberkowi (ja z sentymentem - bywałem tam w dzieciństwie). Największe wrażenie robi majestatyczny Wielki Chocz.

W końcu docieramy do parkingu – ostatni fragment na skróty. Trochę zmęczeni całodzienną wędrówką, ale z pełnym bagażem wrażeń i … ubłoceni do kolan.

To jeszcze nie wszystko. Wyjeżdżając z Ludrovej zatrzymaliśmy się przy zabytkowym gotyckim kościele, który jest częścią muzeum liptowskiego w Ružomberku. We wnętrzu można podziwiać na ścianach cenne średniowieczne malarstwo. Gdyby tylko był otwarty …

Planowałem jeszcze zatrzymać się w Orawskim Podzamczu. Mój towarzysz jednak tak smacznie spał, że nie chciałem go budzić. Później obiecałem, że na pewno kiedyś go tu jeszcze przywiozę.

(Vlkolínec ) Ludrová – Hučiaky - przełęcz pod Magurou - Salatín - przełęcz pod Malým Salatínom - Bohúňovo – przełęcz pod Kohútom – Ludrová

To był mój kolejny jeden dzień w …. Warto było!

MF, a dlaczego uważasz, że Salatin to niełatwa góra? Jak wchodziłeś? Jakie trudności napotkałeś?

sprocket73 - po tym wpisie odniosłem wrażenie, że tam nie byłeś. Ale się myliłem

Bardzo ciekawie i bogato porośnięty ten Wąwóz Hučiaky

Można się dokładać ze zdjęciami?

Czekam na kolejne części . Bardzo ciekawie i bogato porośnięty ten Wąwóz Hučiaky .

MF napisał/a:

Jest pięknie – gdzie okiem sięgnąć góry! A bliżej mnóstwo różnokolorowych kwiatów.

I nie ma żadnego w czteropaku … ???

Są! Są tutaj  post nr 34

I nie ma żadnego w czteropaku … ???

P.S. Czekam na dalszą część relacji MF, no i ładne czteropaki.

III

Szlak miejscami jest bardzo zarośnięty, w niektórych miejscach łatwo go zgubić. Ktoś jednak szedł przed nami i można powiedzieć, że jest przetarty Mimo to musimy jednak przedzierać się przez wysokie i mokre trawy – są wśród nich i pokrzywy, przedzieramy się ścieżką między  małymi drzewkami. Kiedy to się skończy! Cieszę się, że mam długie spodnie. Co innego mój towarzysz

Przed zdobyciem szczytu Salatina - w okolicach przełęczy pod Magurou - rozbijamy „bazę”. Jest pięknie – gdzie okiem sięgnąć góry! A bliżej mnóstwo różnokolorowych kwiatów.

Na szczyt prowadzi wąska ścieżka, jest stromo. Dajemy radę. Sam szczyt porośnięty jest kosodrzewiną, co utrudnia trochę widoczność. Mimo to podziwiamy - Tatry na wschodzie, Niżne Tatry, Wielką i Małą Fatrę na zachodzie, na północy Wielki Chocz. Nie zapominamy o wpisie do książeczki – „Salatin po raz pierwszy”. Na szczycie czterech turystów oprócz nas. Robimy sobie wzajemnie zdjęcia. Schodzimy, planując przerwę już na szlaku, zakładając, że będą lepsze widoki. Nie pomyliliśmy się.

Pytanie jest poważne, z góry zastrzegam, bo z tym bywa różnie: gdzie Piotrze posiadłeś słowo " kibel " , na określenie koniecznego a niespodziewanego noclegu w górach. Poza Tatrami nigdy tego nie spotkałem. Jest to żargon bardzo stary, z pewnością przedwojenny.
Wiele lat temu, w Morskim Oku, po zapadnięciu zmroku, gdy wysoko w skałach błyskały latarki, chodzili różni i mówili: o, kiblują, kiblują.

Znam je od dawna, ale skąd? Nie mam pojęcia.
Przy okazji chciałbym się odnieść do kwestii budzącego kontrowersje określenia "niełatwa". A więc dodanie "dramatycznego" przymiotnika miało charakter nieco marketingowy tj. zachęcić do czytania i wybrania się na Salatin Ja sam w swoim życiu pokonałem wiele znacznie trudniejszych szlaków i gór.
P.S. Czekam na dalszą część relacji MF, no i ładne czteropaki.