. Chaszczowanie to prawdziwy test opanowania
|
Chyba, że zaczyna zapadać zmrok, to wtedy już panowanie nad sobą zaczyna szwankować 
sprocket73 dzięki za relację. Podobną trasę już kiedyś robiłem jak Twoja, i to nie jeden raz, tylko z mniejszym powodzeniem 
Ale już teraz postanowiłem, że Smużkę, Czubę i Snozkę muszę odwiedzić, bo chyba warto jak to fotkach widać 
Mam nadzieje że nie zawiodłem cię widokami opisując Smużkę, Czubę i Snozkę. Chaszczowanie to prawdziwy test opanowania Na szczyty tych wzgórz prowadzi od niebieskiego szlaku kilka ścieżek, tylko trzeba wiedzieć jak nimi tam dojść 
]]> Też mam podobne odczucia jak Twoje: dzięki naszym forumowiczom odwiedziłam miejsca, o których istnieniu nigdy bym się nie dowiedziała, gdybym nie trafił na to forum
Znaleźliśmy jakąś ścieżkę i zaczęliśmy podejście. Słoneczna pogoda, intensywna zieleń, było pięknie.
Niestety ścieżki mają to do siebie, że zanikają. Nasza zanikła dość szybko, zaczęło się chaszczowanie, chodzenie dróżkami dla dzików, przedzieranie przez krzaki ostrężyn. Ukochana marudziła, potem się złościła, następnie obraziła, a na koniec wpadła w szał. Wyrażała się niecenzuralnie o naszym forumowym Darku, na którego ciągle zwalałem winę, aby zwiększyć własne szanse na przeżycie
Jak to zwykle bywa, jeżeli się człek nie podda to osiąga sukces. W końcu udało się dojść na odsłonięte partie szczytowe, gdzie prowadzi przyjemna droga, jest naprawdę widokowo i ogólnie fajnie. Czyli warto wybrać się na Smużkę, Czubę i Snozkę, tylko niekoniecznie startować od niebieskiego szlaku. Najlepiej podejść trochę asfaltem i trafić na zaznaczoną na mapie drogę idącą do szczytu Smużka.
Zawsze podobały mi się te małe niebieskie kwiatki
Dalej poszliśmy bezszlakowo na Gancarz. Obawiałem się tego podejścia, ale okazało się, że tym razem obyło się bez "przygód". Cały czas grzbietem prowadziła szeroka ścieżka, którą wyszliśmy wprost na krzyż na Gancarzu.
Następnie szlakiem wyszlismy na Groń Jana Pawła II. Skąd rozpościera się piękna panorama na północ.
Delektując sie soczystą zielenią przeszliśmy na Leskowiec.
Nastęnie w planach było zejście kawałek żółtym i odszukanie grobu partyzanta, o którym można poczytać tutaj: http://www.beskidmaly.pl/pun/topic724.html
Znaleźliśmy bez problemu i czerwonym wróciliśmy do schroniska.
A tak w ogóle przyłączyliśmy się do akcji sprzątania Beskidu Małego i podczas całej wycieczki zbieraliśmy wszystkie napotkane śmieci. Rejon Gancarza i Leskowca był już solidnie wysprzątany, ale jak zaczęliśmy schodzić w kierunku Królewizny, to szybko zapełniliśmy przeznaczony na śmieci worek.
Ostatnią planowaną atrakcją było znalezienie "Jaśkowej Arki", o której można poczytać tutaj: http://www.beskidmaly.pl/pun/topic555.html
Również udało się ją odszukać. Muszę przyznać, że jest to bardzo dziwny obiekt. Tak brzydki, że aż ciekawy.
Na koniec wracaliśmy bezszlakowo do Ponikwi przez Palenicę. Choć jest cała porośnięta lasem, to zdarzają się widokowe okna.
Główna droga schodząca grzbietem Palenicy pod koniec odbija mocno w prawo i cofa się w stronę Leskowca, aby ominąć stromiznę. W ten sposób zejście jest łagodne, ale 4x dłuższe. Kiedy szedłem tam ostatnio to właśnie ten wariant się "wybrał", więc teraz uważałem z kompasem w ręce, aby trafić na odpowiednie zejście wprost na zaparkowane auto. Udało się, choć była to wąstka i stroma ścieżka.
To tyle. Wycieczka była bardzo udana. Ukochanej złość przeszła, a podrapane nogi zagoją się "do wesela".
Dzięki Wam odwiedziłem miejsca, o których istnieniu nigdy bym się nie dowiedział, gdybym nie trafił na to forum