Przyznam Neno ,że mnie brzydota sandomierskich aniołków nie raziła . Jest zbyt wieloznaczna by odnosiła tylko do wrażen estetycnych. Raczej pobudzała do refleksji nad czasem jego wpływem na nasze dusze i ciała.

Ależ one mi się też podobają stary . Są „brzydkie” jak na aniołki, które zazwyczaj utożsamiane są z niewinnością i delikatnymi rysami małego dziecka, dlatego pewnie, kto je widzi po raz pierwszy robią na nim piorunujące wrażenie. Niemniej jednak ta ich „brzydota” jest niesamowita i tak jak piszesz, wiele można z mowy ich zdeformowanych, bardzo realistycznych ciał wyczytać . Moim zdaniem pasują bardzo do wystroju i klimatu sandomierskiej katedry. Mnie osobiście „ponury” klimat tej świątyni „przeraził” ale jednocześnie wzbudził we mnie refleksję nad życiem człowieka i samym człowiekiem, jako istotą żyjącą na tej planecie, ale chyba o to chodziło … . Wg mnie to jedna z piękniejszych i ciekawszych świątyń jakie do tej pory widziałam .

stary nie wydaje mi się, żebyśmy zbytnio odbiegali od tematu, więc myślę, że Admin się nie obrazi . Poza tym fajnie się podzielić z innymi swoimi wrażeniami , tym bardziej, jeśli odwiedziło się to samo miejsce .
Ja osobiście czekam jeszcze na wrażenia markka500 z oglądania wnętrza Katedry w Sandomierzu .

Pod pierwszym obrazem w moim poście powyżej również jest trochę teorii na temat rzekomych mordów i ich interpretacji … Jak to mówią … w każdym kłamstwie jest trochę prawdy … . Ostateczną ocenę owych wydarzeń zostawiam każdemu, kogo to zainteresuje … .

"Obraz zasłonięto ponieważ wzbudzał kontrowersje i sprzeciw szczególnie żydowskiej społeczności. Przedstawia bowiem  rzekome sceny żydowskich mordów dzieci na tle rytualnym."
Jak opowiadał przewodnik wyglądało to tak; Grupa wycieczkowa wchodziła do świątyni i bez zwrócenia uwagi na jakikolwiek inny element jej wystroju błyskała fleszami przed tym jednym obrazem , po czym wychodziła. Czy to był dobry pomysł z jego "konserwacją"? Po prostu  nie wiem, ale to chyba nie rozwiązało problemu. Uważam ,że Historia jest  zbiorem faktów, które rodzą pytania a tym samym chęć lepszego jej poznania niż nadmierne reagowanie. Jest ciekawa, 
"Szczęśliwy jest naród, którego historia jest nudna"(Monteskiusz).  Nie jest też elegancka jak napisała Maria Dąbrowska. W każdym razie po zanurzeniu sie w Historii dobrze jest spacerować po słonecznych uliczkach Sandomierza ogladać z murów zamkowych niebo i przepiekne widoki. Na oglądanie sali tortur na zamku i wkładania głowy w "pamiątkowe" dyby już raczej nie miałem ochoty  Przyznam Neno ,że mnie brzydota sandomierskich aniołków nie raziła . Jest zbyt wieloznaczna by odnosiła tylko do wrażen estetycnych. Raczej pobudzała do refleksji nad czasem jego wpływem na nasze dusze i ciała. Za nim admministrator strony zgromi nas Neno za hasanie po dawnych czasach podaję link do strony gdzie można troche sie dowiedzieć o tle historycznym inspiracji wizji malarskich Preveta Dziekuje i pozdrawiam serdecznie   
  http://www.historycy.org/index.php?show … Sandomierz

[…]Bazylika Katedralna w Sandomierzu pw. Najświętszej Maryi Panny słynie z wspomnianych przez Nenę wielkich obrazów Preveta. Szczególnie jeden z nich nazwany najdłużej konserwowanym obrazem na świecie. Szczelnie obity deskami i zasłonięty płótnem.

Obraz zasłonięto ponieważ wzbudzał kontrowersje i sprzeciw szczególnie żydowskiej społeczności. Przedstawia bowiem  rzekome sceny żydowskich mordów dzieci na tle rytualnym.

Po kliknięciu na obraz ciekawe artykuły do poczytania na temat sandomierskich malowideł w Katedrze

Masz rację stary, nigdy nie widziałam tak „brzydkich” aniołków . Figury te to unikatowy przykład lwowskiej szkoły snycerskiej z XVIII w.

Hehe, obiecałem Nenie 

Obiecał i dotrzymał słowa, dziękuję Marku ! . Super relacja, okraszona pięknymi fotkami . Jakże miło mi było przypomnieć sobie swoją wycieczkę sprzed pięciu lat bardzo podobną trasą. Zamek w Baranowie Sandomierskim, zwany często Małym Wawelem, również bardzo mi się podobał . Widzę, że i Muzeum Zagłębia Siarkowego odwiedziłeś. Fajna jest ta najdłuższa łódź znaleziona na Wiśle, dłubane czółno dębowe z XII w. o długości 12 m. Niedaleko Sandomierza i Opatowa, w miejscowości Ujazd są ruiny dosyć ciekawej budowli – potężnego i sprawiającego, jak dla mnie, nieco ponure wrażenie, zamku Krzyżtopór.

foto: nena

       W samym Sandomierzu fajnie jest wyjść na Bramę Opatowską i spojrzeć na Sandomierz z góry i koniecznie zwiedzić gotycką Bazylikę Katedralną Narodzenia NMP z bardzo ciekawymi obrazami K. de Prevota z początku XVIII w. Nie wiem jakie na Was, też chyba wstąpiliście do środka, ale na mnie kościół ten zrobił ogromne wrażenie.
      W Kazimierzu Dolnym nad Wisłą warto pospacerować jeszcze bulwarem nad Wisłą, wyjść po schodach na Górę Wietrzną, gdzie mają swój klasztor ojcowie franciszkanie reformaci. Z góry jest piekny widok na Małopolski Przełom Wisły. Ponadto zobaczyć nad brzegiem Wisły zabytkowe spichlerze, a potem Kazimierz z pokładu statku . Niestety nie starczyło nam wtedy czasu na Opatów i Góry Pieprzowe, a żałuję, szczególnie tych ostatnich, ze względu właśnie na róże, o których się tyle nasłuchałam na wykładach z botaniki na studiach. Wykładowca pasjonował się różami. Jest autorem książki „Dziko rosnące róże Europy”, a Góry Pieprzowe pod względem róż przebadał dokładnie. Uważa, że jest w nich największe skupisko pod względem liczby gatunków dzikiej róży w Europie. Natomiast Łysiec, zawny również Świętym Krzyżem, niestety bez Łysicy, nawiedziłam w maju tego roku .

Poniżej mój mały albumik z podobnej wycieczki sprzed pięciu lat

...za to, że Ci się chciało porządną relacje napisać, zilustrować - bo fajniście się czytało i oglądało 

Hehe, obiecałem Nenie    Może to nie jest szczyt artyzmu, ale zawsze coś       

Bardzo zazdroszczę tych podziemnych tras bo uuuuuuwielbiam 

Wielka szkoda, ze Ojciec Mateusz nie wlazł w kadr...  ale i tak składam Ci wielkie gratki za to, że Ci się chciało porządną relacje napisać, zilustrować - bo fajniście się czytało i oglądało 

Około 15:00 docieramy do Sandomierza. Problemu ze znalezieniem parkingu nawet nie było, i o wpółdoczwartej już jesteśmy pod Bramą Opatowską i udajemy się na explorowanie Sandomierza.
Tak się składa, ze do podziemi też wchodzi się o równej godzinie. Zakupujemy bilety (chyba coś ok. 10zł) i wchodzimy na trasę, powstałą z połączenia podziemnych składów kupieckich z XV-XVIIw znajd. się pod zachodnią pierzeją rynku.
Długość trasy ok 450m, a najniżej położona komora, jest na głębok. 12m.

Po 45 min wychodzimy na powierzchnię. Łapiemy za przewodnik (przemiły pan z informacji turystycznej wyjaśnił jak najlepiej i najsprawniej zaplanować sobie trasę), więc po kolei odwiedzamy miejsca warte zobaczenia. W międzyczasie poszukujemy noclegu, gdyż jest już około 17:00.
Po odwiedzeniu wąwozu Królowej Jadwigi

udajemy się na kwaterę na drugi brzeg Wisły.

Dzień drugi postanawiamy spędzić w Kazimierzu Dolnym. Dojeżdżamy na około południe. Zwiedzamy Mały i Duży Rynek, Wzgórze Trzech Krzyży, Basztę, idziemy nad Wisłę....

Po południu wracamy na rynek, ale jakże inny. Brak samochodów, większa przestrzeń, tu ktoś wystawia obrazy na sprzedaż, tam, oryginalny artysta na oryginalnej sztaludze maluje pejzaż kazimierski...

Jest całkiem inaczej, można oddychnąć... ale czas nagli. Wracamy do Sandomierza. W planie jeszcze Góry Pieprzowe i nocny spacer.

Dzień trzeci, to dzień powrotu okrężną drogą. Postanawiamy zajrzeć w Góry Świętokrzyskie. Po oddaniu kluczy, wyjeżdżamy około 9:00. Zatrzymujemy się w Opatowie, zachęceni przydrożnym drogowskazem. Rynek w Opatowie jest całkiem ładny.

Rozglądając się , zauważamy Informację Turystyczną PTTK, zachodzimy, a tu proszę, ludzie czekający na zwiedzanie podziemi, do których wejście jest właśnie tu.
Kupujemy bilety, i za niedługo jesteśmy ok. 15m poniżej poziomu gruntu. Przyjemny chłodek.

Pani przewodnik objaśnia całą historię piwnic, opowiada o różnych zdarzeniach, o znikających autobusach przed wojną (tak,tak, do niedługiego czasu nie było wiadomo o istnieniu piwnic, dopiero autobus który "zapadł się pod ziemię" odkrył tajemnicę). Zwiedzanie trwa 55min. Bilet 10zł. W międzyczasie nad Opatowem przechodzi burza i ulewa. Po wyjściu udajemy się w kierunku bramy i Katedry, która niestety jest zamknięta.

Jako że jest około 14:00, namierzamy ostatni otwarty market, zakupujemy prowiant i dalej w drogę.

Docieramy w Świętokrzyskie. Pod Łysą Górą w miejscowości Huta Szklana parkujemy wozy. Parking 5zł/dzień. Szybki przepak , bo chmury ciężkie i zaczyna siępić, i asfaltem idziemy w stronę klasztoru i Łysej Góry (594m n.p.m.). Po 45 min. jesteśmy na górze. Mijamy wieżę telewizyjną, i dochodzimy do klasztoru Świętego Krzyża prowadzonego przez Ojców Misjonarzy.

Zwiedzamy, kontemplujemy, w międzyczasie pogoda nieznacznie poprawia się.
Schodząc, rozmyślamy o tym czy starczy czasu jeszcze na Łysicę, jakby nie było, najwyższy szczyt Gór Świętokrzyskich - całe 612m n.p.m. Dojeżdżając do Świętej Katarzyny pogoda klaruje się całkowicie. Postanawiamy wejść na Łysicę (która jak się okazuje, wcale nie jest taka łysa...) co zajmuje nam niespełna godzinkę. Sesja foto, i schodzimy.

Na początku szlaku jest źródełko, a w nim jakże smaczna woda po takim wysiłku.
Czas do domu. Zatrzymujemy się jeszcze na punkcie widokowym, podziwiamy przepiękną panoramę, po czym ok. 19:30 ruszamy w drogę powrotną.

Fotki z opisami jak zwykle TUTAJ.

Podsumowując, czas wykorzystaliśmy w 200-tu procentach. Tamte rejony są piękne, jest co zwiedzać. Jak ktoś nie był - to polecam.