Fajne fotki

Smutno wygląda ten wyschnięty Mokry Stawek

Ile razy przechodziłem (a dużo tego było  ) zawsze była w nim woda. Wśród ogólnej mnogości strumyków i różnych cieków dających się zaobserwować idąc Górnym Płajem, zauważyłem tylko jeden - czyli ogólnie mówiąc - posucha 

Kris_61 święta prawda     

He he, prawie...    Układ świateł powodował chwile grozy 
A tak poważnie, to wlazł mi kawałek szlakowskazu w kadr ze znaczkiem czerwonym       

I jeszcze się pytam... i proszę o wyjaśnienie ....

Czy to najazd obcych był? A może tylko...     

Tak to jest z kobietami   Nie wiadomo kiedy trafisz na dobry humor. 

poza tym zaczął nie z jedną, a dwiema kobietami naraz …  Odważny !
Jak zwykle ładne foty markku500 . Smutno wygląda ten wyschnięty Mokry Stawek

Od „dzieńdobrykania” i „czesiowania” szczęka 2 dni mnie bolała (ale to dobrze – DUCH w narodzie nie ginie).
Z braku opadów Mokry Stawek całkiem suchy, na całym odcinku od przełęczy do schroniska tylko jeden potok szemrał….

Przy schronisku duuuuużo luda, więc czym prędzej popylam na przeł. Brona, by móc delektować się widokami….

Kilka fotek, i obieram kierunek Mała Babia Góra. Wystarczyło 10 minut szlakiem, by nastała cisza i niczym nie zmącony spokój,…. przerywany terkotem quada z przyczepką wożącego kamienie do remontu szlaku czerwonego. Na MBG robię półgodzinny popasik, (w tym czasie minęły mnie 3 os. Podążające w stronę Mędralowej).

Nabrawszy sił udaję się na Babią Górę po świeżutko wyremontowanym szlaku …

… licząc na pięęęęęęęęęęęęękny zachód słońca        co nie koniecznie mogło nastąpić….

Na szczycie jestem sam, jest pięknie, nawet wiatru za bardzo nie ma. Do zachodu jeszcze z półtorej godziny, więc schodzę niespiesznie zielonym próbując znaleźć ruiny schroniska, aż dziwne że jeszcze tam nie byłem    Po drodze mijam grób żołnierza.

Za niecałą godzinkę jestem z powrotem na szczycie, a tu drugi ZONK. Widoczność spadła prawie do zera.

Trzaskam fotkę i poważnie myślę o wcześniejszym zejściu. Tok moich rozmyślań przerywa odgłos rozmowy. Czy ja omam mam? Nie. To ktoś z plecakowych podąża na szczyt. Pewnie spać będą….
W między tzw. czasie, wiatr rozgonił stresującą chmurę, odsłoniło się co nieco…. Ale jak to mówią „z tego ciasta chleba nie będzie…” - na zachodzie ciężkie chmury. 

Na południu za to Tatry widać …

Schodzę 20 min. wcześniej, podziwiając w jakie układy światłocienia słońce z chmurami wchodzi.

Od Sokolicy, po świeżo wyremontowanym szlaku idzie się tragicznie. Śliska ziemia chyba czeka na obfite opady deszczu, by ją spłukać z poukładanych szorstkich kamieni.
Na Krowiarkach pustki. Zostały tylko 3 samochody – spaczy i mój. Po godzince z haczykiem jestem w domu. Jutro do pracy. Niestety. 

PS. Wszystkie Fotki TUTAJ