Pieseczki są znowu  - bo po Taterkach raczej nie buszowały  ale tak jak i ludziska są zapewne uzależnione 

Mchy w przymrozkach.

A potem dziwne zmagania słońca i mgły.

Na tą ambonę oba psy wyszły i zeszły prawie o własnych siłach - zadziwiło to nawet mnie.

Wielkie krople rosy.

I ta mgła, która sprawiała, że sceneria zmieniała się w jednej chwili.

To zdjecie jest z tego samego miejsca co poprzednie, tylko w inną stronę.

Niby ciepło, przez chwilę szedłem w koszulce z krótkim rękawkiem, ale w nieckach przymrozek trzymał cały dzień.

Na granicy mgły i słońca było bajkowo.

Przy potoczkach jak zawsze tajemniczo.

Sceneria zmieniała się co kilka minut.

Raz było się nad mgłą.

Chwilę później w środku i wszystko było w odcieniach szarości. Na wprost widać słońce.

Późnojesienny las... większość liści pod drzewami.

Tego dnia nie zdziwiła mnie nawet zakonnica spacerujaca we mgle.

A chwilę później znów ciepłe jesienne kolory.

Oj dziwny to był dzień. Nie mogłem usiedzieć w domu. Nie chcę się wyleczyć z tego nałogu...