Moje rejony:) (...)
...i moje. Pewnie dlatego traktuję je po macoszemu, a to przecież naprawdę fajna trasa, tym bardziej, ze z Klimczoka mogę zejść prosto do domu 
Jak ja lubię oglądać te Wasze dzielne pieski
Bez nich relacje byłyby jakieś takie niekompletne 
Bez słońca, niestety takich uroków nawet góry nie mają. Po za tym widać, że nawet wiele ludzi nie było na tym uczęszczanym beskidzkim szlaku.]]>]]>]]>]]>Zaczęliśmy od Jaworza.
Po drodze straszne mgły, a śnieg pojawił się dopiero pod sam koniec.
Wychodzimy czerwonym szlakiem na Błatnią.
W dole śniegu niewiele.
Ale z każdym metrem przybywa.
Las robi się coraz bardziej zimowy.
Na grzbiecie śniegu sporo, słońce świeci tak ostro, że aż się patrzeć nie da. Opaliło mi twarz w czapkę
Idziemy na Błatnią, a potem na Klimczok.
Oczywiście towarzyszą nam Strzępek i Junior
Na Klimczoku stok przygotowany, ale wyciąg stoi.
Wracamy na Błatnią tą samą drogą, chociaż idąc pod słońce wszysko wygląda zupełnie inaczej.
A na koniec schodzimy z Błatniej bezszlakowo doliną Jasionki do Jaworza. Użyłem tutaj rakiet, przydały się. Ukochana szła normalnie i czasem się nie zapadała, a czasem zapadała. Na szczęście szybko doszliśmy do przedeptanej drogi. Przy aucie byliśmy idealnie przed zmrokiem.
I taka to była czwartkowo-zimowa wycieczka. Śniegu w górach jeszcze dużo, ale jest to już raczej taki wiosenny ustępujący śnieg.
]]>