http://picasaweb.google.com/11610525355 … ra01052013
Ja od Słowackiej wchodziłem kiedyś z Piotrkiem - Babia Góra od słowackiej strony
]]>
http://picasaweb.google.com/11610525355 … ra01052013
Ja od Słowackiej wchodziłem kiedyś z Piotrkiem - Babia Góra od słowackiej strony
]]>
Dobrze ,że odwiedziliśmy w tym dniu Babią, przynajmniej zaznaliśmy trochę słońca w ten pochmurny weekend majowy ]]>
i to w ten bardzo mokry majowy weekend 
Babia od strony słowackiej jeszcze przede mną. Dobrze Hanuś żeś tą trasę przedstawiła od NASZEJ tj. feministycznej strony
maurycy - będziemy pamiętać o grzybach ...
Potwierdzam wszystko się zgadza, jest na liście i .... o grzybach nie zapomnimy.... tylko czy wtedy uda nam się to wszystko obejść... 
. Mamy ją z Jolą na liście . A tak swoją drogą, jakże ta góra potrafi zadziwiać - pogodę to ona zawsze sama dyktuje i nie odgadniesz do końca, co taka "baba" wymyśli... maurycy - będziemy pamiętać o grzybach ...
. Udany zbiór gwarantowany ]]> Od strony Słowackiej na Babią jeszcze nie wchodziłem i nasunęłaś mi nową ciekawą trasę ]]> Szymek bardzo chciał zdobyć Babią, mnie się marzyła Perć Akademików, ale miała być tego dnia jeszcze zamknięta. Marcin podpowiedział wersję trasy od strony Słowackiej, którą szedł z Piotrkiem zimą zeszłego roku. I to był świetny pomysł!
Zaczynamy od Oravskiej Polhory, gdzie na parkingu przed schroniskiem Slana Voda zostawiamy samochody. Żółty szlak będzie nas prowadził aż na sam szczyt. Początek naszej drogi idzie świerkową aleją.
Jest mgliście, pochmurno i chwilami pojawia się mżawka. Ale oczywiście wszyscy jesteśmy przekonani ,że to jeszcze ulegnie zmianie
Przechodzimy przez mostek nad Bystrą. Ja strzelam spustem aparatu gdzie tylko popadnie z myślą o relacji
Kiedy teren zaczyna się "otwierać", z mgły wyłania się wiata, w której robimy sobie przerwę na śniadanie. Jak się okazało, to była bardzo strategiczna przerwa, bo kiedy ruszyliśmy w dalszą drogę, zaczęło się dziać coś dobrego...
Jesteśmy uratowani! Słońce! Dzięki Ci o Królowo!
Wszystko co szare i mokre, zostawiamy za sobą. Robi się coraz cieplej. Wszyscy już idziemy w koszulkach z krótkim rękawem, ja nawet odpinam nogawki w spodniach, co zresztą okazało się błędem Zgodnie uznajemy ,że podejście od tej strony jest dosyć łagodne i sprawnie zdobywamy Diablak. Na szczycie jest słonecznie i praktycznie nie wieje. Pogoda wymarzona.
U Baby nie siedzimy długo. Mamy ochotę na zimne piwo, po które trzeba jeszcze zejść do schroniska na Markowych. Kiedy schodzimy z Przełęczy Brona, jestem trochę przerażona tym, że będę musiała później wejść z powrotem. Przed schroniskiem zajadamy się sałatką, ciastem mojej bratowej, raczymy się piwkiem. Wiesiek podejmuje męską decyzję o powrocie na szlak. Chłopaki ruszają ostro w górę, a ja z Marcinem idziemy spokojnie, tempem konwersacyjnym I ani się spostrzegliśmy a już byliśmy na Przełęczy. Tym razem to Marcin jest pociągającym smarkaczem
Zaczynamy podejście na Małą Babią.
Krótko podziwiamy widoki i "cisnymy na dół".
Królowa Beskidów spełniła moje małe marzenie. A w zasadzie spełnili je: Jacek, Szymek, Marcin, Wiesiek i Heniek Dziękuję!
Całość zdjęć pod linkiem: https://picasaweb.google.com/1092111295 … directlink
]]>