ale w końcu się udało, chmury nagle zniknęły i mieliśmy to szczęście w tym czasie pojawić się na szczycie i podziwiać piękny spektakl pod tytułem Tatry w chmurach burzowych
Spektakl rzeczywiście piękny 
. Najważniejsze, że cali i zdrowi wróciliście w dolinę. Wcale się nie dziwię Bognie, że odtańczyła taniec zwycięzcy na skałce ! 
Ja bym pewnie poprosiła o jeszcze jeden kubek wiśniówki ! 
. . Zresztą po tym co przeszliśmy wcześniej taka mała płaska skałka to był pryszcz 
Wystartowaliśmy wcześnie rano jak dla nas bo już około godziny 8.00, mimo że wieczór na campingu w Raczkowej Dolinie nieco się nam przeciągnął 
No ale nie o tym miało być jak w nocy było... 
Pogoda cały czas sprzyjała, choć raz za czas jakieś chmurki nas niepokoiły...ale według naszego znawcy chmur Piotra nic to nie miało zmienić w najbliższym czasie / jak się później okazało najbliższy czas to pojęcie względne /
Po około 2,5 godzinie szłapania non stop do góry niezliczoną ilością zakosów dotarliśmy do miejsca gdzie zaczęło się robić ciekawie i nerwowo co dla niektórych
Kolejne blisko 2 godziny to przedzieranie się i lekkie wspinanie pośród rumowisk i płyt skalnych w kierunku szczyty, który skrywały czarne chmury i niezbyt nas napawały optymizmem
ale w końcu się udało, chmury nagle zniknęły i mieliśmy to szczęście w tym czasie pojawić się na szczycie i podziwiać piękny spektakl pod tytułem Tatry w chmurach burzowych
Po kilkunastu minutach pobytu na szczycie, wypiciu z tej okazji kubka wiśniówki zaczęliśmy odwrót, poganiani grzmotami i powracającymi chmurkami
Koniec końców deszcz nas i tak dopadł, na nasze szczęście już w granicy lasu, co nie zmienia faktu że nigdy chyba mi tak jeszcze nie dolało Mokrzy, zmęczeni , ale spełnieni po kolejnych 4 godzinach meldujemy się w komplecie na parkingu, tam dokonujemy ten tego lekkich ekscesów i wracamy do domciu po udanych dwóch dniach tatrzańskich
tutaj trochę więcej fotek
https://picasaweb.google.com/1123121797 … directlink