.Agorszczyk gratuluję 
. Ja jeszcze nie spotkałam nigdy złotaka czerwonawego. Ci co słabo znają się na grzybach mogą go pomylić z maślakiem.
.Agorszczyk gratuluję . Ja jeszcze nie spotkałam nigdy złotaka czerwonawego. Ci co słabo znają się na grzybach mogą go pomylić z maślakiem.
]]>
zbiory imponujące ]]> i z jaką opowieścią! ]]>nena, aż mi ślinka cieknie jak te grzybki widzę
Udał Ci się wypad
Brombuś Ty lecz tę nogę szybko i też ruszaj z nami na grzyby !
nena piękny zbiór na twoim miejscu wybrałbym tą samą opcje , muszę pomyśleć jak wybrać się z tobą na grzyby. [...]
A byłem przekonany ze wysyp się skończył po twoich fotkach widzę że byłem w błędzie.
ferdynansie z przyjemnością ! Poczekamy na wysyp prawdziwków no i koniec upałów ! Ja też myślałam, że w taki gorąc grzybów nie znajdę i szłam z zupełnie innym nastawieniem , a tu taka miła niespodzianka mnie spotkała. Południowe stoki są już bardzo przesuszone.
]]>Wiem jaka tam jest pod Gancarzem dżungla z orlicy chyba najgęstsza jaką widziałem w Beskidzie Małym, zwłaszcza w pewnym miejscu
Racja, jest nawet kilka takich miejsc.
Dziękuję mirku.
Po drodze oprócz upału muszę walczyć z kłującymi krzaczorami i „paprociową dżunglą”.
Wiem jaka tam jest pod Gancarzem dżungla z orlicy chyba najgęstsza jaką widziałem w Beskidzie Małym, zwłaszcza w pewnym miejscu
Niedługo możemy się spodziewać dużej ilości jeżyn. Tego roku są bardzo dorodne.
U mnie pojawiają się już dojrzałe jeżyny z tego gatunku "błyszczącego"
. Stoki Gancarza znane są ze swoich dosyć stromych podejść, ale skoro „strome podejścia kształtują charakter” – to nie ma co narzekać, idziemy ! Po drodze oprócz upału muszę walczyć z kłującymi krzaczorami i „paprociową dżunglą”. Mam teraz piękne pamiątki po zaciętej walce .
Na szczęście jest też coś przyjemnego i dla oka i dla podniebienia. 
Podziwiam cel mojej dzisiejszej wędrówki …
pięknie dojrzewającą, dosyć wcześnie tego roku, jarzębinę
i jagódki ! , w końcu stąd wyruszyłam .
Niedługo możemy się spodziewać dużej ilości jeżyn. Tego roku są bardzo dorodne.
Tak sobie podziwiając to co pod nogami i nad głową wkraczam na pierwszą polankę i robię po raz enty tą samą (aczkolwiek dla mnie zawsze inną ) panoramkę – tym razem ma to być przecież cała moja dzisiejsza pętelka …
Polany śródleśne przybrały teraz barwy żółto – fioletowe, za sprawą kwitnących żółtych tojeści i fioletowych chabrów łąkowych.
Mijam pierwszą polanę i tuż przy ścieżce pod brzózką znajduję wielkiego koźlarza czerwonego !
No nic, ściągam plecak, pakuję grzybka do worka (zawsze nosze ze sobą materiałowy worek, choć koszyk byłby w takich przypadkach najodpowiedniejszy, ale nie zawsze wygodny ) i myślę sobie … - pewnie farta miałam, ktoś go pewnie przegapił, że tak przy drodze się utrzymał …
Podeszłam jeszcze kilkadziesiąt metrów i … przy samej drodze, w młodym brzeźniaku nazbierałam prawie pół worka czerwonych … .
Miałam dylemat – co robić: zbierać, czy je zostawić i iść dalej ? No jak zostawić takie grzyby … ? Torba trochę waży, nie mam szans dotrzeć z nią do końca zaplanowanej trasy, bo zapewne z grzybów nie zostałoby nic . Szansa na znalezienie czegoś jeszcze jest duża . Wybieram więc opcję drugą – grzybobranie ! Pętelka nie zając – nie ucieknie, nikt na mnie nie czeka , więc nie mam się gdzie spieszyć . Gdyby to było przy końcu trasy nie byłoby takiego problemu. Grzyby były piękne, do tego pierwsze moje w tym roku , więc żal mi było je zostawić. . Egoistyczne podejście , ale mówię Wam jak fajnie było widzieć tyle kozaczków naraz.
I tak ta moja pętelka dzisiaj wyglądała . Oprócz tego co na stole, a są wśród kozaków czerwonych również: borowiki, maślaki, podgrzybek, czubajka kania, borowiki ceglastopore, znalazłam jeszcze gołąbki modrożółte.
Trafiły się też (ale już nie w mojej kolekcji) piękne niejadalne
muchomor czerwony
szyszkowiec łuskowaty - grzyb objęty ścisłą ochroną gatunkową z rodziny borowikowatych, ponoć jadalne są tylko młode owocniki ale nie są smaczne i mają watowatą konsystencję.
murszak rdzawy - wywołuje silną zgniliznę brunatną, występuje zwykle u podstawy jeszcze żywych pniaków rozmaitych drzew iglastych, przede wszystkim sosen i modrzewi.
Nie był to wcale stracony dzień ! Pętelka zostaje do zrobienia w innym terminie ! . Może jak upały troszkę ustąpią, będzie przyjemniej wędrować , a ja muszę sobie obiecać, że nie będę zaglądać pod żadną brzózkę, żeby się podobnie nie skończyło … 
PS. W międzyczasie dostaję sms-a od kisiela i mms-a - od bacy , który pięknie wypielił ruiny schronu na Jawornicy . Tak, że do końca to sama nie byłam . Widziałam jeszcze po powrocie do domu pędzącego do Andrychowa ferdynansa – czyżby też był na grzybach ?