Ja też pozdrawiam.

To było w 1989 albo 1990.

Łysice znam, wysyłali mnie rok rocznie  do Rycerki na Kolonie(karną). Chodziliśmy pod  Łysicę na borówki. Stamtąd fajnie też było widać Parowozy mozolnie wspinające się w stronę Soli. Miejscowi opowiadali, że Łysice obsadzili  drzewami jeńcy wojenni czasie II wojny.

Ho ho ho . To my mamy dużo do poowiadania  .
Też jeżdziłem na kolonie ( z taty kopalni ) do Rycerki . Poza tym często jeżdziliśmy na wczasy na kempingi z kopalni Silesia w Soli  . Aż łezka się w oku kręci  . Stąd tez znam znakomicie tamte rejony . Tysiące kilometrów przechodzone po tamtych górkach do dziś czuję w nogach  .
Pozdrawiam maurycy

Łysice znam, wysyłali mnie rok rocznie  do Rycerki na Kolonie(karną). Chodziliśmy pod  Łysicę na borówki. Stamtąd fajnie też było widać Parowozy mozolnie wspinające się w stronę Soli. Miejscowi opowiadali, że Łysice obsadzili  drzewami jeńcy wojenni czasie II wojny.

Jolanto, Maurycy.

To to schronisko . Ja też tam pobłądziłem idąc  szlakiem Zwardoń- Wielka Racza. Klucz miał gospodarz z domu nieopodal. Kiedy wszedłem do  zadymionej kuchni poczułem się, jakby czas cofnął się  o 100 lat. Cała rodzina siedziała na zapiecku a po kuchni przechadzały się kury i kaczki. Dziecko trzymało na rękach małego prosiaczka i jak mnie zobaczyło to zaczęło płakać, jakby zobaczyło Yeti.

Kiedy to było ?  . Chyba jednak dość dawno ? .
Jak bywałem kiedyś w tych rejonach koło Soli pamiętam jak dziś dzieciaka w dwóch różnych skarpetkach
I to nie z pomyłki tylko z najnormalniejszej biedy . Za to rejony przednie , chociaż górki niewysokie . Moja ulubiona to Łysica pomiędzy Solą a Rycerką Górną . Na szczycie pod jałowcami,  w sezonie można było nazbierać masę pysznych rydzów  ( smażonych potem  na masełku    ) .

To to schronisko . Ja też tam pobłądziłem idąc  szlakiem Zwardoń- Wielka Racza. Klucz miał gospodarz z domu nieopodal. Kiedy wszedłem do  zadymionej kuchni poczułem się, jakby czas cofnął się  o 100 lat. Cała rodzina siedziała na zapiecku a po kuchni przechadzały się kury i kaczki. Dziecko trzymało na rękach małego prosiaczka i jak mnie zobaczyło to zaczęło płakać, jakby zobaczyło Yeti.

(...)  Teraz sam nie wiem czy schronisko jeszcze istnieje , ale podejrzewam , że nie (...)

Rzuć okiem na linka - czy to to? Trochę przemianowane, ale.... 

Sól-Oźna

Pamiętam te ciekawe okolice z zimowych wyryp w latach 90-tych. Nocowałem w pustym i zimnym schronisku młodzieżowym na Oźnej (ciekawe czy jeszcze istnieje) Nie zmrużyłem oka ze strachu  albo z zimna .

Też pamiętam , oj były to stare dobre  czasy , z akcentem na komunistyczne 

Teraz sam nie wiem czy schronisko jeszcze istnieje , ale podejrzewam , że nie .
Szczerze mówiąc nie wiem czy Ożna łapie się do Worka Raczańskiego ? , ale chyba nie ? .
To w drugą stronę od Zwardonia .

Do dziś pamiętam akcje ratowniczą z udziałem naszych i czechosłowackich pograniczników ( na pewno nie goprowców  ) , gdy na naszym rajdzie młodzieżowym zgubiły się dwie osoby .
Nasz przewodnik na drugi dzień miał siwe włosy  . Stało się to na trasie ze Zwardonia właśnie do tego schroniska  .
Oj działo się wtedy 

Worek Raczański  a swój osobliwy urok. Musze się tu wybrać , bo jakoś te tereny zaniedbałem.

teksanski - przesympatyczna wycieczka.     

Yyyyyy 

Wyprawa jak wyprawa, ale pomyśleć, że Beskid Raczański czy grupa Wielkiej Raczy jeszcze w latach 20 ubiegłego wieku w ogóle nie była znana turystom. Była to kraina "andegdoty tyrystycznej", a turystów latem można było policzyć na palcach ręki. To dzięki promocji PTT a przede wszystkim Koła Narciarskiego z Żywca dziś znamy ten teren, a który w okresie międzywojennym w błyskawicznie tempie rozwijał

Jeszcze raz gratuluję udanego wypadu