Rzeczywiście leżała wtedy w górach masa śniegu. Ja i moja przyjaciółka doszliśmy spod Węgierskiej Górki do Hali Boraczej tylko dzięku temu, że jedna osoba wcześniej przetarła szlak. Jakbyśmy nie mogli iść po tych śladach to chyba nie dalibyśmy rady w tak głębokim śniegu. Czytając Twoją relację wnioskuję, że tą osobą która przetarła szlak byłeś Ty Bo skoro szedłeś tamtędy 28 listopada, a pamiętam że 29 i 30 listopada nie było żadnych opadów... Więc wielkie dzięki!

Mam więc jeszcze kilka dni wolnego, które przydało by się wykorzystać. Nie wiem kiedy znów taka okazja się nadarzy, więc jedziemy na Jurę. Podreptać po tamtejszych lasach.

Naprawdę dzięki wielkie za kibicowanie, niesamowite jak zwykły komentarz "Dasz radę" potrafi dać kopa.

To ta zemsta za zrobienie ze mnie tyrana.
   

Domyśliłam się, sama słodycz w tym rechocie !

Neno, no nie gumuj się już tak bardzo. I tak nie wierzymy. 

I bądź tu człowieku szczery ... !

piotr napisał/a:

nenuś wiemy, że bardziej się bałaś o psa niż właściciela

O właściciela się nie bałam, ponieważ w przeciwieństwie do psa, ma rozum i wiedział co robi , natomiast pies, jak to pies wiernie podąża za właścicielem i pójdzie za nim nawet w ogień. Ale kamykus okazał się rozsądnym facetem i na dodatek szanującym „kobiety” , co dobrze o nim świadczy . Mnie ten pies na typowego polarnego huskiego jakoś nie wygląda. Dla tej rasy, owszem takie śnieżne eskapady to radocha, bowiem one codziennie pokonują długie dystanse w śniegu, natomiast dla innej rasy, wcale nie musi to być tak samo przyjemne przeżycie i to trzeba też mieć na uwadze i stąd moja obawa o tego właśnie pieska . Ale wszystko szczęśliwie się skończyło . I nie róbcie ze mnie takiej zołzy

Neno, no nie gumuj się już tak bardzo. I tak nie wierzymy. 

nenuś wiemy, że bardziej się bałaś o psa niż właściciela

O właściciela się nie bałam, ponieważ w przeciwieństwie do psa, ma rozum i wiedział co robi , natomiast pies, jak to pies wiernie podąża za właścicielem i pójdzie za nim nawet w ogień. Ale kamykus okazał się rozsądnym facetem i na dodatek szanującym „kobiety” , co dobrze o nim świadczy . Mnie ten pies na typowego polarnego huskiego jakoś nie wygląda. Dla tej rasy, owszem takie śnieżne eskapady to radocha, bowiem one codziennie pokonują długie dystanse w śniegu, natomiast dla innej rasy, wcale nie musi to być tak samo przyjemne przeżycie i to trzeba też mieć na uwadze i stąd moja obawa o tego właśnie pieska . Ale wszystko szczęśliwie się skończyło . I nie róbcie ze mnie takiej zołzy

Do wypowiedzi moim poprzedników dodam tylko .... te górecki, te łącki, przełącki i hole bydom tam na Ciebie czekać Nikaj se nie pódom.

piotr napisał/a:

nenuś wiemy, że bardziej się bałaś o psa niż właściciela

Dokładnie, Kamykus był na drugim  planie

nenuś wiemy, że bardziej się bałaś o psa niż właściciela

Dokładnie, Kamykus był na drugim  planie

Powiem szczerze, że bałam się o nią.

nenuś wiemy, że bardziej się bałaś o psa niż właściciela