Na Leskowcu szczena mi po prostu opadła. Takich widoków nie trafiłem tu jeszcze nigdy.

i w tym miejscu również podnoszę rączkę . Jeszcze takich widoków w życiu z Leskowca jak były przez te 2 dni nie widziałem.

Wiadomo kogo Darek rozpoznał pierwszego.Strzępka !!!!

No to jest chyba najbardziej rozpoznawalny atrybut sprocketa i zeszłej zimy pewnie też nie zwrócilibyśmy uwagi na tego jegomościa ,kiedy spotkaliśmy się na Potrójnej zeszłej zimy ,gdyby nie właśnie owe dwa futrzaki   

Nie ma się czym przejmować. Każdy kto poszedł wtedy w góry , nieważne gdzie i tak był wygrany 

Marku a często słyszysz głosy?       

Jolu, tak, to mój głos wewnętrzny, który tym głośniej mówi, im więcej nalewek popróbujemy, a zbliżył się czas rozlewania do butelek           

Sprocket - pies, który daje dwa cienie - to SUPER-PIES       

PS. : Sprocket - o której byłeś na szczycie?

Jakie to szczęście, że mamy to wszystko w "zasięgu" - pięknie się oglądało, pięknie... 

Marku a często słyszysz głosy?       

Długo siedziałem na szczycie, najpierw fociłem, potem sobie tylko patrzyłem.

Hehe, no właśnie, ciężko opuścić szczyt Leskowca przy takich widokach, oj ciężko … , a i spotkanie się trafiło .

To on się już objawia ? Wiszę ... , ale mam teraz znacznie większą szansę, że mnie tak szybko nie dorwie.

Za Andrychowem zrobiło się takie mleko, że myślałem, że do Rzyk już nie dojadę. W Jagódkach mgła nagle się skończyła. Zostawiłem auto pod sklepem i ruszyłem bezszlakowo na Klimaskę.

Zdjęcie zpodejścia na Klimaskę - widok na Gancarz, w dole resztki mgły. Słońca jeszcze nie ma.

Ale wkrótce wyszło i zaczęło radośnie oświetlać korony drzew.

Zrobiła się pogoda, psy pozują.

Doszedłem do głównego grzbietu - widok przez drzewa na południową stronę. W dole mgiełki.

Złota Góra i Porębski Groń ponad morzem mgieł. A daleko w tyle Jesioniki (zauważyłem je dopiero na zdjęciu). Potem mgły się podniosły i z Leskowca już ich nie było widać - szukaliśmy ich komisyjnie z Darkheushem.

Zdjęcie grupowe z cieniami - Junior niewidzialny.

Próbka tego co będzie widać z Leskowca.

Podejście pod Leskowiec, od tej strony prawie bez śniegu, po przeciwnej jedno wielkie lodowisko.

Na Leskowcu szczena mi po prostu opadła. Takich widoków nie trafiłem tu jeszcze nigdy.

Pośrodku Mogielica, z lewej Ćwilin.

Pośrodku Luboń Wielki, z prawej Gorce.

Pierwsze wyłaniajace się z mgieł górki - pośrodku chyba Chełm nad Myślenicami.

Tatry Wysokie. Na pierwszym planie Okrąglica w Paśmie Policy.

I jeszcze klasycanie - Pilsko...

...i Babia.

a na koniec jeszcze Gorce z Turbaczem na wprost.

Długo siedziałem na szczycie, najpierw fociłem, potem sobie tylko patrzyłem.
Zastanawiałem się, czy spotkam kogoś z Forum i w pewnym momencie objawił się Darkheush, który powitał mnie jak starego przyjaciela, choć widzieliśmy się przecież po raz pierwszy w życiu

Dalej ruszyłem w kierunku Gancarza.

Z którego dla odmiany nie było żadnych widoków. Mgła zgęstniała i podniosła się.

Z Gancarza schodziłem bezszlakowo do Rzyk. Kiedy znalazłem się na widokowej polance wysokości mgieł, znowu dane mi było zachwycić się tym pięknym dniem. Widok na Leskowiec i Groń JPII.

I to tyle. Bardzo udana wycieczka.
W domu zdążyłem się jeszcze załapać na mycie podłóg