Przypatrywałem się teraz mocno zdjęciom zdrojówka rutewkowata i zawilca i jak dla mnie wyglądają bardzo podobnie, chyba bym nie umiał odróżnić. A z tego łuskiewnika różowego to niezły łobuz

Na pierwszy rzut oka tak , ale zobacz np. na kształt płatków kielicha i ich ilość oraz ilość kwiatów na pędzie. Liście zdrojówki są (jak dla mnie) delikatniejsze.
A łuskiewnik - no cóż - taki właśnie jest. Niby roślina, a jednak cudzożywna.
Podobnymi jak łuskiewnik roślinami - pasożytami są np. storczyk gnieźnik leśny czy korzeniówka pospolita. Nie mają tradycyjnych zielonych liści, ponieważ nie są im potrzebne. Nie posiadają zielonego barwnika chlorofilu, dlatego nie są zielone. Liście zredukowane są u nich do łusek.

Na zdjęciu trzecim to nie zawilec gajowy, tylko zdrojówka rutewkowata (Isopyrum thalictroides) , wyglądem kwiatów bardzo przypominająca zawilca, jednak liście ma nieco inne , należąca zresztą tak samo jak on, do rodziny jaskrowatych. Kwitnie w podobnym czasie co zawilce. Jest rośliną rzadką i jak większość jaskrowatych, trującą. 

zdrojówka rutewkowata (Isopyrum thalictroides)

foto:sprocket73

Natomiast ta bezzieleniowa roślina poniżej to łuskiewnik różowy (Lathraea squamaria) . Należy do rodziny zarazowatych. To co widać to jego kwiaty. Liście są koloru białawego, schowane pod ziemią. Jest pasożytem korzeniowym drzew liściastych, również iglastych. Z ich korzeni pobiera za pomocą ssawek, które wrastają w system przewodzący rośliny żywicielskiej, substancje organiczne oraz sole mineralne i wodę. Można tę roślinę zobaczyć na powierzchni tylko wiosną, ponieważ po kwitnieniu znika pod ziemią.

łuskiewnik różowy (Lathraea squamaria
foto:sprocket73

Na której dnie, przy strumyczku, ładnie się już zazieleniło.

I zakwitły zawilce.

Jednak głównie wypatrywaliśmy przylaszczek i znaleźliśmy ich mnóstwo

Przyglądałem się im coraz bliżej...

...i bliżej

Oczywiście nie tylko przylaszczkom się przyglądałem. Była też miodunka ćma.

Kolejne zawilce.

Wawrzynek wilczełyko.

I nie wiadomo co.

Poekspolorowaliśmy sobie strome zbocza Doliny Kobylańskiej...

...w poszukiwaniu fajnych punktów widokowych...

... z których zdobycia wszyscy byli bardzo zadowoleni

Potem stromo w dół...

...żeby wąską ścieżką...

...dojść na kolejne.

Potem przez Będkowice przeszliśmy do Doliny Będkowskiej.

Którą obejrzeliśmy sobie z góry z najfajniejszego moim zdaniem punktu widokowego na skałce Pytajniki. Dojście do niej z każdym rokiem zarasta coraz bardziej...

...ale piękne widoki wynagradzają.

Na koniec wybadaliśmy miejscami trochę zarośniętą, ale ogólnie fajną drogę, która idzie dołem Doliny Będkowskiej po wschodniej stronie. Tą normalną drogę, która idzie po stronie zachodniej wyasfaltowano i teraz jeździ tam całkiem sporo aut, dlatego jej już nie lubimy.

Bardzo miła wycieczka