Jest dłuuuga więc zostawiam sobie ja na koniec. Nie do końca kojarzę nazwy, więc przerywam czytanie i otwieram mapę… i teraz już kolejne fragmenty posta „podglądam” od razu na mapie

Na Hrubą Turnię nie wlezę ale Dolinę Złomisk, Dolinę Świstową po takiej rekomendacji z pewnością odwiedzić muszę!

Ciągle mam jeszcze do obejrzenia to złoto na górskich szczytach, które już nam tutaj chyba kisiel prezentował. Bajka!

Hruba Turnia z Rumanowego Szczytu

Młynarz

Hruba Turnia nad Litworowym Stawem

  Nasz cel jest tuż obok ale ja zerkam też łapczywie w stronę Dzikiej Turni. Kusi mnie by wejść jeszcze i tam więc nieśmiało namawiam Robsa na ten plan ale ostatecznie postanawiamy zadecydować o tym w zależności od czasu jaki nam pozostanie do dyspozycji. Ruszamy dalej szlakiem w kierunku  Polskiego Grzebienia, po czym po kilkuset metrach odbijamy w lewo od szlaku kierując się na skalną grzędę a konkretnie na Litworową Przechybę, która rozdziela Dolinę Litworową od Świstowej.

Wielicki Szczyt z Litworowej Przechyby

Hruba Turnia w promieniach wschodzącego słońca

  Ze skalnego grzebienia widok jest urzekający więc nie omieszkam skorzystać z okazji by zrobić kilka fotek. Z tego miejsca Hruba Turnia prezentuje się okazale i wygląda na trudno dostępną. Strome zbocza opadające zarówno do jednej jak i do drugiej doliny nie wyglądają zachęcająco i przyjaźnie ale przeważnie potem okazuje się, że nie taki diabeł straszny. Ponoć szczyt jest trudno dostępny, no cóż, pora się przekonać więc ruszamy dalej. Najpierw grzędą, trawiastymi półeczkami bardzo przyjemnym marszem dochodzimy do podnóża Hrubej Turni. Tu zostawiamy kijki, które dalej nie będą nam potrzebne. Podchodzimy stromym już zboczem pod Komin Kordysa, który stanowi główną trudność techniczną. Nie jest długi, to raptem kilka, może kilkanaście metrów ale jednak pionu, a że u jego podstaw jest strome i długie urwisko więc warto się przyasekurować co też czynimy. Dalej w dość sporej ekspozycji ale łatwiejszym już terenie kierujemy się w stronę wierzchołka, który osiągamy po kilku minutach.

W Kominie Kordysa

Panoramka w kierunku pd. - zach.

  Widok jest kapitalny ze szczytu i nie na darmo stanowi doskonały punkt widokowy w Tatrach. Szczególnie pięknie a zarazem dość przyciężko prezentuje się tatrzański mur skalnych ścian wyrastających u podnóża Kaczej Doliny. Od południa dominuje Wielicki Szczyt na tle masywu Gerlacha no i oczywiście Polski Grzebień wraz z Małą Wysoką. Tuż obok Dzika Turnia oraz Świstowy Szczyt i dalej Świstowe Turnie. Piękna pogoda i ciepełko nas rozleniwia więc Dziką Turnię postanawiamy sobie odpuścić tym razem.

Przełęcz Polski Grzebień

Dolina Białej Wody

Litworowa Przechyba

Panoramka w kierunku pd. - zach.

Fragment Drogi Martina

Litworowy Staw

  Robimy zjazd kominem i schodzimy na stronę Świstowej Doliny. Jako, że czas nas nie goni więc robimy dłuższy popas przy Świstowym Plesie. Chwile błogo sobie leżymy po czym Robso idzie pofocić na nieodległe zbocze a jak korzystając z okazji wskakuje do stawu by się trochę odświeżyć . Tu pozwolę sobie na chwile refleksji. Otóż w Tatrach widziałem wiele pięknych dolin. Zwłaszcza Dolina Złomisk zawsze mnie urzekała, ale to co zobaczyłem w Dolinie Świstowej przeszło moje wszelkie wyobrażenia. Choć zdjęcia tego nie oddają, wszak marny ze mnie fotograf, to jest to wg mnie najpiękniejsza tatrzańska dolina jaką do tej pory widziałem. Raj na ziemi. Totalnie dzika, żadnych oznak ludzkiej bytności czy działalności poza wąską ścieżynką. Urokliwa, urozmaicona różnymi formami terenowymi, surowa a zarazem łagodna. Do tego spokój i sielski krajobraz powalają na kolana. Nie chce się stąd odchodzić ale czas biegnie nieubłaganie dlatego chcąc nie chcąc zmuszeni jesteśmy wracać.

Dolina Świstowa

Rumanowy Szczyt, Ganek, Rysy oraz Niżne Rysy w oddali

Hruba Turnia z Litworowej Przechyby

Pd.- Wsch. ściana Hrubej Turni

Świstowa Dolina

Wschodnia ściana Hrubej T.

Panoramka w kierunku Doliny Świstowej

  Idziemy wzdłuż meandrującego, niezwykle odcinającego się od otaczającej go zieleni traw Świstowego Potoku, mijając po drodze wpadający do niego kaskadą wodospad. Wokół pełno traw i kwiatów, które dodają uroku temu miejscu. Dochodzimy do miejsca a właściwie progu doliny gdzie teren dość gwałtownie się obniża a ścieżka zanika skutecznie wśród traw co powoduje, że zmuszeni jesteśmy kluczyć i szukać optymalnej drogi na dół. Miejsce gdzie jesteśmy aż prosi się o „działalność „ niedźwiedzi. Sporo traw, krzaczków wyrośniętych na mijanych polanach a także obfitość borowiny każe zachować ostrożność i sprawia, że zachowujemy się głośniej niż zwykle. Tak na wszelki wypadek. Momentami tracimy się z oczu zwłaszcza jak zanurzamy się w końcu w gęstwinie  leśnej. Jakiś czas walczymy jeszcze w tym leśnym galimatiasie pokonując jakieś wykroty i błota dopóty, dopóki znów jakimś cudem nie natrafiamy na ścieżkę prowadzącą do szlaku w Dolinie Białej Wody. Dalej już niebieskim monotonnym szlakiem na parking na Łysej Polanie.

Hruba Turnia

Rumanowy, Ganek, Wysoka, Ciężki Sz.

Rysy, Niżne Rysy

Charakterystyczna Hruba Turnia nad Świstową Doliną

Ganek, w tle Wysoka

Dolina Ciężka w oddali