Czy celem kolegi był Durny ? Jeśli tak to witaj w klubie  W tym roku również w moim przypadku pogoda pokrzyżowała plany wejścia zimą na ten szczyt. Tak czasem bywa, odwrót ujmy nie przynosi choć z pewnością czasem jest niedosyt ale jak ja to zawsze mówię sobie - dobre rzeczy wymagają czasu 

pierwotnie miała być Łomnica ale ktoś stwierdził, że można upiec dwie pieczenie na jednym ogniu i dorzucił Durny. Chłopaki z którymi byłem są na fali zdobycia Wielkiej Korony Tatr i ostatnio robią tylko te szczyty. Osobiście takiego parcia nie mam, i brak motywacji był też przyczyną porażki.

[...]upaść zawsze można, porównując nas do gór to jesteśmy przy nich tacy malutcy i bezsilni wobec ich potęgi. Najważniejsze żeby później próbować się podnieść i zacząć od nowa jak to w życiu

Kisiel - podziwiam, że masz odwagę pisać o swoich porażkach. Ja do dzisiaj nie mogę przeboleć swojego "upadku" na jednym z alpejskich szczytów i zdjęć z podejścia do dzisiaj nigdzie nie opublikowałem i chyba już nie opublikuję

piotrze upaść zawsze można, porównując nas do gór to jesteśmy przy nich tacy malutcy i bezsilni wobec ich potęgi. Najważniejsze żeby później próbować się podnieść i zacząć od nowa jak to w życiu

a co do samego wypadu, to wcale się tak nie przejmuję, ogólnie było super osobiście nie był to najlepszy moment dla moich ideałów, poczekam trochę i wyjdę tam spokojnie tak jak wyszedłem na Gerlacha https://picasaweb.google.com/1085890102 … lach30IX13

I tak trzymać !   A ja i tak Ci zazdroszczę tych przeżyć i pięknych widoków !

a co do samego wypadu, to wcale się tak nie przejmuję, ogólnie było super osobiście nie był to najlepszy moment dla moich ideałów, poczekam trochę i wyjdę tam spokojnie tak jak wyszedłem na Gerlacha https://picasaweb.google.com/1085890102 … lach30IX13

Te żółte kwiatuszki to pięciornik złoty , a fotka sasanki alpejskiej - prześliczna. Widzę, że już zaczęły kwitnąć.

Do płochacza halnego to Ty masz szczęście, albo on Cię tak bardzo lubi . ! Fajnie mu na fot.43 „halny” w plecki dmuchnął .

I na koniec – Ty się nie przejmuj tym „niepowodzeniem”. To, że znasz dobrze siebie i swoje możliwości to cecha godna pochwały. Góra, jak to góra, będzie na Ciebie czekać , a miejsce jest tak piękne, że jak Cię znam, zapewne niebawem znowu tam będziesz. !

Podobają mi się słowa Kingi Baranowskiej, która o swoich odwrotach spod szczytu powiedziała kiedyś tak:

cyt. „Człowiek nigdy nie jest silniejszy od góry. Nie da się walczyć z naturą.[…] możemy być świetnie przygotowani do danej wyprawy, ale – czy chcemy tego, czy nie – musimy podporządkować się występującym tam warunkom. Dopiero wtedy możemy się wspinać. Jeśli robimy coś wbrew temu, nie kończy się to dobrze.”

I jeszcze jeden : Na pytanie: co jeśli trzeba zawracać. Co się wtedy czuje?  - odpowiedziała:

cyt: […]„Takie sytuacje przytrafiły się mi kilka razy. Pierwszy raz na Dhaulagiri, sto metrów przed szczytem. Była to dla mnie wtedy najtrudniejsza decyzja w życiu. Ale jedyna słuszna. I właśnie w takich sytuacjach, kiedy trzeba zawrócić, gdy szczyt jest już niemal na wyciągnięcie ręki, odczuwa się jedynie słuszność podjętej decyzji. Dojrzałym alpinistą jest się wówczas, kiedy, w odpowiednim momencie, umie się zawracać. Trzeba na tyle siebie poznać, by rozumieć, że nie należy robić ani jednego kroku dalej. Potrafię zawrócić przed szczytem, ponieważ są niesprzyjające warunki pogodowe albo mój partner źle się czuje – to jest przejaw dojrzałości i odpowiedzialności wspinacza.