Tobi koło bloku już nie ma ochoty spacerować, ale jak się go wywiezie autem, to jakby włączał mu się inny tryb.

Możliwe, że dzisiaj była naprawdę ostatnia wycieczka. Ma już problem żeby wstać, zejść/wyjść po schodach, wsiąść do auta. Ale na fotkach wciąż wychodzi nieźle

Okoliczne drogi zarastają, trudno się przebić.

W końcu piesek padł.

Zamiast łazić postanowiliśmy trochę posiedzieć.

Po odpoczynku udało się wrócić do auta.

Tak jak obiecałem, walczymy do końca. Nie wiadomo gdzie ten koniec, ale raczej już blisko.

Poszliśmy sobie na tyły aby Tobiego nie kusiły grille sąsiadów.

Zakłócały nam tu spokój tylko młode prawie nagie dziewczęta.

Tobi popływał prawdopodobnie ostatni raz w życiu.

Za patyczkami polatał.

Były jeszcze szaleństwa na pływającym pniu.

Ogólnie nad wodą fajnie

Widoczek na cały Beskid Śląski.

Sianokosy. Wyobrażacie sobie ten zapach?

Cześć łąkowa była całkiem spora i rozległa. Najpierw coś zdobyliśmy, potem zeszliśmy na skraj Cięciny..

A potem znowu w górę - na Magurę. Spójrzcie tylko na ten widok. Nie czy tak wyobrażacie sobie tereny między Beskidem Żywieckim a Śląskim?

Trochę lasu dla ochłody.

\

Na pochyły pieniek dogorywający Tobi wejdzie... a jak się cieszył, że dał radę.

Hala Magura.

Zwykle chodziłem grzbietem, teraz przeciałem halę w połowie. Ładnie tu.

Znalazłem tajną bazę Cepra. chyba planuje inwazję na US w Żywiecu.

Na koniec znowu odcinek łąkowy.

Widok w kierunku Grojca i Beskidu Małego.

Skrzyczne.

Dzika róża.

Nowoczesny dom. Spory metraż i ładna bryła.

Taka to była wycieczka. Tobi przeżył. Zobaczymy czy przeżyje upały, które właśnie się zaczynają.

Upał, ale kolor wody zniechęcał do kąpieli.

Te łąkowe tereny odkryliśmy w czasie pandemii.

Koniki.

Być może ostatnie chaszczowanie Tobiego, bo już nie potrafi przebić się przez gałęzie.

Bocian lekko przybrudzony.

Na koniec ewakuacja przed nadciągającą burzą.

Nabieraliśmy wysokości. Słońce grzało jak szalone.

Podejście naprawdę strome. Organizm nieprzyzwyczajony do upałów.
Tobi w ostatnich dniach widać, że z trudem wychodzi po schodach na klatce, wskoczyć do auta ma problem. Bardzo źle znosi upał. Czułem, że może paść w każdej chwili, nogi mu się plątały na kamieniach.

Cóż, takie jest życie. Trzeba walczyć do samego końca. Jeszcze jakieś czarne chmury na horyzoncie.

Doszliśmy do lasu i Ukochana niespodziewanie padła. Brak formy, starość.

Po odpoczynku idziemy dalej. Wysadziłem Tobka na pieniek, dla zdjęć, dla lajków.

Wyszliśmy na Halę Jaworową i zrobiliśmy sobie długi popas z drzemką. To była fajna część wycieczki.

Potem powędrowaliśmy halą, która być może już za niedługo nie będzie tak wyglądać. Maja tu być jakieś wielkie inwestycje.

Na razie jest po staremu. Widoki piękne.

Osobiście wolałbym, żeby nic tu nie powstało, ale pieniądz rządzi się swoimi prawami.

Potem przeszliśmy na Hyrcę.

Na koniec bezszlakowo zeszliśmy do auta.

Tobi dał radę, więc można uznać, że jeszcze żyje.

Kompletnie bez dróg.

Tobi całkowicie ożywiony.

Zadowolony. Na szczęście nie było upału, więc bardzo się nie męczył.

Trafiliśmy idealną miejscówkę z widokiem na Żar i Kiczerę.

Tam bym chciał zamieszkać...

Żar.

Chaszczujemy na Chrobaczą.

U góry wypoczynek.

Tobi jak zwykle rozgląda się za jedzeniem.

Ludzi trochę jest.

Schodzimy w kierunku Panienki.Mają tu fantazję religijną.

Czy woda ze źródełka maryjnego leczy białaczkę?

Wkrótce się przekonamy.

Wychodzimy na Gaiki.

Niezłe widoczki tu są, lepsze niż na Chrobaczej z platformy widokowej.

Tobi cały czas zadowolony. Nie bryka jak dawniej, ale nie wygląda, żeby wycieczka go męczyła.

Zejście też bezszlakowe.

Takie są najlepsze

Taka to była wycieczka

Miałem dylemat czy taki wyjazd ma sens, bo w domu Tobi potrafi godzinami leżeć bezruchu ciężko oddychając. Jednak na wycieczkach odżywa i momentami wygląda na całkiem zdrowego.

Wciąż jeszcze mamy świeżą zieleń, ale to już końcówka wiosny.

Ostry Kamień - czy Tobi da radę?

Córka i mama.

Na Kamieniu.

Kolejnego dnia idziemy na Brzankę.

Tobi jeszcze sobie radzi na łatwych schodach.

Zdobywamy również zalesiony szczyt Brzanki.

Trzeba przyznać, że domek w górach fajna sprawa. Dużo fajnych terenów na wyciągnięcie ręki.

A to domek sąsiada. Całkowicie prywatna inicjatywa. Można powiedzieć, że ma fantazję

W Tobim jeszcze sporo chęci do życia.

I niech tak zostanie jak najdłużej !

Udało się zaliczyć całkiem konkretny spacer w nieznanych nam terenach na obrzeżach Jaworzna.
Dzielnice Cezarówka Górna i Dolna.

W Tobim jeszcze sporo chęci do życia.

Ale na ambonkę sam już nie wylezie.

Co mogłem to pomogłem

Powłóczyliśmy się po lasach.

I polach.

Taka to była wycieczka...

Po deszczach przyszły upały i zieleń eksplodowała. Wzięliśmy Tobiego na małą wycieczkę. Podjechaliśmy w okolice Dolinki Bolechowickiej.

Nie byłbym sobą, gdyby nie było atrakcji. Schodzimy w dolinkę bezszlakowo

Są skałki jest dobrze.

Dolinka Bolechowicka jest bardzo mała. Rozkładamy się na kocu przy Bramie Bolechowickiej. Jest trochę ludzi.

Tobi się nudzi. Nie do takich wycieczek się przyzwyczaił.

W końcu Tobi namówił mnie na małe zdobywanie skałek. Od razu ma lepszą minę.

Atakujemy w naszym stylu.

Tobi choć jest cieniem samego siebie, robi co należy.

I jest sukces! Ukochana w dole na czerwonym kocyku się opala.

Tobi dumny z siebie i jakby całkiem zdrowy.

Patrzymy sobie na innych wspinaczy.

Przechodzimy sobie wzdłuż skałek.

Nawet krzyż zdobywamy, to chyba coś nowego.

Po wysiłku schładzanie się w strumyku.

Miejscowe zwierzaki.

Na koniec przechodzimy sobie do końca dolinki.

I wracamy polami.

Trzeba się cieszyć z każdej wycieczki. Niewiele ich już zostało.