Błażej Furtak, Wojciech Kaleta, Augustyn Zawada i Jan Łekawa najpierw mieli obcięte ręce, a potem byli ćwiartowani. Natomiast Walek Czupel i Jakub Motyka jako wspólnicy uzyskali mniejszy wymiar kary, mianowicie najpierw byli ścięci, a dopiero później ćwiartowani.
Najsrożej został ukarany pryncypał Tomasz Masny ze wsi Szare, który jako przywódca został wbity na pal.

Wyroki przyprawiają o gęsią skórkę. Ale czytam dalej 

Dajcie wywiadzik:)

Jest i onyj ->KLIK-<

Jeśli ktoś z forumowiczów ma jeszcze jakieś pytania do autorki, to proszę zadawać je w tym wątku. Przekażę i ... (no znając moje tempo i lenistwo - dajcie mi pół roku), odpowiedzi powinny się ukazać na Forum w najbliższym czasie

Będzie, tylko proszę o cierpliwość, z przyczyn ode mnie niezależnych. Po prostu są wciąż nowe pomysły, spostrzerzenia i refleksje dotyczące tego tematu. No i Ciocia musiała, chcąc nie chcąc ( ) zapoznać się z filmem A i może niedługo znajdzie się jeszcze coś w przepastnych rodzinnych archiwach, dotyczące historii samej andrychowszczyzny. Dobra nie obiecuję, choć pewnie, jak już się wypeplałem, to będziecie mnie za język (czyt. klawiaturę) ciągnęli

Czy ktoś zauważył wątki Chrystusowe?

Ja zauważyłem Co do całości filmu, to po zaznajomieniu się ze źródłami historycznymi i linkowaną pracą cioci, mogę stwierdzić, że w 10-cio stopniowej skali oceny zgodności historycznej z tym co przekazały nam w filmie Panie Adamik i Holland, można spokojnie przyznać 9, ale to moja subiektywna opinia

Przykładów takich krwawych widowisk jest w kinematografii trochę więcej. Choćby, nie wiem czy oglądałaś, "Braveheart" Mela Gibsona. To taki prawie szkocki Janosik, choć walczył o inną sprawę

Największe wrażenie , albo prędzej „przerażenie”, wzbudziły we mnie rodzaje stosowanych w tych czasach okrutnych kar, nieadekwatnych do popełnionych czynów, często wobec ludzi, którzy patrząc „dzisiejszym okiem” niejednokrotnie aż tak straszliwych zbrodni nie popełniali ... np. za zwykłą kradzież żywności, ćwiartowano bądź łamano ich kołem.

Naprawdę żal, że praca ta nie doczekała się jeszcze publikacji, ponieważ zawiera niesamowitą ilość ciekawostek historycznych dotyczących tematyki góralskiego zbójnictwa na terenie ówczesnej Żywiecczyzny i najbliższych okolic popartych autentycznymi dokumentami historycznymi. Znalazłam w niej również wzmiankę o mojej rodzinnej miejscowości, której działalność zbójecka również nie ominęła .

Wypadłoby jeszcze skonfrontować tą wiedzę z najnowszym filmem Katarzyny Adamik i Agnieszki Holland o zbójniku Janosiku „Janosika – Prawdziwa historia”, który to darkheush poleca. Przyznam, że do tej pory utożsamiałam sobie zbójnika i zbójowanie z postacią Janosika granego przez Marka Perepeczko i jego „kompaniję” w znanym nam wszystkim serialu „Janosik”. Po przeczytaniu pracy Pani Grażyny, sami zbójnicy i zbójowanie jawią się nam w nieco innej rzeczywistości, niejednokrotnie bardzo okrutnej i całkiem innej od pokazywanej nam filmowej fikcji czy opowiadanych legend.

Warto więc poświecić czas na przeczytanie prawdziwej historii zbójowania na Żywiecczyźnie !

„szlachta nie dostrzegała lub nie chciała dostrzec prawdziwych przyczyn rozwoju zbójnictwa...”  i w różnoraki sposób walczyła ze zbójnikami.

Nie przeszkadzało to, niektórym możnym trudnić się rozbójnictwem, przykład z naszych stron Włodek Bożywoj Skrzyński herbu Łabędź i jego żona Katarzyna, o których pisano już na forum.

Darkheush fajnie, że chciało Ci się przepisać pracę Cioci zawszeć to człowiek bogatszy o kawałek wiedzy, tym bardziej cenny, że oparty na analizie źródeł historycznych

Romantyzm romantyzmem, a źródła historyczne swoje

A wywiadzik z Ciocią będzie?

Straszny los zbójników, okrutne zakończenie „kariery”, ale jeżeli człowiekowi kark nie chciał się zginać w pańskim jarzmie to nic dziwnego, że wybierał los zbójnika.

Kiedy przy okazji zwiedzania zamków oglądam różne „izby tortur” eksponowane dla turystów to ciarki przechodzą po plecach. Chociaż to tylko namiastka tego co tak naprawdę miało miejsce.

Ze strachu przed innymi ludzie potrafią wymyślić bardzo przemyślne sposoby zadawania cierpienia. I to niestety nie zmieniło się aż tak bardzo przez wieki.

Taka czepliwa i marudna jestem, ale cały czas konfrontuję moje wyobrażenia o zbójnikach z dokumentacją Cioci darkheusha, co oznacza tylko tyle, że dokładnie czytam

Superowo te zbóje były zorganizowane a więc i skuteczne. Honorne, a jakże
Od dzisiaj wtykam ręce we wszystkie dziuple, a nóż mi się poszczęści cobym tylko na gniazdo os, pszczół albo szerszeni  nie trafiła

Jedno mi tylko się nie zgadza z moja romantyczną myślą o zbójnikach: „Rabowali mienie, które częściowo rozdawali biednym, stając w ich obronie.” 
Historia chyba na ten temat milczy? Bo mi się o uszy nic nie obiło

Przepisanie tej pracy (całość robiłem ręcznie z uwagi na to, że maszynopis jest mocno zniszczony i nie dało się tego po prostu zeskanować i wrzucić pod jakiś program rozpoznający druk) zajęło mi w sumie (z przerwami na zniechęcenie) 18 miesięcy, ale myślę, że warto było poślęczeć przed komputerem

Jestem pod wrażeniem. Chociaż po przeczytaniu rozdziału pt. "Zakończenie kariery zbójnickiej" zbiera się na wymioty. Lepszego instruktażu dla psychopatycznego sadysty dawno nie czytałem . Na tle wyczynów katów zbrodnie zbójników wydają się zaledwie dziecięcą zabawą. Oczywiście nie było to w tych czasach niczym specjalnie wyszukanym.