nena - coś z tym Pilskiem nie tak (bo przecież nie z nami)

dokładnie

Czyli nie jest ze mną jeszcze tak źle !

Dziękuję, miło mi. !

he he, ale Tata też niewiele się zmienił, i dobrze !

Bardzo lubię te Twoje botaniczne "wstawki" - dzięki temu potrafię już co poniektóre roślinki sama nazwać

Zdjęcia prześliczne kisielu Taterki miód Kiedy była ta wycieczka, jesienią ? bo na ostatniej fotce szron widzę. Klaudiusz jeszcze mały Super !
A co do urdzika karpackiego, widać trzeba mieć do niego porządny sprzęt. Tobie wyszedł rewelacyjnie !

wycieczka już stara, bo z 13 listopada 2011r, kurcze ale ten czas leci. A Klaudiusz został juz tylko młody

ostatnio jak byłem w Zakopanem, to tak mi się go udało ustrzelić

Analiza cienia wskazuje, że wyszli tuż po południu.

Eugeniuszu określiłeś czas rewelacyjnie !

Nie wyszliśmy rano, poza tym w upale żadna przyjemność iść szybko . Czas nas nie gonił, więc dlaczego nie spedzić całego dnia w górach ? A w ogóle to ja szybko po górach chodzić nie lubię, sporo czasu zawsze tracę na fotki . Kto ze mna chodził, ten wie. Sam obiadek pod szczytem zajął nam ze 2 godzinki , tak się przyjemnie siedziało nad strumykiem . A czasu nam nie zabrakło, zdążyliśmy zarówno odpocząć, jak i zobaczyć wszystko !

Dokładnie Darku. Masz rację, bardzo niewdzięczna, zawsze mi marnie wychodzi, już nawet nie próbuję.

Tak, ale zdecydowanie najbardziej w okolicach schroniska i samego szczytu. W pozostałych miejscach, wydaje mi się, nie jest tak źle. Porównując na przykład przygotowanie szlaków pieszych na Babią, a na Pilsko to jest wielka różnica, na korzyść oczywiście Babiej.

Na Pilsku jeszcze nigdy nie byłam.

Jestem trochę zaskoczony. Dobrze jednak wybrać się tam gdzie jeszcze nie było
Trasa i widoki dobrze mi znane, bo na Pilsku wiele razy byłem i widać tam spore oddziaływanie turystyki

Albo jak kto woli urdzik karpacki roślina niewdzięczna do fotografowania

Samochód zostawiamy na „parkingu” w pobliżu dawnego przejścia granicznego.

Marny parking i w ogóle całe to miejsce pozostawia wiele do życzenia, w przeciwieństwie do górnolotnych słów na umieszczonej tu tablicy.

Początkowo szlak czerwony (odcinek GSB) jest prawie jak droga asfaltowa, równo, praktycznie bez podejść i tak ok. 2,5 km. Prowadzi cały czas lasem, najpierw dolno, później górnoreglowym z przewagą świerków i jodeł. Równolegle do niego biegnie słowacki szlak niebieski.

Las daje nieco ochłody. Słońce przygrzewa dzisiaj momentami bardzo mocno. Gdzieś w połowie drogi szlak czerwony odbija w prawo, my zaś postanawiamy iść na szczyt niebieskim.

Tradycyjnie nie omieszkam pominąć na fotkach bogatego runa leśnego i podszytu. 

zachyłka oszczepowata (Phegopteris connectilis)

Moją uwagę przykuwają niezwykle gęste i obficie kwitnące krzaczki borówki czernicy (Vaccinietum myrtilli). Kwiaty mają słodkie jak miód. 

Od regla górnego zaczynają się już częściej dosyć dokuczliwe podejścia.

Na szczęście są to krótkie odcinki .

Coś się zaczyna wyłaniać zza drzew !

W piętrze kosówki zieleni się ciemiężyca zielona (Veratrum lobelianum). Roślinność na tej wysokości jest jeszcze wczesnowiosenna.

Z każdym krokiem widoki są coraz piękniejsze i rozleglejsze .

W dali majaczą zaśnieżone Tatry.

Szkoda opuszczać szybko to miejsce, postanawiamy więc zrobić sobie przy uroczym strumyku przerwę na obiad .

Nad potokiem żółto od kaczeńcy (Caltha palustris), spomiędzy których nieśmiało wyziera fioletowy jaślinek (Soldanella carpatica) – endemit zachodniokarpacki.

W takiej malowniczej scenerii obiad smakuje wyśmienicie. Do szczytu już niedaleko. Kilka śnieżnych płatów leży tuż pod nim.

Jest pięknie !

Wierzchołek graniczny osiągnięty .

Teraz zielonym szlakiem, biegnącym wśród kosówki, udajemy się na szczyt Pilska.

Powoli dzień dobiega końca.

Nie chce się schodzić w takim momencie.

Podziwiamy zachodzące słońce i ścielące się nad szczytami wieczorne mgły.

Z Pilska czarnym szlakiem schodzimy na Halę Miziową, a stąd czerwonym, tradycyjnie już po zmroku przez Las Suchowarski do )( Glinne.

Widoczki z Pilska wg mnie dorównują tym z Babiej, są równie piękne.