A gdzie podają kawę w takiej klasycznej szklance z plastikowym uchwytem ?

W żywieckim "Słoneczku"

Tylko cza wiedzieć gdzie albo mieć dobrego przewodnika.

No to ja już wiem   Dzięki!

Nie wiedziałem ,że są w Beskidach jeszcze takie miejsca.

A są Tylko cza wiedzieć gdzie albo mieć dobrego przewodnika.

Hmmmmm..... Mówisz i masz. Jeden priv

nenuś nie było tak źle. Przez dzień co prawda smażyło, ale tym razem zadbaliśmy o nakrycia głowy, nie to co Baśka i mój wypad na Wilkowicką 2 tygodnie temu gdzie faktycznie wróciliśmy z udarem. A w nocy panował rześki chłodek. O świcie termometr pokazywał 12 stopni.

Ja strasznie nie lubię nosić czapek, chustek, kapeluszy, a w taki upał to rzeczywiście może się to źle skończyć ... Pamiętam siebie po jedniodniowej w sumie lampie w słowackich - skwarek normalnie. Nie poznałam się w lustrze ...   

A gdzie podają kawę w takiej klasycznej szklance z plastikowym uchwytem ?   

Normalnie podziwiam, że udało Wam się bez udaru do domu wrócić

nenuś nie było tak źle. Przez dzień co prawda smażyło, ale tym razem zadbaliśmy o nakrycia głowy, nie to co Baśka i mój wypad na Wilkowicką 2 tygodnie temu gdzie faktycznie wróciliśmy z udarem. A w nocy panował rześki chłodek. O świcie termometr pokazywał 12 stopni.

Miejscówa nie z tej ziemi.

Stęskniliście się za moją wredną gębą) ?

Nie tylko za Twoją ! piotrkową też fajnie zobaczyć !
Normalnie podziwiam, że udało Wam się bez udaru do domu wrócić  Foty z poranka , szałasowe osiedle i widoczki - piękne.  Zdecydowanie warte tego wysiłku i wylanego potu.

Stęskniliście się za moją wredną gębą? No to jestem ponownie. Tak się jakoś złożyło, że wzięło mnie za namową Baśka na przespanie się w jakiejś ekskluzywnej lokalizacji. No i namówiono mnie na Bryzgałki. Ech te kobiety i ich dar przekonywania...

Punkt kontaktowy z pietią i Andrychowiokiem wypadł, no jakżeby inaczej, w żywieckim "Słoneczku".

Po chwili namysłu i zadumy nad ciężkim losem turysty etosowego zapierniczamy furą do Rycerki Kolonii. Tam na parkingu ostatnie przepaki i fru - kierunek Wielka Racza.

Upał nie do zniesienia. Szafa na plecach nie pomaga. Wiadro potu, i kolejne, i kolejne...

Racza. Piwo!!! Zimne!!! Mokre!!! Dużo piwa!!!

I tu kluczową pozycję zaczyna powoli odgrywać mój GPS. Podążając czerwonym szlakiem (słowackim granicznym nam się nie chce) wiemy gdzie mniej więcej trzeba odbić przez las do granicy i szukać wyraźnej ścieżki na Bryzgałki.

Widoki rozpieszczają.

Jakieś 30 minut marszu od granicy trafiamy na to magiczne miejsce. Niestety wszystkie szałasy są pozamykane na kłódkę, więc zostaje nam spanie na werandzie jednego z nich. Jest i ognicho. Jest i jakaś butelczyna.

I tak schodzi do nocy. Rankiem wygania mnie potrzeba i widzę cudny przedświt.

Basiek trochę marudzi na hasło pobudka, lecz na kolejne "wschód słońca" reaguje jak klasyczna surykatka. Słupek. No i zaczyna się gonienie po rosie między szałasami.

Reszta poranka jest prawie standardowa. Prawie, bo śniadanie z takim widokiem smakuje zupełnie inaczej. W sensie zdecydowanie lepiej.

Sielanka i pragnienie pozostania tam na zawsze. No ale w końcu czar pryska. Trzeba się zbierać. Przed samym wyjściem mamy okazję poznać trzech górali na koniach huculskich. Niejakich Trapera, Małego Księcia i Samotnego Wilka. I skosztować okowity zagryzanej szpekiem z dzika.

A dalej to już mordownia. Szafa na grzbiecie znów nie okazuje chęci współpracy. Upał też. Ale tli się w człowieku nadzieja. Znaczy się piwo na Przegibku.

Obiadek przy schronie i cóż. Marsz do domu marsz. I tyle. I koniec. Ale wrażenia i zdjęcia zostały.

Pełen albumik po kliku w obrazek. Enjoy!!!