Dario na ostatnim zdjęciu Neny, jak po liftingu  Zdjęcie miesiąca!

Prawda !?   

Ta poza jest mi skądś znana …
Ciekawe skąd???

A stąd !
4 kwietnia 2010 - nasza pierwsza wspólna wycieczka - 7 lat

Ta poza jest mi skądś znana …

Ciekawe skąd???

Czekajcie a będzie Wam dane. Planów na wykorzystanie "domku" ci u nas dostatek

Poczytamłam, pośmiałam się i czekam na zaś

Ta poza jest mi skądś znana …  

Budzi mnie wiatr. Otwieram leniwie oko i widzę, że ścianki namiotu przybierają jakiś taki podejrzanie różowy kolor. Wygrzebuję się i... ślipiom nie wierzę... Świat nabiera barw...

Kawa, śniadanie, pakowanie i przed ósmą ruszamy chaszczingiem na Semikową. A tam... ta dam... Nawet rudzik ładnie pozuje do zdjęć.

Krótkie odwiedziny u Pani Halinki - gospodyni na Leskowcu - zroszone zimnym, złocistym i zagryzione kawałkiem "giętej z wieczora". Ciężarki na plecy i fru. Na Czartak.

Przy Jaśkowej Arce obiadek. Oględziny chaty i fruwające wokół "czarne motyle" czyli rusałki żałobniki, rusałki pawiki i cytrynki. Ciszę i spokój obiadku "zakłócają"  tylko ptasie trele-morele. Czuć wiosnę na każdym kroku.

Pozostaje nudne... nudne... mega nudne zejście przez Kamień do Czartaka. I łapanie busa do Pope Town Dziadowice...

Chwila oczekiwania i "Strzała Podbeskidzia" zabiera nas do Bielitz-Biala.

FIN

Komplecik -> https://goo.gl/photos/29MV3Sej3Raxgpeq6

Równo tydzień temu odebraliśmy z vidraru w Katowicach nasz nowy nabytek. Maleńki, dwuosobowy, przenośny dach nad głową. Cóż było czynić. Trza go wypróbować w terenie. Padło na Leskowiec. Wszak aura zaczęła się robić więcej niż wiosenna. No i nie ukrywam. Skusiły mnie zdjęcia kiśla sprzed tygodnia.

Jagódki. Start około 15:50. Bezszlakowo. Na dolne łączki. Niestety na nich już tylko marne resztki fioletków.

Za to las żyje. Co rusz jakieś ptasie trele w koronach drzew, pod stopami kwitnące lepiężniki, żywiec gruczołowaty, podbiały a i trafił się nawet samotny zawilec.

Pierwszy rest. Ze smyczy uwalniamy Gałgana. Dokazuje radośnie wokół plecaków co raz wspinając się na jeden z nich.

Dzień chyli się ku wieczornej zadumie, więc czym prędzej zbieramy graty i pokonujemy ostatnią część trasy.

Leskowiec. Dokazujący na plecach ciężarek w postaci plecaka malowniczo przyozdobionego przytroczonym do niego szpejem biwakowym robi głośne jebudu o glebę. Tu dziś śpimy. A widoki rozpieszczają.

Stawiamy "domek" na zawietrznej, znosimy opał, strugamy patyki pod "giętą z ognia". Nie jesteśmy sami. Drugi namiot rozbija się jakieś 20 m. od nas. Przed wyjazdem z Bielska zastanawialiśmy się czy komuś wpadnie do głowy równie popieprzony pomysł. Jak widać wpadł.

Gonitwa po szczycie. To południowa, to północna polana. Nie wiadomo co fotografować. I tu, i tu równie ładnie.

I nagle, jak nożem uciął, koniec spektaklu. Kilka sprawnych ruchów i... kolacja. I nocne górołazów rozmowy z Patrycją i Damianem. Pozdrawiamy tarnogórzan.

C.D.N.