Wariantów wejścia na Wielki Krywań jest sporo. Ja polecałbym pętelkę: Vrátna – Chata na Groniu – Południowy Groń – Chleb – Przełęcz Snilowska – Wielki Krywań – Przełęcz Bublen – Chrapaky – Przełęcz Za Kraviarskym – Stara Dolina - Vrátna. Częściowo pokrywa się z trasą neny, z pominięciem wyciągu. Ale za to z ostrym podejściem na Południowy Groń.

Inny wariant wejścia na Wielki Krywań - trasę przeszedłem wiosną tego roku - to: Dolina Kur (Krasňany) - Przełęcz Priehyb – Mały Krywań – Przełęcz Bublen – Pekelnik - Przełęcz Snilowska - Wielki Krywań. I powrót na Przełęcz Priehyb i dalej - Stratenec – Białe Skały – Suchy – Javorina – Przełęcz Brestov – Dolina Kur.
Drugi wariant zajmie trochę więcej czasu

Pięknie z solidnej mgły do niezłych widoków [...]

Dokładnie Darku tak było. Jak zazwyczaj jestem optymistką, tak tego dnia, gdy zobaczyłam jak gęsta jest ta mgła, "dobre myśli "czy jak kto woli "fluidy" jakoś mnie zupełnie opuściły . Niemniej z godziny na godzinę dane mi było przekonywać się o tym jak to pogoda, nawet ta najbardziej beznadziejna, w górach, a szczególnie tych wyższych, potrafi nas zaskoczyć . Oczywiście nie zawsze pozytywnie, ale prognozy na ten dzień były niezwykle obiecujące ! Można powiedzieć, że sprawdziły się tylko z nieznacznym błędem ... , przez co mój humor poprawiał się bardzo w miarę rozwiewania się chmur i pojawiania się słońca .

nena napisał/a:

Nie wiem kiedy wychodziłeś Witku

ponad 10 lat temu... widać kosówka urosła

Oj przez 10 lat to tu się dużo podziało. Chociażby w 2014 r. Ja myślę, że tego szlaku i potoku od tej dotkliwej w skutkach powodzi, nikt nie sprzątał. Po prostu turyście wydeptali sobie sami ścieżkę.

Jesień widzę, też jest tu cudowna !

Nie wiem kiedy wychodziłeś Witku

ponad 10 lat temu... widać kosówka urosła

Dobry powód nie jest zły.
Popatrz, tutaj też miałem Wielki Krywań we mgle, jak u Ciebie. Widok z Baraniarky. Zitne pośrodku.

Ło matko córko, ale się nam Słowacja droga zrobiła!

No cóż, jeśli chodzi o ceny to rzeczywiście Słowacja do tanich nie należy ...

I ja też je wolę.

Nie wiem kiedy wychodziłeś Witku. Zielony szlak w dole, jak zejdziesz do strumienia, to jedno wielkie pobojowisko. Idziesz korytem, po kamieniach, powalonych drzewach i tym wszystkim co wlókł ze sobą potok podczas wezbrania. Jest bardzo ślisko i niebezpiecznie. Powyżej zaś kosówka nie jest w ogóle przycięta, musisz się miejscami przedzierać. Nie jest ten szlak przyjemny podczas wyjścia, a co dopiero do schodzenia. Ogólnie nie polecam !
Widziałam, że niektórzy wybierają inny wariant. Z Chrapaków niebieskim wracają pod kolejkę na )( Snilovską, a potem ścieżką (też stromą i śliską , po opadach błotnistą) schodzą wzdłuż wyciągu do doliny. I chyba ten wariant jest mimo wszystko lepszy.
Oczywiście można było tak ja piszesz schodzić dalej niebieskim przez Zitne i Baraniarky, ale raz, czas nasz już gonił, dwa, auto mieliśmy na parkingu pod Chatą Vratną.
Tak czy owak jest powód, żeby sobie jeszcze kiedyś jakąś fajną trasę w MF zrobić Może tę, o której wspomniał piotr …. ?

9,5 Euro (wjazd na górę).

Ło matko córko, ale się nam Słowacja droga zrobiła! Ale niczemu się już nie dziwię, skoro znajomi z klubu niedawno spali w Zbójnickiej Chacie w Tatrach za 10 Euro... NA PODŁODZE (w tym samym czasie łóżko kosztowało... ponad 20 Euro!!!). Jak to się ma do 23 Euro, które płaciłem w zeszłym roku za nocleg w Dresdner Hütte (2308 m) w Sztubajach (Austria - nie oferują "podłóg") to już musicie sobie ocenić sami... Ja w każdym razie sobie obiecuję, że póki nogi mam mocne, póty moja osoba nie postanie w żadnej kolejce górskiej. Co więcej, nie lubię miejsc, gdzie da się wjechać kolejką, bo z reguły można tam spotkać masę "przypadkowych osób" (tzn. niewiele mających wspólnego z prawdziwą turystyką górską). Niemniej jednak Mała Fatra to prawdziwy hicior - warto iść też granią za Pekelnikiem w kierunku Małego Krivania i Suchego - za Małym Krivaniem jest tam całkiem fajna wspinaczka po kamieniach w górę i w dół

(...) Jak to mówią, co Cię nie zabije, to Cię wzmocni .

Mówią też, że jak się nie ma co się lubi to się lubi... pewnie, że jadąc taki kawał drogi chciałoby się widoczków dookoła głowy, w jakiejś części jednak plany się powiodły, a godzinowe prognozy górą!

Na takich stromiznach zdecydowanie wolę jednak podejścia

Masz ekscytujące i urozmaicone wakacje - gratuluję!

Wczoraj wybraliśmy się w Małą Fatrę, żeby ów życzenie zrealizować. Patrząc dzisiaj rano przez okno stwierdziłam, że wybór wczorajszego dnia nie należał do najlepszych. Niestety z różnych powodów, nie do końca możemy wszystko zaplanować i zgrać tak, jakbyśmy tego chcieli. Wszystkie prognozy, jakie udało mi się znaleźć, wskazywały na to, że w godzinach przedpołudniowych należy się w tym dniu spodziewać raczej mgły i słabych opadów, natomiast po południu i wieczorem może się już pojawić słońce. Może … Pojechaliśmy … .

Na parkingu przy Chacie Vrátna byliśmy ok. południa. Za miejsce na parkingu nikt nas nie skasował. Żeby zaoszczędzić czasu na żmudne, mało ciekawe i na dodatek przy takiej aurze, dosyć śliskie podejście (ok. 775 m), postanowiliśmy wyjechać gondolą na )( Snilovską (1524 m) – 9,5 Euro (wjazd na górę).

Na górnej stacji kolejki powitały nas „mleczne widoki”  i + 7 ° C. Na szczęście wiatr był słaby i nie potęgował zbytnio uczucia zimna.

Zanim wyruszyliśmy na Chleb (1646 m n.p.m.) – drugi co do wysokości szczyt w grupie Małej Fatry, spałaszowaliśmy większą część naszych plecakowych wiktuałów siłując się w gęstej mgle wypatrzyć jakiś kształtów …  . Bez rezultatów .

O dziwo wcale nie było tu dziś pusto. Było sporo rodzin z dziećmi, młodzieży, a nawet starszych osób, głównie Słowaków, chociaż Polaków też było słychać. Nikogo mgła i ziąb nie przerażały. Zaczynałam baaaardzo powoli odzyskiwać nadzieję … . Staszek wydawał się być większym optymistą, chyba że jest aż takim dobrym aktorem … .

W planie była wędrówka częścią głównej grani Małej Fatry Krywańskiej (czerwony szlak) tj. wyjście na Chleb, następnie zejście do )( Snilovskiej (1534 m n.p.m.), wyjście na Wielki Krywań (1709 m n.p.m.), wejście na Pekelník (1609 m n.p.m.), zejście do )( Bublen (1510 m) n.p.m.), a potem Chrapaky (1417 m n.p.m.), Sedlo za Kraviarskym  (1230 m n.p. m. ) i zejście do Starej Doliny do parkingu.

Na Chleb wychodzimy w pełnej mgle, widoczność zerowa, tylko na wyciągnięcie ręki. Trochę marudzę, ale próbuję … cieszyć się z tego co jest …

Mgła nie zawsze przekreśla wszystko. Niekiedy w „mgielnym krajobrazie” można doszukać się całkiem ciekawych „obrazów” .

Tak czy owak, strasznie mi żal, że nie zobaczę tego dnia nic, a tyle się naczytałam o pięknej panoramie z Chleba. Pozostaje tylko uwiecznić swoją obecność na szczycie, bo wszystko wskazuje na to, że dzisiejsza wycieczka na Chlebie się skończy… . 

Siedząc tak na wierzchołku, zauważyłam, że Staszkowi, który przemierzył wzdłuż i wszerz szczyt, jakoś tak nie kwapi się szybko go opuszczać … .

Mało tego, każe mi czekać na słońce …  Na słońce ? Nic nie przemawia za tym, żeby miało się w ogóle w tym miejscu tego dnia pokazać. Siadamy więc (za jego namową ) w pełnej mgle pod skałą. Wyciągam na poprawę humoru coś słodkiego, przeglądamy mapy … .

Po ok. 30 min. zaczyna się coś dziać, tak jakby się rozjaśniało, słońce próbuje się przebić przez gęstą warstwę chmur. I co ? nawet mu się to udaje ! Wraca nadzieja  !

Chleb - 1646 m n.p.m.

Postanawiam nie zmieniać naszego planu dnia, idziemy na Wielki Krywań !

Z minuty na minutę widać coraz więcej, po czym znowu nic nie widać , jednak zdecydowanie istnieje tendencja do rozwiewania/znikania gęstej mgły. Pytanie tylko, czy zdąży się rozwiać do wieczora ? Jest już 14.30.

Zeszliśmy na )( Snilovską i zaczynamy się wspinać powoli raz w słońcu raz we mgle na Wielki Krywań.

W tle Chleb.

Goryczuszka wczesna (Gentianella lutescens) – bardzo liczna o tej porze w Małej Fatrze, preferuje podłoże wapienne.

Na szczycie podobnie. Wiatru nie ma, robimy tu mały rest podziwiając dalekie widoczki m.in. na Pekelnik i Mały Krywań.

Po jakimś czasie widzimy, że jesteśmy na szczycie sami. Znak to chyba, że pora schodzić. Niezupełnie … , zaraz ktoś do nas dochodzi . Uwieczniamy odwiedziny na Krywaniu i obieramy kierunek – Pekelnik . Pogoda coraz lepsza, po prostu się rozpogadza. Ale dlaczego tak późno ?!

Taki niepozorny Pekelnik a widoczki z niego mnie urzekły . Sam szczyt wznoszący się na wysokość 1609 m n.p.m. (tylko 1 m niższy od Veľký'iego Rozsutca) może nie wydaje się szczególnie obiecujący, jednak widoki z niego są naprawdę piękne . Widać stąd nie tylko stoki Wielkiego i Małego Krywania, ale też pięknie całą Dolinę Vratną oraz Mały i Wielki Rozsutec i wiele więcej .

Wielki Krywań (1709 m n.p.m.)

Dochodzimy do )( Bublen. Jest już bardzo późne popołudnie. Mgły już nie ma, za to zrobiło się przyjemnie ciepło . Kurczę, teraz to się nie chce nam w ogóle schodzić !

Z )( Bublen na Chrapaki (szlak żółty) prowadzi całkiem do przyjęcia ścieżka pomiędzy kosówką i ziołoroślami aż do )( za Kraviarskym (szlak niebieski). Z tego miejsca niestety zaczyna się istne kluczenie wąską ścieżką, wyżłobioną przez potok górski (potok wykorzystał istniejący szlak), między wysoką kosówką, miejscami w ogóle nie przyciętą … . Jednym słowem, ścieżka w ogóle nie przystosowana dla ruchu turystycznego. Dobrze, że widoki rekompensują trudy przedzierania się przez chaszcze. 

Na )( za Kraviarskym robimy sobie mały rest na kolację przy pięknym i ciepłym zachodzie słońca z widokiem na oba Rozsutce i krywiańską grań .

Borówka brusznica (Vaccinium vitis-idaea) – bardziej kwaśna od czernicy Konfitury i galaretki z tej jagody dodaje się zazwyczaj do ciemnych mięs i dziczyzny.

Po miłej kolacji kierujemy się już mniej przyjemnym szlakiem zielonym do Starej Doliny. Szlak prowadzi wzdłuż potoku, na którym pozostało wszystko to, co zdołał przytaszczyć w ciągu ostatnich /ego wezbrania potok … Niczego tu nie uprzątnięto. Ścieżka jest niesamowicie stroma i śliska. Nie polecam nikomu tego zejścia. Nie dziwię się też tym, którzy wybierają gondolę z Vratnej, zamiast podejścia tym szlakiem . Jeszcze nigdy nie schodziłam, ani nie podchodziłam w takich warunkach … .

Raz na jakiś czas ukazują się takie widoki, co rekompensuje trudy schodzenia . 

Jak to mówią, co Cię nie zabije, to Cię wzmocni . Ścieżka ta, nie powiem, dała mi w kość (odczułam to w kolanach). W paru miejscach, niewiele brakowało żebym przyglebiła, ale udało się bez upadku, niemniej już teraz wiem, że nigdy bym nią nie podchodziła . Odradzam. Jeśli już, lepiej wybrać ścieżkę, która prowadzi wzdłuż kolejki gondolowej na )( Snilovską.

Ok. godz. 21.00 dotarliśmy do parkingu . To był pełen niepewności, a zarazem wrażeń dzień. ! Takie są najlepsze !

Dziękuję Staszkowi za to, że nie sprowadził mnie od razu po przyjeździe na ziemię, tylko utrzymywał do końca w nadziei , chociaż zawsze myślałam, że to ja w tym jestem lepsza …