Ależ Wam siadła pogoda! 

Tak, dzień wcześniej i dzień po, padało i to mocno.

Darku Jak wytropisz tego rzadkiego widlicza to pochwal nam się koniecznie !

A jak Żar to czemu nie połączyć tego ze zwiedzaniem Elektrowni Szczytowo – Pompowej. Wiemy, że warto ją zobaczyć od środka.

Do tego dorzuciłam jeszcze korony zapór w Czańcu, Porąbce i Tresnej oraz spacer nad Jezioro Żywieckie i wyszła z tego całkiem fajna jednodniowa wycieczka.

Udało się nam wstrzelić w ładny dzień. Rano był przymrozek, ale w ciągu dnia marcowe słońce grzało mocno i opalało. Chłodu praktycznie się nie odczuwało i wędrowało się bardzo przyjemnie. 

W stronę Żywca widoczki były nieco gorsze.

I biegiem na Kiczerę, bo na niej ławeczki były  …

Widoki były tego dnia bardzo ładne i dalekie.

Młodzież zadowolona. Przy okazji poćwiczyliśmy troszkę wyznaczanie azymutów, ponazywaliśmy okoliczne szczyty, szukaliśmy śladów wiosny. W wyższych partiach gór wegetacja jeszcze nie ruszyła. Oprócz kwitnących wierzb, nie znaleźliśmy praktycznie żadnych innych oznak wiosny. Niżej jest znacznie lepiej.

Jeśli ktoś by się wybierał teraz na Żar kolejką to informuję, że jest do 5 kwietnia nieczynna z powodu wiosennego przeglądu.

Tak, świeżym chlebem pachnie cała chata i oczywiście można go spróbować z domowej roboty masłem, smalcem z ziołami (specjał Pań domu), miodem, twarożkiem, popijając zbożową kawą, ale nie zwykłą znaną nam wszystkim „Inką”, tylko specjalnie przygotowywaną przez gospodynie z mielonego ziarna z dodatkiem przypraw.

Wg mnie Super!

A jak oceniasz zainteresowanie młodzieży tematem? Są autentycznie zaciekawieni, czy też umiarkowanie zadowoleni, głównie z tego, ze wychodzą poza szkołę?

Ja również się nad tym zastanawiałem, ale po minach wnioskuję, że młodzież nie była przymuszona  .

PS. Na te bochny do teraz ślinka mi cieknie  .

A jak oceniasz zainteresowanie młodzieży tematem? Są autentycznie zaciekawieni, czy też umiarkowanie zadowoleni, głównie z tego, ze wychodzą poza szkołę?

Kolejnym ciekawym miejscem, które odwiedziłam z uczniami jest Dolina Brennicy w Beskidzie Śląskim, a dokładnie miejscowości Górki Małe i Górki Wielkie.

W połowie listopada po raz kolejny gościłam z moją nową grupą uczniów, w gospodarstwie edukacyjnym „Chlebowa Chata” w Górkach Małych. Na prowadzonych przez gospodarzy warsztatach w drewnianej chacie i stodole, młodzież poznawała, jak wyglądało dawno temu życie ich dziadków na wsi. Oglądaliśmy stare maszyny rolnicze i dawne sprzęty domowe. Młodzież mogła popróbować młócki cepami, poczuć na barkach ciężką pracę kieratu, czy usiąść za kierownicą starego Ursusa, wozu drabiniastego i kolasy, a także sań służących do wożenia obornika . Dla młodych były to „wynalazki” nie z tej Ziemi . Dlatego uważam, że należy dzieci i młodzież zabierać w takie miejsca, które są "żywymi" wizytówkami naszej polskiej historii, kultury i tradycji. Skąd bowiem mamy/ mają czerpać wiedzę, jeśli nie z takich właśnie miejsc.

Największą frajdę sprawiło młodzieży, nie ukrywam, że również mi (bo zawsze z wielkim sentymentem do tego wracam), samodzielne sporządzanie artykułów spożywczych metodami tradycyjnymi. Przy użyciu sprzętu AGD, pamiętającego wyposażenie kuchni naszych babć, oddzielaliśmy śmietanę od mleka, ubijaliśmy masło w maselnicy, a potem próbowaliśmy jak smakuje prawdziwa maślanka i dowiedzieliśmy się co to jest serwatka. Wrażenia, przede wszystkim smakowe – niezapomniane !

Robiliśmy prawdziwy, pyszny wiejski twaróg.

Mieliliśmy ziarno w żarnach. Młodzież przekonała się ile to sił trzeba włożyć, aby zmielić mąkę na bochen chleba. Ze zmielonej mąki sporządzaliśmy potem ciasto i własnoręcznie formowaliśmy i piekliśmy pyszne podpłomyki.

Poznaliśmy cały proces pieczenia chleba w piecu chlebowym.

Wysłuchaliśmy dodatkowo bardzo ciekawego wykładu na temat życia pszczół w pasiece oraz ich ogromnego znaczenia w przyrodzie.

A na koniec całego pokazu odbyła się degustacja własnoręcznie zrobionych podpłomyków z domowym masłem, serem, miodem i kawą zbożową. Jakże miło było poczuć zapach prawdziwego chleba, smak zbożowej kawy, swojskiego masła czy sera.

Cieszyło mnie bardzo, że udział w warsztatach sprawiał uczniom autentyczną radość i fascynację. Bawili się świetnie, a o to mi przede wszystkim chodziło.

Po wizycie w Chlebowej Chacie postanowiłam jeszcze zahaczyć o miejscowość leżącą od niej o jakieś 3 km - Górki Wielkie. Znajduje się tam mały domek, własność ogrodnika, w którym zamieszkała po powrocie z emigracji jedna z najwybitniejszych polskich pisarek XX wieku – Zofia Kossak – Szczucka, później Kossak - Szatkowska, córka Tadeusza Kossaka (brata bliźniaka Wojciecha) i Anny Kisielnickiej-Kossakowej, siostra stryjeczna satyryczki Magdaleny Samozwaniec, poetki Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i malarza Jerzego Kossaka oraz wnuczka Juliusza Kossaka.

Ów ogrodnik zajmował się obejściem (ogrodami) w rodzinnym dworze.

W Górkach Wielkich mieści się muzeum biograficzne pisarki. Mieliśmy okazję zwiedzić zarówno muzeum jak i ruiny Dworu Kossaków z resztkami parku. Niestety domu-muzeum w środku nie można fotografować, ze względu na kradzieże dzieł i pamiątek. Ech , ten świat … .

Dwór górecki spłonął w 1945 r. Dziś w odrestaurowanej niewielkiej części budynku ma swoją siedzibę Centrum Kultury i Sztuki „Dwór Kossaków” oraz Fundacja im. Zofii Kossak. Można tę część budynku z pamiątkami po rodzinie Kossaków zwiedzić nieodpłatnie. Ładnie przygotowana, częściowo multimedialna wystawa. Warto zobaczyć . Ruiny dworu zostały zabezpieczone i stoją do dzisiaj. Można je podziwiać z zewnątrz , od strony parku, lub wewnątrz. Wtedy zza szyb CKiS.

Na góreckim cmentarzu pochowano pisarkę wraz z mężem, jej rodziców oraz syna Juliana. Drugi jej syn Tadeusz zginął w 1943r. w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau. Na grobie Juliana jest tylko położona upamiętniająca go tablica z imieniem i nazwiskiem.

Będąc na miejscu warto jeszcze zajrzeć do zabytkowego kościoła parafialnego pod wezwaniem Wszystkich Świętych. Należy on do najstarszych na Ziemi Cieszyńskiej. Na poddaszu kościoła  żyją nietoperze, dlatego świątynia wraz z bezpośrednim otoczeniem jest obszarem sieci Natura 2000 wpisana pod nazwą "Kościół w Górkach Wielkich" (PLH240008). Obszar ten stanowi jedno z najcenniejszych stanowisk nietoperzy w regionie: nocka dużego i podkowca małego.

Nietoperzy niestety nie widzieliśmy, ale kościółek w środku zza krat drzwi głównych – owszem
Na murach kościoła mieszkańcy umieścili tablicę upamiętniającą Zofię Kossak. Całe Górki Wielkie widać, kochały pisarkę .

Gorąco polecam wyżej opisane gospodarstwo edukacyjne, jak i Górki Wielkie na jednodniową fajną wycieczkę dla rodziny z dziećmi i nie tylko .

Wiem, że w Brennej jest jeszcze Beskidzki Dom Zielin „Przytulia”, który promuje florę Beskidów. Już mnie do niego ciągnie … .

W zeszłym roku z grupą odwiedziliśmy Bielańsko – Tyniecki PK. Wycieczkę rozpoczęliśmy od jednego ze Wzgórz Tynieckich - Bogucianki (270 m n.p.m.), znajdującego się po prawej stronie Wisły. W obrębie jego szczytu znajduje się nieczynny kamieniołom wapienia górnojurajskiego o tej samej nazwie. Zajrzeliśmy do niego. Potem podziwialiśmy na przeciwległym brzegu Wisły Skałki Piekarskie, które są ciekawe pod względem geologicznym, gdyż zbudowane są z kilku odmian w/w wapienia. Na koniec zwiedziliśmy Opactwo w Tyńcu i zafundowaliśmy tam sobie warsztaty archeologiczne .
Wycieczka była w listopadzie i pogoda wcale nie była taka ładna jak teraz. Było wtedy pamiętam bardzo zimno, choć słonecznie.

W tym roku pomyślałam, że zrobię coś innego w okolicach Krakowa i padło na Czerną. Odległość od nas nie jest taka duża i zmieściliśmy się w przeznaczonym na wycieczkę budżecie, bo to w sumie nas najbardziej trzyma. No i najważniejsze, udało się pojechać w październiku. Przez to zahaczyliśmy jeszcze o piękną złotą polską jesień. Zresztą trwa ona prawie do teraz, więc zajęcia jak na razie wszystkie udaje się robić w terenie .

Masz rację, jest tu dużo ciekawych miejsc na zajęcia szkolne w terenie i to z różnych przedmiotów. No i od nas w sumie nie jest do nich daleko.