Autobusem Komunikacji Beskidzkiej (to nowa od jakiegoś czasu nazwa lokalnie połączonych sił różnych przewoźników www.komunikacjabeskidzka.pl) miałam zamiar dotrzeć do Szczyrku na Biały Krzyż, gdzie rozpoczynałabym wędrówkę już z poziomu prawie 1000m n.p.m.
Coś tam pozmieniali i finalnie wylądowałam w Szczyrku Solisku. Różnica w cenie - zysk 1zł różnica w czasie – godzina w plecy 

Co było robić... szybka analiza mapy i bez szlaku ruszam na Kotarz.

Po wyjściu z z bukowego lasu pierwsze widokowe polany.

A jak spojrzysz za siebie – grań Skrzycznego 

Miejsce tuż pod samym Kotarzem, w pobliżu sezonowego baru.

I wiata...

Po odpoczynku i posiłku, kierunek Hala Jaworowa – również bez szlaku.
Na skraju Hali Jaworowej

Na tablicy jest napisane, że jest największą halą w Beskidzie Śląskim i od wiosny trwa tutaj regularny wypas owiec – trzeba tu będzie wrócić!

Kolejną ścieżką bez szlaku schodzę obok wyciągów do Brennej Bukowej podziwiając pasmo Błatniej i celując w niewielką przełęcz między Stołowem a Trzema Kopcami.

Nim ją zdobędę odpoczywam w karczmie...
Kawa i sernik były udane, ale nic więcej bym tam nie zjadła bo wszędzie śmierdziało 100-letnim olejem. Uciekłam z moimi smakołykami pod parasol na zewnątrz

W kierunku wspomnianej przełęczy...

Złota godzina na Trzech Kopcach i słowackie cudeńka, ale też Jezioro Żywieckie, Babia Góra i oczywiście Skrzyczne.

Zeszło mi tam troszkę i na Klimczoku zaczęła się szarówka.

Sprawnie w dół, obok schroniska na Szyndzielni...

A potem było już tylko ciemniej i ciemniej Na szczęście moja osobista chałupka była w pobliżu. Dotarłam do niej o 18.00 w całkowitych ciemnościach – cóż zmiana czasu

Tym razem wybór padł na Skrzyczne bo kiedy nie uda się wcześniej wstać to jest „w szybkim zasięgu”, a nie byłam tam ładnych kilka lat

Pustki przy hotelu Zimnik są zwodnicze, Hotel jeszcze nie działa, za to każde miejsce parkingowe jest wykorzystane i kasują za niego całe 20,00zł.

Większość osób rusza do Doliny Zimnika, a ja niebieskim w kierunku Równi i niebawem mam pierwsze ładne widoczki na Beskid Mały, Żywiecki i okolice Żywca   

Jest bardzo ciepło, ale brakuje wilgoci, żeby wszystko się pięknie zazieleniło.

Pierwszy odpoczynek robię przy dawnej Hali Jaskowej. Niebawem mija mnie liczna wycieczka nawołująca się: „ łoboczcie, pudymy se fota zrobić...” - widać, że ludzie się cieszą

Kawałek za halą jest ładne miejsce widokowe – Pasmo Magurki i Czupla – jak na dłoni i oczywiście Kotlina Żywiecka  

Od Równi panorama robi się coraz szersza i coraz bardziej zachwyca. Właściwie aż do zejścia z Malinowskiej Skały cały czas będą mi te śliczności towarzyszyć

Moje oko dokładnie widzi między Babią Górą a Pilskiem ośnieżone szczyty Tatr, a bardziej w prawo słowackie i czeskie cuda 

Przy schronisku tłumy, ale niewiele zmieniło od czasu kiedy ostatni raz tu byłam... na letnim tarasie gra góral na skrzypcach i donośnie śpiewa... Ja siadam sobie z boczku i odpoczywam, w tym ogólnym harmiderze nie jest to łatwe

Dla tych cudnych panoramek warto było się tu jednak wydrapać

Przy wiacie przed Małym Skrzycznem kolejny festiwal. Najpierw myślałam, że film jakiś kręcą, ale ktoś mnie uświadomił, że to dla turystów, żeby im bym miło wędrować...

W drodze na Malinowską Skałę między drzewami leży jeszcze sporo głębokiego śniegu, ale w słońcu wszystko się topi.

Panoramka z Małego Skrzycznego na Pasmo Równicy, Błatniej i Klimczoka, aż w Beskid Śląsko-Morawski.

Tu widoczek na Malinowską Skałę i Baranią Górę, widać ogromne zniszczenia w drzewostanie.

Przed Malinowską...

… i za nią – wszystko oblepione ludzikami

Zatrzymuję się tylko do robienia zdjęć i zmykam na żółty szlak. Zatrzymuję się i odpoczywam dopiero przy jakichś fundamentach. Ludzie gdzieś poznikali, ale jest wręcz upalnie. Zbieram siły na Kościelec  

W pobliskiej kałuży kłębią się w nagrzanej wodzie kijanki, a żarłoczny zaskroniec wyłapuje je raz po raz. Niestety nie zdecydował się zapozować  

Atak szczytowy na Kościelec odbył się bez dodatkowych zabezpieczeń i z pełnym sukcesem
W nagrodę były ładne skałki 

Z tej sympatycznej góry zeszłam na przełaj do szlaku, a potem Doliną Zimnika do własnego pojazdu – w dolinie, na asfalcie było niemiłosiernie gorąco! W planach była jeszcze Murońka, ale z powodu tego upału została na zaś  

Nic to! Byłam w górach, co widziałam to moje
Warto też mieć w swojej kolekcji Kościelec – nawet jeśli to nie TEN Kościelec

W tym tygodniu mocno pada, więc następne górki będą już chyba w pełni zielone

W poprzednią niedzielę nie udało się pożegnać zimy, zimny wiatr i opady deszczu ze śniegiem skutecznie zniechęciły do planowania wycieczki, nawet pies odmówił dłuższego spaceru

Ta niedziela zapowiadała się lepiej. Planując trasę chciałam zrobić pętlę do własnego pojazdu i spotkać niezbyt dużą liczbę turystów. A może jakieś widoczki się trafią? Udało się!

Wędrowałam dwoma grzbietami górskimi oddzielonymi doliną rzeki Leśnicy. Głównie szlakiem, ale były też odcinki nieoznakowane. Często były to widokowe polany.

Przy lepszej pogodzie i lepszym sprzęcie zdjęcia byłyby bardziej udane, ale i tak jestem zadowolona

Byłam w górach, nie było tłumów i widoczki też się trafiły

Z różnych powodów wystartowałam późno bo w Brennej byłam dopiero przed 11. Parkowałam naprzeciwko stacji Crab – kiedyś BP, na niewielkim placyku. Kilka miejsc jest też przed szkołą, która znajduje się nieopodal.

Ruszam czarnym szlakiem w kierunku Starego Gronia. Kropelki wody z wczorajszego deszczowego popołudnia.

Pierwsze widoczki na pasmo Błatniej i Klimczoka

Widokowa polana w przysiółku Stasiówka

Zebrzydka, Wielka Cisowa, Błatnia, Stołów w paśmie Klimczoka, pierwszy plan z prawej – Kotarz.

I w drugą stronę – pasmo Równicy i Pogórze Cieszyńskie.

Polana na Horzelicy – kolejna, duża, widokowa łąka, z miejsce do odpoczynku – są tu ławy i miejsce na ognisko. Widać pasmo Stożka i Czantorii oraz szczyty Beskidu Śląsko-Morawskiego z Łysą Górą.

Kapliczka przed Starym Groniem

Wieża widokowa i ogólnodostępna bacówka na polanie Stary Groń – widoki z polany lepsze jak z wieży Od Błatniej po Skrzyczne, Malinowską Skałę...

Zielonym szlakiem schodzę do doliny Leśnicy, stamtąd będę drapać się bez szlaku na Świniorkę. O! Tak jest wysoka

W dolinie – podbiał

Jestem już na kolejnym grzbiecie, którym w prawo będę wędrować w kierunku Równicy.
Zerkam w lewo, a tam Trzy Kopce Wiślańskie i miniaturowy z tej odległości budynek Telesforówki

Kolejne widokowe polanki – okolice Świniorki – czy w prawo czy w lewo – wszędzie pieknie!
Pasmo Czantorii

Horzelica, Stary Groń i hen, aż po Skrzyczne i dalej...

Dolina Brennej – pasmo Błatniej, Kotarz.

Polana pod Orłową – byłą tam kiedyś stacja turystyczna, ale to już chyba ze 100 lat temu Teraz to prywatny budynek.

Kiedy zejdzie się z Orłowej i wydrapie na Beskidek to potem już „po równym” na Równicę

… a po drodze, raz w prawo, raz w lewo

Sam wierzchołek Równicy jest zalesiony i niezbyt wiele z niego widać. Dotarłam na niego fragmentem bez szlaku.

Najfajniejsze widokowo miejsce jest poniżej szczytu, przy żółtym szlaku w kierunku schroniska.
Moje oko widziało Fatrę, Rozsutec, oko aparatu już nie do końca...

Z Równicy wracam kawałek na szlak i w trzy kwadranse jestem przy samochodzie.

Wiosny w górach póki co niewiele... może tylko ptaki śpiewają głośniej... to się zmieni

Prawdę mówiąc nie liczyłam, że je w tym śniegu wypatrzę, ale udało się i nie było to trudne, są po lewej stronie szlaku (stojąc twarzą w kierunku Bystrej).   

Skorzystałam z mapy.cz - ruiny są tam zaznaczone i w odpowiednim momencie uważnie się rozglądałam

Magura Kąpielisko - skąd taka nazwa?
Poniżej szczytu Magury było kąpielisko z prawdziwego zdarzenia – prawdziwego zdarzenia jak na owe czasy 

Te ruiny są gdzieś zaraz przy szlaku?
Kurcze, tyle razy tam byliśmy, ale ani razu nie natknęliśmy się na te ruiny Pewnie były zasypane śniegiem albo zarośnięte trawą   
Faktem jest, że też nigdy ich nie "szukaliśmy". Chyba czas to nadrobić 

PS. "Wypłaszczenie" pomiędzy schroniskiem a zejściem do punktu "Magura Kąpielisko" jest jednym z moich ulubionych 

Biorąc pod uwagę marną pogodę, fakt, że mogłam wędrować tylko część niedzieli no i inne uwarunkowania, wybrałam trasę niezbyt daleko od domu i raczej mniej uczęszczaną, ale za to  z potencjałem widokowym

7. Trasa: Bystra Górna – Chata na Groniu – Magura – Magura Kąpielisko – Lanckorona – Bystra Górna- 14 marca 2021.

Zaparkowałam pojazd w okolicy restauracji „Pod Źródłem”, ale nie przy niej samej, a po drugiej stronie Białki – jest tam dodatkowe miejsce na około 15-20 samochodów.

Początkowo wędruję czarnym szlakiem. Pierwsze widoczki pod ołowianymi chmurami w stronę Szyndzielni, Klimczoka, oraz na Kozią Górkę zwaną Stefanką

Na południowych stokach śniegu nie ma, idzie się wygodnie.

Co jakiś czas mijam kapliczki/stacje drogi krzyżowej, które są wykonane z drewna i pomalowane w jaskrawe kolory – podobają mi się

Przy Chacie na Groniu krótki odpoczynek i pierwszy fajny punkt widokowy. Takich widokowych miejsc będzie jeszcze kilka, ale z powodu pochmurnej pogody widać zdecydowanie mniej niż przy lepszej aurze. Tutaj akurat nasz B4eskid Mały i pasmo Magurki i Czupla.

Do kolejnego widokowego miejsca trzeba się wspiąć nad chatę żółtym szlakiem. Panoramę aż po Beskid Żywiecki i dalej psuje nieco górny odcinek wyciągu narciarskiego.

Im wyżej tym więcej śniegu, w końcu Magura, która będzie najwyższym punktem na szlaku ma 1109m. npm. Jest troszkę niższa od Klimczoka, ale wyższa od Szyndzielni

Dalej wędrowałam już bez szlaku wygodną stokówką i odnalazłam kolejne widokowe miejsce – uruchomcie wyobraźnię jakie widoki można tu podziwiać przy lepszej pogodzie coll

Szczyt Magury jest zalesiony.

Za to troszkę niżej na rozstaju Magura Kąpielisko już cosik widać

Magura Kąpielisko - skąd taka nazwa?
Poniżej szczytu Magury było kąpielisko z prawdziwego zdarzenia – prawdziwego zdarzenia jak na owe czasy

Do dzisiaj dobrze widoczne są resztki obramowania niecki basenu.

Obecnie przy schronisku także funkcjonuje latem basen, ale w zupełnie innym miejscu.

O historii schroniska w rejonie Klimczoka i Magury można poczytać na stronie 
www.cotg.pttk.pl

Wspomniane fakty pod linkiem
http://www.cotg.pttk.pl/encyklopedia_tr … mp;szukaj=

Czerwonym szlakiem schodzę z powrotem do Bystrej Górnej, początkowa część szlaku przebiega widokową półką.

Lancorona – leśny ołtarz.

W sumie wędrowania wyszło około 8-9km, ale wrócę tam jeszcze przy lepszej widoczności!
Aha... śladów wiosny nie zauważyłam, no może głośno płynące strumienie pełne pośniegowej wody

jolanta napisał/a:

Kapitalnym miejscem w tamtych okolicach jest Obserwatorium Nietoperzy w Brennej - oglądanie tych zwierząt w podczerwonym świetle daje niezapomniane wrażenia.

O obserwatorium nie słyszałam, czy ono niedawno powstało ? Natomiast słyszałam, że w tym kościele w Górkach Dużych gdzieś na strychu czy w dzwonnicy zadomowiły się nietoperze.

Obserwatorium powstało jeszcze w "epoce gimnazjów", teraz jest to szkoła podstawowa.
Nietoperze zadomowiły się nie tylko w szkole, czy dzwonnicy, ale również w dworku

Myślę, że wszystkie potrzebne informacje znajdziesz na stronie Gminy Brenna w zakładce Poznaj zwierza nietoperza, tam też podany jest kontakt telefoniczny.

W szkole byłam już jakiś czas temu, ale w parku na "wyłapywaniu dźwięków" w lipcu ubiegłego roku.

Kapitalnym miejscem w tamtych okolicach jest Obserwatorium Nietoperzy w Brennej - oglądanie tych zwierząt w podczerwonym świetle daje niezapomniane wrażenia.

O obserwatorium nie słyszałam, czy ono niedawno powstało ? Natomiast słyszałam, że w tym kościele w Górkach Dużych gdzieś na strychu czy w dzwonnicy zadomowiły się nietoperze.

I pięknie było Jolu !

Dwór Kossaków i kościółek w Górkach Wielkich zwiedziłam z dzieciakami przy okazji wizyty w Chlebowej Chacie w Górkach Małych. Naprzeciwko tego kościoła jest cmentarz, gdzie spoczywa Zofia Kossak – Szczucka, jej mąż, rodzice i syn.

Zgadza się, miejsca, które wymieniłaś rzeczywiście są warte odwiedzin
Do dzisiaj wspominam masełko i chlebek z Chlebowej Chaty - i sama nie wiem czy bardziej smak czy własne działania z nimi? A może jedno i drugie?

Kapitalnym miejscem w tamtych okolicach jest Obserwatorium Nietoperzy w Brennej - oglądanie tych zwierząt w podczerwonym świetle daje niezapomniane wrażenia.

Będziemy czekać! 

Dwór Kossaków i kościółek w Górkach Wielkich zwiedziłam z dzieciakami przy okazji wizyty w Chlebowej Chacie w Górkach Małych. Naprzeciwko tego kościoła jest cmentarz, gdzie spoczywa Zofia Kossak – Szczucka, jej mąż, rodzice i syn.