Tyle razy przejeżdżałem przez Maków Podhalański ale po tych okolicach to jeszcze nie chodziłem Widać wiosna tam wkracza powolnymi krokami

Darku c.d.n.  - niebawem

Maków Podhalański to niewielkie miasteczka w dolinie rzeki Skawy, przedzielone na pół drogą krajową nr 28, z tego powodu wiecznie tworzą się tu korki

Mam tu znajomych, a więc i kwaterę i bardzo lubię tu przyjeżdżać. Czasami po prostu jestem „ w gościach”, czasami szwendamy się po okolicy, a czasami Maków staje się bazą wypadową w Tatry bo łatwo do zakopanego dotrzeć stamtąd pociągiem

Tym razem odwiedziny zaplanowane były na długi, majowy weekend, który generalnie był zimny i mokry, ale coś tam udało się z niego wyzyskać

Jeszcze w piątek, po przyjeździe poszliśmy na Makowską Górę, z której są cudne widoki w pasmo Babiej Góry i znacznie szerzej.

Drepczemy zielonym szlakiem obok Sanktuarium MB Opiekunki i Królowej Rodzin.

Droga prowadzi serpentynami, trochę drogą, a trochę lasem. Przy jednym z zakrętów stara kapliczka z figurą Chrystusa Upadającego.

Po dość stromym podejściu mamy pierwsze ładne widokowo miejsce, ładna panorama w kierunku południowym na Beskid Żywiecki, Pasmem Policy i górująca Babią Góra

Potem wędrujemy nieomal „po równym” i szukamy wiosny
Jest sucho, dość chłodno i trudno o zielone elementy...

Tam, gdzie więcej wody i słoneczka zdecydowanie ładniej! 

Kolejna kapliczka i widokowe miejsca na trasie w okolicy przysiółka Makowska Góra 

Jest też miejsce odpoczynku dla rowerzystów, oczywiście z widokami

W pobliżu jest stadnina koni, tym razem jednak nie korzystamy z przejażdżki – wszystko zamknięte

A tu już zejście przez Osiedle Jurki – przy lepszej przejrzystości powietrza można dostrzec Tatry.

Kamienistą droga schodzimy do miasteczka. Wycieczka, a właściwie spacer -  krótki, ale bardzo udany

W poniedziałek śnieg wszystko pewnie poukrywał i kto wie kiedy to się zmieni...

Dokładnie Jolu, już niestety w niedzielę w nocy zima wróciła. Udało Ci się jeszcze złapać trochę słoneczka, dużo wiosennych kwiatuszków i pięknych widoczków .

Jakże te krokusy rozweseliły to zdjęcie

Plan był taki by sprawdzić jak tam krokusy i wędrować bez nadmiaru ludzików. Na Jałowiec lubię chodzić właśnie tędy bo niewielu tędy chodzi

Zaczynam w przysiółku Wojtaszki, pojazd został pod szkołą w Lachowicach. Pogoda jest jeszcze słoneczna i udaje się odnaleźć wiosenne piękności. Wojtaszki są regularnie koszone więc krokusów nie brakuje.

Troszkę przez las i już Mizioły – słoneczna, rozległa łąka, a na niej trzy opuszczone gospodarstwa. Widać, że krokusów z roku na rok jest mniej...

Z widoczkiem na Beskid Mały – pasmo Żurawnicy

Tam, gdzie słonko mniej dociera wszystko jeszcze szaro-bure chociaż w potoczkach sporo pośniegowej wody 

Po żmudnym podejściu, ciche i puste schronisko/chatka Adamy.

Ładny widoczek z niebieskiego szlaku w kierunku pasma Pewelskiego i Beskidu Małego.

Pod szczytem Jałowca jeszcze zima w pełni.

Wzmaga się ostry wiatr, robi się przenikliwe zimno.

Szybka panoramka z polany na Jałowcu i zmykam niżej. Chmury robią się deszczowo-śniegowe.... Widok od Babiej Góry, przez Mędralową, Pilsko po Rysiankę i Romankę.

Polana nad schroniskiem Opaczne – Babia Góra wydaje się „na wyciągnięcie ręki” - rzadko widują ją z tej strony i z tak bliska – robi wrażenie!

Kolędówka

Polana nad Siwcówką

Potem już było coraz mroczniej i do pojazdu dotarłam z pierwszymi kroplami deszczu...

Słonka tego dnia było niewiele, krokusów tyle, żeby oko ucieszyć, ale kilometrów troszkę się zdeptało no i dzień był aktywny

W poniedziałek śnieg wszystko pewnie poukrywał i kto wie kiedy to się zmieni...