Ale też powstają nowe - np. Porębski Groń

Póki co, ale młode drzewa na Porębskim bardzo szybko wybijają do góry. Ani się obejrzymy i widoczki zostaną nimi ograniczone.

Ten remont wciąż trwa? To już kilka lat. Omijam tą drogę od dawna, bo parę razy wpakowałem się korki i zakazy
Czas płynie i znane szlaki się zmieniają. Przez 20 lat drzewa potrafią sporo urosnąć. Starzy już jesteśmy

Niestety końca nie widać. Przez całą drogę wahadełka, omijanie głębokich wykopów, dziur itp. Co do drzew, to wiele znanych nam z wycieczek miejsc pozarastało bardzo. Nie trzeba daleko iść, wystarczy się przejść szlakiem serduszkowym na Groń JP II. Na początkowym odcinku jest nie do poznania.

Samochód zostawiliśmy na ostatnim parkingu (za 15 zeta), tuż nad dolną stacją kolejki i spacerkiem asfaltem ruszyliśmy w górę. Osobiście asfaltingu bardzo nie lubię, ale w tej sytuacji innego wyjścia nie było.

Wyjechaliśmy grubo po południu. Było ciepło, praktycznie bezwietrznie, lekkie mgły unosiły się nad górami, słońce próbowało się przebić przez chmury. Była szansa, że przy zachodzie mu się to uda.

Pozmieniało się nieco na czerwonym szlaku.

W wielu miejscach jest mocno rozjeżdżony i błotnisty. W zagłębieniach utworzyły się rozległe kałuże.

Na drzewie, które, jak pamiętamy, podpalono, wisi nowa kapliczka.

Na Kiczerze, od strony zachodniej postawiono tablicę informacyjną, stoliki i ławeczki. Prawie przy każdej ławce jest palenisko. Pytanie, po co przy każdej, skoro na samym szczycie na polanie jest specjalnie w tym celu wybudowana wiata z przygotowanym miejscem na rozpalenie ogniska. Im więcej takich miejsc, tym niestety więcej też pozostawionych w nich po imprezach śmieci.

Udało się słoneczku przebić przez chmury, dlatego mogliśmy oglądać ładny zachód słońca i podziwiać na horyzoncie skąpane w złocistej poświacie szczyty Beskidu Śląskiego.

Po wschodniej stronie również było co oglądać.

Po zachodzie zmierzch zapada szybko i zanim doszliśmy do zbiornika na Żarze, było już ciemno.

Asfaltingu już nam się nie chciało powtarzać. Po krótkiej wizycie na szczycie Żaru, na którym spotkaliśmy głównie osoby mówiące po ukraińsku, zeszliśmy do samochodu wzdłuż wyciągu narciarskiego.