Chętnych tego dnia na góry było więcej, parking był niemal w całości zapełniony.

Tym razem wybraliśmy inną trasę, wyruszyliśmy żółtym szlakiem z parkingu w Kozach na ul. Beskidzkiej.

Małe leśne stawki przy szlaku. Musi tu być ładnie wiosną.

Szlak jest bardzo przyjemny, szeroka utwardzona droga z całkiem ładnymi widokami na północ i wschód.

Na )( U Panienki ktoś przyozdobił świątecznie drzewko.

Wiele się tu zmieniło. Przede wszystkim sporo podrosły drzewa wzdłuż szlaku, co spowodowało, że  ograniczyły się mocno widoki w kierunku południowym i południowo - zachodnim.

W tle ośnieżone Skrzyczne.

Zejście do Źródełka Maryjnego też dzisiaj inaczej wygląda.

to z 2014 r.

i obecne …

Za to na szczycie „krzyż stoi, chociaż kręci się świat”.

Widok z platformy na północ i wschód.

W tle Jezioro Goczałkowickie

Zeszliśmy jeszcze do odbudowanego po pożarze schroniska. Niestety było zamknięte. Na drzwiach wisiała kartka z napisem  „Zamknięte do odwołania”. Trzeba przyznać, że prezentuje się teraz jak górski pensjonat.

Wokół niego, na polanie z widokiem na Jezioro Międzybrodzkie zebrało się sporo grup. O dziwo, każda z nich postanowiła ogrzać się przy swoim ognisku … Tak więc paliło się na tej małej przestrzeni kilka ognisk : D Ale na Hrobaczej to już chyba taka tradycja … .

Na drogę powrotną wybraliśmy zielony szlak, zwany niegdyś szlakiem papieskim. Jest bardziej stromy i kamienisty, zwłaszcza jego początkowy odcinek, ten od szczytu. Później się rozgałęzia i możemy wybrać wersję ekstremalną, wąską i bardzo stromą ścieżkę przez las, z zejściem do kamieniołomu w Kozach, albo łagodniejszą i szeroką drogę zrywkową, prowadzącą bezpośrednio do parkingu na ul. Beskidzkiej. Z racji tego, że było już późne popołudnie, wybraliśmy wariant drugi.

Ludzi na szlaku i na samym szczycie spotkaliśmy tego dnia sporo. To był bardzo przyjemne górskie pożegnanie starego roku, z nadzieją, że nowy będzie pod względem górskich wycieczek, dużo lepszy. !

Na tym spokój w tym dniu się skończył. Po powrocie do domu zaczęło się jeszcze na długo przed północą sylwestrowe szaleństwo w postaci huku fajerwerków. Nieroztropność i skrajna głupota ludzi wprawiła nas w osłupienie. Nie zważając na sąsiadów, bliskość domów, czy drewnianych stodół wypełnionych po brzegi sianem lub słomą, niektórzy traktują wszystko jak prywatny folwark. Mają dosłownie w czterech literach apele, prośby, ba, nawet groźby do nich nie docierają. Kanonady nie trwały minutę, czy dwie. Nie licząc przerw na rozpalanie lontów, co najmniej pół godziny, jeśli nie dłużej.