Jak wiesz ja w Niskim nigdy nie byłam, więc apatyt rośnie coraz bardziej

Przeszłyśmy już parę szlaków razem, kilka górek jest wspólnie naszych to i może ten Niski nam się też przydarzy? Chociażby po kawałku.

Czy ten szlak czerwony biegnie przez którąś z miejscowości , które wymieniłam powyżej ?

Nie Neno
Nie mam dzisiaj mapy z sobą, jestem poza domem, ale Twój szlak nie przebiegał gdzie ja chodziłem.
Niemniej cerkwie, przyroda, cmentarze, wioski pisz wymaluj Beskid Niski
samo piękno, a po Twojej relacji odżyły wspomnienia z BN.

Postać widziałem chyba gdzieś na Luboniu . Tylko była trochę bardziej rozebrana

niop proszę Cię bardzo ...

hmm ... i zaskoczyłeś Piotrze . Być może jest tak jak piszesz, że w zależności od miejscowości nabożeństwa te trwają dłużej, bądź krócej. Ja tego jednak w ten sposób nie odczułam. Nigdy nie słyszałam protestantów, więc nie mogę się wypowiadać na ten temat. Może kiedyś będę miała okazję.

Były to raczej utwory instrumentalne, ale nie była to niestety muzyka na żywo, tylko puszczana gdzieś zza kulis ( a szkoda ... )

to, że on nazywa się Niski, nie oznacza wcale, że on jakiś znowu bardzo niski . W końcu Lackowa wyższa od Czupla . Piotrze wierz mi, nie warto patrzyć takimi kategoriami.

Wbrew pozorom Lackowa jest bardzo 'upierdliwym' szczytem, szczególnie po deszczu. Jest to kopulasta góra, która troche przypomina niektóre szczyty
W B Wyspowym. Jeśli się idzie z pełnym plecakiem, to nie można sie doczekać, kiedy będzie szczyt
Zejście podobne

Piękna relacja. Gdzieś już widziałem tę tajemniczą postać z aparatem siedzącą na bruku...

ehm ... gdzie ??? ...

to, że on nazywa się Niski, nie oznacza wcale, że on jakiś znowu bardzo niski . W końcu Lackowa wyższa od Czupla . Piotrze wierz mi, nie warto patrzyć takimi kategoriami.

I tu Cię Piotrze mile zaskoczę i mam nadzieję , że kiedyś na takie nabożeństwo Cię zaciągnę . Otóż będąc teraz na nabożeństwie prawosławnym w cerkwi w Zdyni pop skierował do nas kilka bardzo miłych słów , zresztą siedem lat temu w Komańczy również . Oprowadził nas wtedy po całej świątyni, opowiedział jak to u nich jest . I co ciekawe , to był ten sam pop , ponieważ oni tam mają pod opieką kilka sąsiednich wiosek . Piszę skierował słowa do nas, bo było nas więcej . Pierwsze co powiedział, to to, że wszyscy myślą (nie wie skąd się to wzięło) , że nabożeństwo w języku starocerkiewnosłowiańskim trwa bez końca , albo co najmniej z 3 godziny . Otóż wcale nie i wiem co mówię , bo przecież w nim uczestniczyłam. Trwa tyle samo co katolickie ok. godzinki. To jedno. I wcale nikt ze świeczką w ręce nie stoi  . Te cieniutkie świeczuszki, co palą się podczas mszy po obu stronach ołtarza, zapalają wierni ( możemy również my , katolicy ) przed rozpoczęciem nabożeństwa w jakiejś intencji, po prostu. Nikt tam nie trzymie tych świec przez całą mszę . W cerkwiach nie ma organów. Za to ich role spełnia chór żeński, bądź mieszany. Ja słuchałam po raz kolejny mieszanego. Powiem Wam, nie wiem jak oni to robią, ale efekt jest taki, że wydaje  się jakbyśmy słyszeli, że coś w tle gra, że mamy jakiś instrument ...  . Ten „zawodzący” śpiew tworzy niesamowitą atmosferę . To jednak trzeba usłyszeć i przeżyć samemu . Zgadzam się z Piotrem , że najczęściej powtarzaną kwestią podczas nabożeństwa prawosławnego jest „ Hospody pomiłuj ” , ale przecież to nic innego jak „zmiłuj się nad nami”  . Piotr ? –-uczestniczyłeś może już w takim nabożeństwie ??? .  U nas to chyba też często powtarzana kwestia . Co jeszcze chciałabym dodać . Otóż pop uświadomił nam również to, że możemy spróbować „chlebka” tj . tzw. prosfory , na końcu nabożeństwa , gdy wszyscy wierni (my również ) całujemy krzyż i bierzemy prosforę do ust i wychodzimy ze świątyni. Nie jest to to, jak niektórzy myślą, „przyjmowanie prawosławnej komunii świętej”, ta bowiem ma miejsce w środku nabożeństwa i przebiega w nieco inny sposób . Ech ... ile my jeszcze nie wiemy , albo nie chcemy wiedzieć .. .

Wiecie co mi się najbardziej podobało ? To, że Ci ludzie szanowali naszą wiarę . Cieszyli się bardzo, że tylu z nas przyszło na ich mszę. Z tego powodu pop zwołał chyba starsze panie  z chóru , żeby nam pokazały jak się śpiewa w języku starocerkiewnosłowiańskim . Chór ze Zdyni należy do jednych z ładniej śpiewających chórów cerkiewnych na Łemkowczyźnie. No sami powiedźcie, czy to nie jest jeden z powodów , żeby w takim nabożeństwie uczestniczyć ? . Dla mnie jest ! .

Jeśli zaś chodzi o gotycką muzykę w świątyni Piotrze to powiem Ci, że byłam pod ogromnym wrażeniem , ponieważ po raz pierwszy w życiu spotkałam się z czymś takim . Gdy siedem lat temu zawitałam do bazyliki, nie grało tam wówczas nic . Teraz  myślę , że to był wspaniały pomysł ... pozwolić oglądać wnętrze bazyliki słuchając jednocześnie gotyckich chórów czy chorałów gregoriańskich , ehm ... bo ja tam się nie znam , ale jak Cię Piotrze tam kiedyś zawlokę to mam nadzieję się dowiem, czego to ja słucham . Nie należę do zbytnich znawców muzyki, w przeciwieństwie do Ciebie Piotrze  , żeby rozpoznawać utwory. Wiem tylko jedno, albo mi się coś podoba, albo nie ... . W każdym bądź razie to był „miodzik” dla mojego ucha i , a dla Ciebie Piotrze pewnie jakiś rarytas , ale ocenę pozostawiam znawcom ...  .

to bardzo dobrze, że się wyrodziłeś i zostałeś BeskidoCzubem! . W domu pełnym samych belfrów trudno by było wytrzymać ! , a tak przynosisz im na co dzień powiew górskiego wiatru i zapach przygody , czego belfrom nieraz tak brakuje ...

Widzę, że Beskid Niski zauroczył nie tylko mnie . Z Kątów do Komańczy jest kawał drogi, prawie 150 km . Jest się czym pochwalić MK ! . Podczas tak długiej wędrówki miałeś naprawdę okazję nacieszyć się urokiem Niskiego . W Komańczy nigdy nie byłam. Będąc siedem lat temu w tym samym miejscu , które opisywałam w poście , trochę chodziłam po górach.
Czy ten szlak czerwony biegnie przez którąś z miejscowości , które wymieniłam powyżej ?

kris_61 więc trzeba tam powrócić i zajrzeć do Bardejova. Na pewno nie pożałujesz . Czy się Niski ucywilizował ? Powiem tak, pewnie jakbyś chciał to byś znalazł nadal spanie w stodole. Zauważyłam, że w Niskim ludzie zaczęli więcej hodować bydła, koni i owiec. Wykorzystują te ogromne połacie łąk i bardzo dobrze, bo jeszcze niedawno to było wszystko zarośniete lub stało odłogiem. Wytwarzają i sprzedają bardzo dobry ser. Od zawsze Niski był znany z przepysznego miodu. Powstają też gospodarstwa agroturystyczne. Na razie pojedyncze domy oferują noclegi, ale są też miejsca, w których czas się zatrzymał. Dużo pomogły tam ludziom dotacje z UE. Jednak mniej znane miejscowości potrzebują nadal odpowiedniej promocji.

Po Bartnem spacerowałam, przy okazji pierwszej wizyty. Jest tam ciekawa cerkiew zaszyta w gęstwinie drzew.

A tak między nami, czy to nie dobrze, że są jeszcze takie „dzikie miejsca”, gdzie człowiek może uciec od tej całej cywilizacji , od zgiełku i problemów dnia codziennego ? .