Wybudowane zostało przez rodzeństwo Zofię, Michalinę i Jana Dorzaków. Schronisko rozpoczęła działalność w 1935 roku.
W czasie II wojny światowej Beskiden-Verein urządziła tam swoja stację turystyczną.

Widok latem 1935 roku.

W roku 1942 Jan Dorzak  powołany został do armii niemieckiej i zginął na froncie. Jego siostry dalej prowadziły schronisko. Ukrywały tam żydowskie dziecko, udzielały pomocy radzieckim spadochroniarzom, ukryły przed Niemcami obrazy Kossaka.

Fotografia z początku lat czterdziestych.

Po II wojnie światowej obiekt pozostał własnością rodziny Dorzaków, natomiast oddział PTT (później PTTK) z Bielska-Białej otworzył w nim stację turystyczną z 15 miejscami noclegowymi.

W 1973 właścicielki sprzedały budynek Rudolfowi Baścikowi, który – wraz z Rolniczą Spółdzielnią Produkcyjną "POSTĘP" ze Starej Wsi – prowadził obiekt do 1991 roku; w międzyczasie budynek rozbudowano i przeprowadzono remonty i adaptacje.

W 1991 roku schronisko nieodpłatnie nabyła Fundacja S.O.S. Obrony Poczętego Życia z Warszawy, która utworzyła tu dom turystyczno-rekolekcyjny (od 1998 obiekt posiada własną kaplicę).

Obecnie schronisko posiada 38 miejsc noclegowych. Gospodarzem jest ks. Ryszard Halwa.

Informacje i fotki pochodzą z ksiązki Tomasza Biesika „ Schroniska górskie na starej pocztówce i fotografii” oraz z  Wikipedii.

Nie mam żadnej fajnej, współczesnej fotki schroniska, ale pewnie ktoś z Was coś znajdzie w swoich albumach