Czy znacie jakieś publikacje na ten temat?
]]>Trasę można spokojnie przejść bez GPS'a - wystarczy zwracać uwagę na rozwidlenia i przejścia przez potok Roztoka i jego dopływy ...i tu może przyda się taka wersja do wydruku 
Cóż, nie ma na co czekać, bo sezon wędrówkowy za pasem - a nuż ktoś zechce odwiedzić ten rejon i zapalić znicz poległym w walce o naszą ojczyznę.Następnego dnia rano byłem już w Wielkiej Puszczy, żeby zbadać teren i zrobić zapis śladu.
Jak widać na zdjęciu, nie jest to zapomniana mogiła. 
Wkrótce sporządzę mapkę, udostępnię ślad GPS i wprowadzę dane trasy do aplikacji GOTapp.
Zachęcam - trasa bardzo przyjemna. PS. Z niecierpliwością będę czekał na wasze fotki z trasy. 
Baco wielkie ukłony w Twoją stronę, za tak szczegółowe informacje o partyzantce na naszych terenach.
po drugie:
2011-04-17 MK napisał:
Przez Długie Łąki obok pomników marzyło mi się przedłużyć (przeprowadzić) niebieski szlak który kończy się na przełęczy Przysłop i „puścić go” na Trzonkę do węzła szlaków (zielony, żółty).
Minęło trochę czasu... i nie udało się. Szkoda, bo myślę, że szlak ten najlepiej odpowiadałby trasie z regulaminu GOT: Wielka Puszcza - Leśniczówka - Cisowa Przełęcz. Cóż, teraz jak powstały nowe szlaki (żółty, niebieski i czarny), to przypuszczam, że pula dla tego rejonu się wyczerpała (przynajmniej na jakiś czas).
Z drugiej strony, obecnie, kiedy każdy ma telefon z GPS'em, wystarczy zapis śladu (ewentualnie mapka - np. taka) i jakaś zachęta w postaci fotek i informacji (a tych drugich baca już dostarczył) - tak, żeby zachęcić turystę do przejścia tą trasą.
MK, jak wg ciebie powinna biec trasa?
Tak? Czy inaczej?
baca, ale przyznasz, że szlak w/g pomysłu Marka by tam pasował
tak Zawsze można dziczka poprowadzić
Działalność:
Grupy "Garbnika" prowadziły akcję oczyszczania terenu z konfidentów, patrolowały lasy, organizowały zasadzki na szosach, rekwizycje na niemieckich kolonistach. W walkach w samym tylko 1943 r., straciły 4 zabitych i 2 rannych. Straty nieprzyjaciela: 8 zabitych i nieustalona liczba rannych.
Niemcy urządzili w Beskidzie łącznie pięć obław na oddziały partyzanckie. Wszystkie nie dały rezultatu.
Do najgłośniejszych akcji "Garbnika" należało:
- Opanowanie schroniska na Lipowskiej. Wykonał ją 2 lipca 1943 r., oddział "Malinka", którego żołnierze po sterroryzowaniu grupy około 30 Niemców, zabrali zaopatrzenie, broń i żywność. Akcja była bezpośrednią przyczyną zorganizowania obławy na oddział "Malinka". Pomimo zaangażowaniu wielu środków nie przyniosła ona dla Niemców żadnych rezultatów.
- 2 sierpnia 1943 r., drużyna "Garbnika" dowodzona przez ppor. Czesława Świąteckiego "Surmę" dokonała nieudanej próby opanowania obozu Reicharbeitendienst (RAD) w Jeleśni.
- W nocy z 20 na 21 sierpnia 1943 r., cztery drużyny "Garbnika", wykonując założenia Akcji "Taśma" (ataki na posterunki Grenzschutzu, umieszczone na granicy Generalnej Guberni) miały zaatakować pobliskie posterunki graniczne. W drodze nawiązały one kontakt ogniowy z patrolami niemieckimi w Jeleśni, w miejscowości Las i w Pewli Małej. W związku z tym, że zaskoczenie wyznaczonych strażnic granicznych nie miało szans powodzenia, akcję odwołano.
- Na początku marca 1944 r., patrol "Garbnika" w sytuacji przymusowej zlikwidował dwóch żandarmów niemieckich w Gliwicach. Niemcy odpowiedzieli egzekucją 10 Polaków, których powieszono 2 marca 1944 r.
W tym samym mniej więcej czasie, patrole oddziału wykonały wyroki na inspektora rolnego, Niemca w Łodygowicach oraz inspektora rolnego w Cięcinie. Podczas tej akcji zginął również podoficer niemiecki, który wszedł na posesję inspektora rolnego. Niestety w czasie wymiany ognia zginął jeden partyzant. Zdobyto broń.
- 18 kwietnia 1944 r. pluton "Garbnika" opanował magazyn Forstschutzu (służby leśnej) w Kocierzu niedaleko Rychwałdu i zabrał stamtąd mundury wojskowe, 3 karabiny, 3 pistolety, 3 granaty, strzelbę myśliwską oraz 140 sztuk amunicji. W tym czasie oddział "Garbnik" przeprowadził również akcję na posterunek policji niemieckiej w Kobiernicach. Niestety nie udało się zaskoczyć obsady posterunków. Po krótkiej wymianie ognia oddział wycofał się, natomiast podczas przeprawy przez rzekę utonął jeden partyzant.
- Wiosną 1944 r., oddział "Garbnik", wraz oddziałem Kedywu z Okręgu Kraków osłaniał odbiór zrzutu broni w Palczy koło Kalwarii Zebrzydowskiej. Połowę zrzuconego uzbrojenia przeznaczono dla Okręgu Śląskiego. Broń przerzucono przez granicę Generalnej Guberni na teren Żywiecczyzny w okolicach Grzechyni i Suchej. Podczas przewozu doszło jednak do spotkania z patrolem Grenzschutzu i do walki z eskortą transportu. W wyniku walki zabito jednego Niemca i jednego raniono. Strat własnych nie było.
W tym samym czasie "Garbnik" przeprowadził również dwie akcje rekwizycyjne na niemieckie majątki w Moszczenicy i dwukrotnie w Lipowej.
W szeregu zasadzek zorganizowanych przez oddział "Garbnik" zginęło 18 Niemców, przy własnych stratach 4 zabitych i 6 rannych.
Plan rozmieszczenia Oddziału partyzanckiego Garbnik XII 1944 - II 1945
]]>Zastanawia mnie tylko ta droga z kierunkiem na Międzybrodzie Żywieckie. Raczej chyba prędzej prowadziła na )( Isepnicką niż na )( Przysłop Cisowy, z którego nie ma łatwej drogi do Międzybrodzia?
Wydaje mi się, że autor mapki miał słuszne zamiary i ścieżkę w kierunku Międzybrodzie Żywieckie zaznaczył specjalnie przez Przełęcz Przysłop Cisowy i Cisowe Grapy. Dlaczego?. Stoki Cisowego pozwalały im się szybko schować za niewielkimi pojedynczymi skałami i zróżnicowanie terenu na wypadek kontroli przez SS. Sam niejednokrotnie od miejsca stacjonowania Oddziału podchodziłem w różne kierunki i gdybym miał wybierać ścieżkę na szybkie rozeznanie to zawsze bym się kierował na Przełęcz Przysłop Cisowy, ale mogę się mylić
]]>
Więcej w biografii Józefa Barcikowskiego. Tam również obszerna bibliografia tematu.
Ciekawa strona
por. Józef Barcikowski "Chiromanta".
Ostatni dowódca grupy Garbnik to interesująca postać.
Józef Barcikowski przed wybuchem wojny światowej mieszkał w Warszawie. Podczas niemieckiej okupacji zaangażował się w działalność organizacji konspiracyjnych. Po aresztowaniu na przełomie 1940 r. i 1941 r. osadzony został na Pawiaku w Warszawie. We wrześniu 1942 r., został przewieziony do KL Auschwitz - numer obozowy 66750.
W październiku 1944 r. zbiegł z obozu, później dzięki pomocy przyobozowej organizacji ruch oporu, dotarł do Oddziału Partyzanckiego AK Garbnik. Od listopada 1944 r. dowodził Oddziałem (w Oddziale walczyło kilku innych uciekinierów z KL Auschwitz). Po wkroczeniu armii sowieckiej rozwiązał oddział, z tym że część jego członków wraz z dowódcą operowała jeszcze w rejonie Beskidu Małego, Kęt i Oświęcimia.
Więcej w biografii Józefa Barcikowskiego. Tam również obszerna bibliografia tematu.
]]>
Dość ciekawi to wszystko wygląda w takiej stromej, dzikiej dolinie dobrze się można zakamuflować. Zastanawia mnie tylko ta droga z kierunkiem na Międzybrodzie Żywieckie. Raczej chyba prędzej prowadziła na )( Isepnicką niż na )( Przysłop Cisowy, z którego nie ma łatwej drogi do Międzybrodzia?
A tak nawiasem mówiąc, przedłużenie niebieskiego szlaku z Jaworzyny na Trzonkę przez Dol. Wlk. Puszczy było by nie lada wizytówką tego dzikiego skrawka BM.
W Polsce Podziemnej działały następujące formacje zbrojne:
1) Służba Zwycięstwu Polski -> Związek Walki Zbrojnej -> Armia Krajowa
2) Bataliony Chłopskie
3) Narodowa Organizacja Wojskowa -> Narodowe Siły Zbrojne
4) Gwardia Ludowa -> Armia Ludowa
5) i inne Organizacje
Dla nas w tym temacie istotna jest pierwsza formacja zbrojna - Armia Krajowa, która zapoczątkowane wczesną jesienią 1942 r. tworzenie "Kedywu" poprzez ustne zarządzenia i odprawy, stwarzające podstawy do ujęcia w jednolitą formę strukturalną dotychczasowej działalności Związku Odwetu i "Wachlarza" oraz umocnienie jej przez dopływ świeżych sił nie biorących dotychczas udziału w walce czynnej. Prace te urzeczywistniono poprzez utworzenie w Komendzie Głównej AK, w listopadzie 1942 r., Kierownictwa Dywersji, które miało być zbrojnym ramieniem Kierownictwa Walki Konspiracyjnej. Pierwszym organizatorem i komendantem "Kedywu" został płk piech. Emil Fieldorf "Nil", "Maj".
"Kedywy" były podzielone na obszary:
- "Kedyw" Obszaru Warszawskiego
- "Kedyw" Obszaru Lwowskiego
- "Kedyw" Obszaru Zachodniego
- "Kedyw" Obszaru Białostockiego
- "Kedyw" Okręgu Warszawskiego
- "Kedyw" Okręgu Radomsko - Kieleckiego
- "Kedyw" Okręgu Lubelskiego
- "Kedyw" Okręgu Krakowskiego
- "Kedyw" Okręgu Poleskiego
- "Kedyw" Okręgu Wołyńskiego
- "Kedyw" Okręgu Śląskiego
- "Kedyw" Okręgu Łódzkiego
Nas interesuję "Kedyw" Okręgu Śląskiego, a dokładnie Oddział VII Komendy Okręgu Śląsk w którym to oddziale działały oddziały partyzanckie, drużyny dywersyjne, plutony dywersyjne, oddziały samoobrony, oddziały wypadowe.
Nad ich pracą dowodzili odpowiednio:
- kpt. Czesław Gałecki "Paproć".: maj - lato 1943 r.
- rtm. Wacław Zdyb "Janusz", "Zawieja".: lato 1943 - 18 sierpnia 1944 r.
- mjr Stanisław Stolarski "Konrad".: sierpień - wrzesień 1944 r.
- ppłk Zygmunt Janke "Walter".: wrzesień 1944 - ??
Oddziały partyzanckie w zależności od terenu działania były podzielone na:
- inspektorat Katowice
- inspektorat Sosnowiec
- inspektorat Bielsko
- inspektorat Rybnik
- inspektorat Tarnowskie Góry
- podinspektorat Cieszyn
Na początku oddziały partyzanckie były podporządkowane bezpośrednio szefowi "Kedywu" w Komendzie Okręgu. Okazało się jednak, że taka zależność powoduje ogromne problemy z komunikacją i nadzorem. Z tego względu Komendant Okręgu podporządkował oddziały partyzanckie bezpośrednio dowódcom terenowym, a niekiedy nawet komendantom obwodów.
Szefa Oddziału VII KO kpt. "Zawieję" uczyniono przełożonym oddziałów partyzanckich jedynie w kwestiach wyszkolenia, doboru kadr dowódczych i logistyki.
Znaczny wzrost liczebny oddziałów na terenie Okręgu Śląsk nastąpił w 1942 r. Ta tendencja utrzymywała się przez cały rok 1943 r. Pod koniec 1943 r działało już 16 oddziałów partyzanckich i liczyły łącznie około 400 ludzi, a w 1944 r - 20 oddziałów partyzanckich, 9 grup wypadowych (oddziałów dywersyjnych) oraz około 30 zespołów dywersyjnych, skupiając w swoich szeregach ponad 800 ludzi.
W inspektoracie Bielsko możemy dopiero doszukać się informacji o oddziałach partyzanckich z naszego regionu
- Oddział partyzancki "Romanka". Liczebność od 7 - 18 ludzi. Rejon postoju: góra Romanka.
- Oddział partyzancki "Malinka". Liczebność od 9 do 24 ludzi. Rejon postoju Malinowskie Skały. Teren działania: lasy lipowskie, lasy radziechowskie, Węgierska Górka.
- Oddział partyzancki "Czarna Wisełka", "Czarna". Liczebność od 8 do 29 ludzi. Teren działania: lasy Ustronia i rejon Skoczowa.
- Grupa dywersyjna Obwodu Żywiec.
- Grupa "Strzały". Liczebność: od 4 do 6 ludzi (w 1944 r., stan liczebny wyniósł 40 ludzi). Teren działania: Cieszyńskie i Zaolzie.
Pod koniec 1943 r w wyniku scalenia trzech Oddziałów: "Romanka", "Malinka" i "Czarna" powstał Oddział zbiorczy kryptonim "Garbnik" / Oddział Rozpoznawczy 21 DP AK.
Jego dowódcami byli:
- ppor. Czesław Świątecki "Surma".
- por. Józef Barcikowski "Chiromanta".
Szkic
mapa topograficzna i ortofotomapa
(kierunek N u góry, S u dołu)