fajnie było się pozdrawiać z jednego końca górskiego świata na drugi 
Piękna pogoda, cudne fotki...
Egzamin do powtórki... ale pewnie warto się tam wybrać ponownie, więc nie będzie bardzo bolało 
fajnie było się pozdrawiać z jednego końca górskiego świata na drugi Piękna pogoda, cudne fotki...
Egzamin do powtórki... ale pewnie warto się tam wybrać ponownie, więc nie będzie bardzo bolało
Darkheush na Gancarzu zawsze piweczkiem smak ostrzył 
]]>
Foty super]]>]]> . Cóż mogę dodać od siebie ... Otóż może tylko tyle, że ze mną na kawę się lepiej nie umawiać oraz to, że bardzo miło było spędzić w górkach z darkheush’em to popołudnie . Wprawdzie nie zdał egzaminu z botaniki (chociaż starał się bardzo ), ale cóż to za student bez poprawki , za to bezbłędnie wyprowadził mnie z powrotem z Gancarza na ścieżkę do domu, którą myślałam że zgubiliśmy . Dlatego teraz już nie będę się bała iść sama na szczyt i potem z niego wrócić . Sam szczyt Gancarza, wstyd się przyznać , nawiedziłam bardzo dawno temu, za to po jego stokach latam bardzo często. Miło było dzisiaj znowu na nim stanąć i podziwiać okolicę .. Przyznam po cichu ..., że trochę darkheusha „wyciorałam” po różnych polanach, łąkach, lesie i potokach , ale widzę, że nie narzekał zbytnio , więc chyba mu się podobało ... .po kliku na fotkę kilka moich fotopstryków z dzisiejszego „spacerku”
, no i może Dziadek się podszkolił w nazwach "kwiotków" ]]> Aż żal cuś ściska że teraz jestem tak daleko 
]]>]]>Wykorzystując wolny dzień uderzam do Neny na gg czy nie mógłbym wpaść na kawkę. Ta zgadza się na wizytę i obiecuje wyciągnięcie na słynną łączkę pod Gancarzem (miała być jedna, jednak łączki pod Gancarzem klonują się w zastraszającym tempie ) oraz egzamin z botaniki na tejże (to pozostawię bez komentarza, ponieważ poległem )
No cóż przybywam, kawka jest, łączka jest - niejedna , widoki cudne na świat, ehhh mieszkać w takim miejscu to zaszczyt
Nena ciągle mówi o planowanym z Jolantą chaszczingu na Gancarz. W mojej pustej głowie zaczynają działać ostatnie dwie szare komórki i dochodzę do wniosku, iż musimy już być na tyle wysoko, że Gancarz jest o rzut beretem. Pytam - śpieszy się nam gdzieś??? Odpowiedź jest jedna - Nie!!!
Kawałek rypania na przełaj i dochodzimy do przełamania stoku na północ No to teraz w górę. Po kilku minutach dochodzimy do szlaku zielonego z Andrychowa. Potem to już zostaje tylko chwila szczytorozmyślań. Ale to nie koniec!!!
Nena postanawia mi na zejściu pokazać potoczek i kolejną łączkę. Powiem tak - potoczek to zwykła złośliwość z jej strony. W miejskim obuwiu (wszak miała być tylko jedna łączka tuż nad domem) robię canioning. Za to łączka jest OK. Ze storczykami Po drodze jeszcze jestem powiadomiony o dwóchmilionachpięciusetsiedemdziesięciusześciutysiącachdwustuosiemdziesięciuczterech nazwach naukowych jakiegoś zielska, które rośnie pod stopami
No dobra dość tych złośliwości Jakimś cudem schodzę do Neny na barszczyk i krokieciki (przepyszne ) i po chwili zmykam do domu
Dziękuję Nena za ten wypadzik 
Miało być tak pięknie, a było................ jeszcze piękniej
Komplet fotek po kliku w obrazek (tradycyjnie):
