(...) Jedyne w wprzerzedzeniach międzykosodrzewinowych mogłem pozwolić sobie na wspinaczkę w stylu kozioła górskiego
Ręce i nogi mam odrapane i osiniaczone
I co tu pozazdrościć
(...)
ale ile satysfakcji 
(...) Jedyne w wprzerzedzeniach międzykosodrzewinowych mogłem pozwolić sobie na wspinaczkę w stylu kozioła górskiego
ale ile satysfakcji
Pięknie Darku
najbardziej zazdroszczę tego chodzenia na dziko
Chodzenie po Babiej Górze na dziko wiąże się z wielkimi emocjami i jeszcze do tego ta mgła co nas nawiedzała. Mocne wrażenia do potęgi Nieraz musiałem przeciskać się przez najgętszy chaszcz naszych beskidów wisząc dosłownie nogami nad przepaścią trzymiąc się kosodrzewiny i to we mgle Jedyne w wprzerzedzeniach międzykosodrzewinowych mogłem pozwolić sobie na wspinaczkę w stylu kozioła górskiego Ręce i nogi mam odrapane i osiniaczone I co tu pozazdrościć
fajnie zobaczyć chociaż na fotkach te dwa widlicze, alpejskiego i Isslera. Liczę na to, że kiedyś pokażesz nam je gdzieś w naturze
Widlicze naprawdę pięknie się prezentują w naturze. Widlicza alpejskiego nie jest trudno znaleźć na Babiej Górze. Wystarczy przejść szlakiem z Krowiarek do Diablaka, a on rośnie dosłownie przy samym tym szlaku i to w nie małych ilościach Natomiast by zobaczeć widlicza Isslera to trzeba przejść to co pisałem powyżej, bo to niestety jedyne miejsce gdzie on rośnie w Karpatach
, fajnie zobaczyć chociaż na fotkach te dwa widlicze, alpejskiego i Isslera. Liczę na to, że kiedyś pokażesz nam je gdzieś w naturze ]]> najbardziej zazdroszczę tego chodzenia na dziko ]]> Na Babią Górę umówiłem się z krakowskimi botanikami. W poniedziałek spotkaliśmy się w Zawoi-Mosorne gdzie zarezerwowane mieliśmy noclegi. W ten dzień zrobiliśmy niewielki spacer po okolicy do tutejszego wodospadu W wtorek ruszyliśmy na pierwszą dziką wyprawę po Babiej Górze, a dokładnie z Krowiarek na Kępę i Gówniak. Pogoda bardzo mglista Po drodze trafiły się wielkie łany widlicza alpejskiego W środę ruszyliśmy na drugą dziką, by rzec najdzikszą wyprawę po Babiej Górze do Szerokiego Żlebu ze stanowiskiem widlicza Isslera. Dodatkowo odnalazła się kolejna nowa subpopulacja tego unikatowego gatunku. Pogoda znów bardzo mglista Podejście zakończyło się przy szczycie Diablaka. W czwartek czyli dzisiaj rano pożegnałem się z botanikami i ruszyłem w stronę Zawoi Relację dałem krótką z pewnych względów Oto zdjęcia:
]]>]]>Trzymam kciuki i czekam na wieści
Bardzo się przydadzą, bo teren który mamy w planie przeczesać jest niemal ekstramalny i trzeba zachować najwyższą ostrożność Wstępnie planujemy to na początek września. Fundamentalne znaczenie ma tutaj pogoda. Musi być całkiem pogodnie
A jeszcze, tak wygląda nasz poszukiwany bohater - widlicz Isslera. 
]]>]]> Będą do pokonania gęste łany kosodrzewiny, gołoborza z ruchomymi odłamkami skalnymi i strome zawieszki skalne Jedno wam powiem, nie róbcie tego w domu Czy uda nam się znaleźć te nowe stanowiska, powiem że raczej na pewno Takie poszukiwania to mam w małym palcu ]]>