Kalwaryjskie Misterium Pasyjne, zaczęło się w połowie XVII w. Po zreformowaniu go po II wojnie światowej gromadzi do dzisiaj rzesze pielgrzymów i turystów z kraju i z zagranicy. Misterium w Kalwarii jest odtwarzane każdego roku, w poszczególne dni Wielkiego Tygodnia. Odbywa się w plenerze na Dróżkach Kalwaryjskich na przestrzeni ok. 6 kilometrów. Inscenizacja procesji palmowej, z modlitwami, śpiewami i dialogami, po raz pierwszy po II wojnie światowej została przedstawiona w kalwaryjskim sanktuarium w 1947 roku. Od tamtego czasu stała się ona nieodłączną częścią Chwalebnego Misterium Męki Pańskiej.

Kilkanaście zdjęć z dzisiejszej Drogi Krzyżowej na kalwaryjskich dróżkach (po kliku na zdjęcie)

widzę, że sprawa ruin rozwiązana

...ale jakieś fotki możesz Baca tu wstawić  - będzie info dla następnych poszukiwaczy

(...) Kiedyś trzeba będzie przypomnieć sobie trasę dróżek kalwaryjskich....

Fajne jest to w dróżkach kalwaryjskich, że każdy moim zdaniem znajdzie tam coś dla siebie - od uniesień duchowych - religijnych po kontemplację architektury i otaczającej ją przyrody 

No i jak to już było wspomniane warto wybrać się w tygodniu.

Cisza i spokój działają na korzyść tego miejsca

Czyli należało iść jeszcze dalej za to miejsce, z którego zawróciłyśmy   
Ponieważ ktoś musi być winny    - winne są pszczoły   

Na to wygląda Jolu , ale dobrze, że jest na co zrzucić winę …

Ja byłam jako dziecko z rodzicami i też niewiele pamiętałam i wiem, że wtedy całych nie przeszłam na pewno.

(...) Z tego Jolu co jeszcze doczytałam w dopatrzyłam na zdjęciach to to co widziałyśmy, to były ruiny kościoła , ale z tego co widzę niewiele nam brakowało, żeby odnaleźć i zobaczyć ruiny zamku Barwałd ...

cyt: "Po kilku minutach docieramy do Kaplicy Św. Marii Magdaleny. Dalej idąc grzbietem docieramy do szczytu. Znajdują się tu resztki ruin zamku Barwałd."

Czyli należało iść jeszcze dalej za to miejsce, z którego zawróciłyśmy 

Ponieważ ktoś musi być winny    - winne są pszczoły    

Trochę mam wątpliwości czy aby widziałam ruiny zamku barwałdzkiego czy też może były to ruiny kościoła, który tam kiedyś stał...   ale to bym musiała z Tobą Baca albo z Darkiem T. na żywo obgadać przy jakiejś okazji   

Z tego Jolu co jeszcze doczytałam w dopatrzyłam na zdjęciach to to co widziałyśmy, to były ruiny kościoła , ale z tego co widzę niewiele nam brakowało, żeby odnaleźć i zobaczyć ruiny zamku Barwałd ...

cyt: "Po kilku minutach docieramy do Kaplicy Św. Marii Magdaleny. Dalej idąc grzbietem docieramy do szczytu. Znajdują się tu resztki ruin zamku Barwałd."

Kawał  drogi przeszłyście Jedno jest pewno Szłyście w spokoju ale przy uroczystościach to ciężko było by coś zobaczyć

I o to nam najbardziej chodziło  udało się wiele z tych śliczności spokojnie pooglądać, szkoda, że nie wszystko jest dostępne...   

Na mnie największe wrażenie zrobiła Betsaida z aniołem, który odbijał się w sadzawce 

Trochę mam wątpliwości czy aby widziałam ruiny zamku barwałdzkiego czy też może były to ruiny kościoła, który tam kiedyś stał...   ale to bym musiała z Tobą Baca albo z Darkiem T. na żywo obgadać przy jakiejś okazji   

Wędrowanie z Tobą Nena to czas śmiechu i czas kontemplacji - dziękuję

     Każdy pewnie słyszał, zna lub chodził po kalwaryjskich dróżkach wytyczonych wśród beskidzkiej przyrody na stokach Góry Lanckorońskiej (530 m) i góry Żar /Żarek/ (527 m). Historia dróżek kalwaryjskich sięga 1600 r. kiedy to wojewoda krakowski, Mikołaj Zebrzydowski, wzniósł na górze Żarek pierwszą kaplicę. Doszukałam się w necie, że „przełomowe znaczenie dla rozwoju dróżek kalwaryjskich miała książka Christiana Adrichomiusza, opisująca Jerozolimę w czasach Chrystusa z którą zetknął się Mikołaj Zebrzydowski około 1604 roku. Postanowił wówczas ufundować, wzorowane na Jerozolimie, stacje Męki Pańskiej, tym bardziej, że dopatrzył się w swoich posiadłościach, rozłożonych pomiędzy Lanckoroną i Żarem, znacznego podobieństwa do położenia Jerozolimy. Wzgórze Żarek nazwano Golgotą, wzniesienie pod Lanckoroną – Górą Oliwną, pagórek w okolicy dzisiejszej Kaplicy Dom Kajfasza – Górą Syjon, wzniesienie pod przyszły Ratusz Piłata – Górą Moria, a rzekę Skawinkę nazwano Cedronem.”

Most Anielski

foto: Jolanta

      Na obszarze dróżek rośnie wiele drzew. Niektóre z nich wiekiem  pamiętają ich początki. Tworzą urokliwe aleje chroniąc pielgrzymujących przed spiekotą  i deszczem  .  Szczególnego uroku nabierają wczesną wiosną i jesienią . Dominują wśród nich buki , dęby , kasztanowce , lipy, klony, brzozy, jesiony i robinie.

foto: nena

       Kaplice na dróżkach powstały w XVII w. Ujmują swoją oryginalną architekturą. Każda posiada ołtarz główny, a niektóre również boczne ołtarzyki, dodatkowe wyposażenie i piękną polichromię. Niestety upływ czasu i warunki atmosferyczne powodują , że konieczne jest podjęcie szybkich prac konserwatorskich , żeby te ciekawe obiekty mogły odwiedzać jeszcze przyszłe pokolenia. Dróżki kalwaryjskie wraz z Bazyliką i Klasztorem oo. Bernardynów ze względu na unikalną wartość przyrodniczą, kulturową i kultową wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO jako: Krajobrazowy Zespół Manierystycznego Parku w Kalwarii Zebrzydowskiej. Nie da się wejść do środka wszystkich kaplic, ponieważ są na co dzień zamknięte. Wtedy pozostaje jedynie zerknięcie do środka przez okna lub dziurki w drzwiach . Tylko niektóre można zwiedzić od środka.

Kaplica Serca Maryi

foto: nena

      W czwartek dopisałyśmy sobie z Jolantą Kalwarię Zebrzydowską do naszej wcześniejszej lanckorońskiej wycieczki . Właściwie to postanowiłyśmy przejść całe dróżki kalwaryjskie, odwiedzając po kolei rozmieszczone na nich kapliczki i kościółki . A jest ich wszystkich razem 42. Dzień 25 sierpnia 2011 r. już o poranku zapowiadał się bardzo upalny. To nas jednak nie zraziło i wczesnym przedpołudniem parkujemy autko przed Bazyliką Matki Bożej Anielskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej i ruszamy w stronę pierwszej kapliczki ... .

      Przejście wszystkich dróżek to trasa o długości ok. 10 km z pięknymi widokami na Beskidy. Najlepiej wybrać się w dzień tygodnia. Wtedy nie ma tłumów i można spokojnie zatrzymać się, zaglądnąć i pokontemplować przy każdej kapliczce, kościółku czy obiekcie towarzyszącym , bo takowe na dróżkach też istnieją . Polecamy wszystkie. Poniżej zostawiam mapkę wg której znajdowałyśmy i odwiedzałyśmy poszczególne obiekty na dróżkach.

Trasa dróżek

Źródło: wikipedia

      Naszą wędrówkę zakończyłyśmy na Placu Rajskim w Bazylice, przed cudownym Obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej. A jak na raj przystało, trzeba było po długiej wędrówce, coś dobrego, nie tylko duszy ale i ciału zafundować , więc zafundowałyśmy sobie na koniec dnia solidną papieską kremówkę . Kalwarię Zebrzydowską opuszczałyśmy w przepięknie zachodzącym tego dnia słońcu .

PS. Nie ominęły nas oczywiście tego dnia przygody ... . Siadając na ławce przed Domem Matki Bożej zaliczyłam glebę ...  , a obchodząc z tyłu Ratusz Piłata trafiłyśmy na gniazdo pełne szerszeni ... Pomimo tego, chyba dzięki temu miejscu, całe i zdrowe wróciłyśmy do domu  

Po kliku na kapliczkę nasz wspólny albumik z kalwaryjskich dróżek . Polecamy dróżki szczególnie tym, którzy szukają Boga, ciszy, spokoju i ucieczki od problemów dnia codziennego. .

Jolu ogromnie dziękuję za wspólne pielgrzymowanie . Jakże miło było razem wędrować po tych pełnych uroku ścieżkach .

                                               "To jest zupełnie przedziwna rzecz - te dróżki..."
                                                                                       /Bł. Jan Paweł II/