(...)Poztanowiłem przejść GSB o nowej nazwie E-8 (dla mnie nazwa nie do przyjęcia!) odcinek bieszczadzki,
od Wołosatego po Komańczę - co w pełni zrealizowałem
Zero wiatru, zero mgieł, samo słońce (...)

Marku 

Zakładaj nowy wątek i dawaj czym prędzej to GSB   

Decyzja była szybka, i słusznie ! Piątkowym wieczorem dostajemy telefon od Piotra z zapytaniem, czy nie dołączymy się do niego i "Babci" Joli do wycieczki w Słowackie Tatry - cel: Koprowy Wierch (2363 mnpm). Z racji tego, że tam nas jeszcze nie było, a pogoda zapowiadała się optymistycznie, przyjęliśmy zaproszenie z nieukrywaną radością.
Jedynym problemem było to, że był już piątek wieczór i nie bardzo było jak zorganizować sobie zaplecze na 2-dniową wyprawę do południowych sąsiadów. Na całe szczęście, Pani w kantorze postanowiła zamknąć podwoje dokładnie o 21, dzięki czemu minutę wcześniej zakupiłem u niej odpowiednią walutę. Markety otwarte do późnych godzin wieczornych również uratowały nam nieco skórę.
Tak czy inaczej, spakowaliśmy się dopiero ok 4:30 rano, po czym tuż po godzinie 5 siedzieliśmy już u Piotra w aucie. No w sumie ja siedziałem, bo Lisica drzemała z tyłu w pozycji zbliżonej do embrionalnej W ten sposób dotarliśmy do Bukowiny Tatrzańskiej, gdzie po krótkim wyczekiwaniu zabraliśmy do siebie Jolę. Pełni dobrego humoru ruszyliśmy w dalszą drogę.
Po dotarciu na miejsce (droga do schroniska Popradzkie Pleso) okazało się, że aby wjechać pod schronisko, trzeba mieć jakiś glejt, który otrzymywało się przy rezerwacji miejsc w schronisku. Glejtu nie posiadaliśmy (rezerwacji również, ale to później), więc cofnęliśmy się autem do głównej szosy i tam też je zostawiliśmy. Przed nami raptem 5,5 km asfaltingu ...
Jak się idzie taką trasę asfaltem z dużym plecakiem, nie będę się uzewnętrzniał ...... po prostu nie jest to coś, co Tygryski lubią najbardziej .... tym bardziej, że pogoda wcale nie rozpieszczała i gruba warstwa chmur nad naszymi głowami wcale nie chciała się rozwiać w chol..rę !!
Niestety, nie był to koniec nieprzyjemności Okazało się, że brak wcześniejszej rezerwacji miejsc w schronisku był sporym błędem, gdyż najwyraźniej w danym dniu odbywał się jakiś festyn przy schronisku i wszystkie miejsca były pozajmowane. Pani nawet nie była chętna do udostępnienia tzw. "gleby" czy też "stryszku" .... Niezrażeni ruszyliśmy dalej, tzn. z powrotem do samochodu.
Decyzja padła, żeby poszukać (niezbyt trafne słowo na południe od Tatr ) noclegu w Strbskim Plesie, jakieś 5km dalej. Niestety, okazało się, że o godz. 21 albo wszytko pozamykane, albo dawno już pełne. Na szczęście, po dłuższych poszukiwaniach trafiliśmy na miłego właściciela pensjonatu, który postanowił udostępnić nam całkiem miły i wygodny "pokój dzienny', za całe 5 EUR . Zimne piwo i ciepły prysznic dały jeden rezultat, padliśmy jak kawki
Rano pogoda okazała się rewelacyjna, w przeciwieństwie do kolana Joli . Plany wejścia na Krywań legły w gruzach, ale żeby nie tracić pięknego dnia postanowiliśmy pozwiedzać okolicę. Spacer wokół Szczyrbskiego Jeziora (doprawiony pyszną kawą i ciastkiem) zakończyliśmy daleko w tatrzańskich dolinach, dokładnie pod wodospadem Skok.
Jak się na miejscu okazało, ów wodospad to niezłe cacko Z taką wysokością spadu i taką okolicą plasuje się u mnie na czołowym miejscu wśród górskich wodospadów. Nacieszyliśmy oczy (i uszy) jego pięknem, pojedliśmy słodyczy i ruszyliśmy w drogę powrotną. Dziwnym trafem, mit o pustych szlakach na Słowacji chyba nie dotyczy tej ścieżki - ludzi jak mrówków ...... ehhh
Reasumując, powrót do kraju urozmaiciliśmy sobie zakupami oraz pysznym jedzonkiem w "Burym Misiu". Najedzeni i szczęśliwi, każdy ruszył w swoją stronę planując, kiedy to wleźć na ten Krywań .....

ps. foto wrzucę jak ogarnę szwankujący sprzęt, może jeszcze dzisiaj
Dziękuję Joli i Piotrowi za wspaniały weekend. Mam nadzieję, że powtórzymy taką akcję w najbliższym czasie

Było bardzo wesoło(...)

Z taką grupą nie może być inaczej 

Czepowana kofola z rumem, po całym dniu w górach... mniam, miam...   

W ubiegłym tygodniu Piotr zawołał głośno – „jedziemy na Koprowy” 

Decyzja szybka, prędkie pakowano i wstaję w sobotę o 3 rano, a o 7 z minutami spotykam się już z Gosią, Djinem i Piotrem w Bukowinie Tatrzańskiej, gdzie w pewnym miejscu zostaje moje autko.
Przesiadam się do pojazdu Piotra i razem mkniemy na Słowację 
Autko porzucamy gdzieś przy drodze    i niestety dłuuuuugim asfaltem docieramy do Chaty pri Popradskom plese – zostawiamy tam ciężki bagaż i ruszamy niebieskim szlakiem przez Mengusovská Doline
Docieramy do Veľkégo Hincovego plesa -  gdzie dopada nas  kryzysik bo duje jak w kieleckim, a zasłona chmur zakrywa cel naszej wycieczki…
Decydujemy się jednak iść dalej i przeżywamy zaskoczenie po raz pierwszy – wyżej jest bardzo spokojnie i bez wiatru 
Sprawnie docieramy na Kôprovské sedlo i w końcu jest Kôprovský štít - 2363 m n.p.m  
Z widoków piękne, białe mleczko    ale i tak humory nam dopisują 

Patrzcie na te widoki 

Wracając słyszymy co rusz świstaki, ale nigdzie nie możemy ich wypatrzyć.
Przy zejściu udaje nam się coś z widoczków zobaczyć   
Więcej fotek z tego dnia po kilku 

W schronisku reścik – i kolejne zaskoczenie – nie ma miejsc noclegowych 

Nie pozostaje nic jak tylko podreptać do autka i szukać spanka w Štrbskom Plesie.
Nie było to łatwe, nie było….
W końcu rezygnujemy z oferty za 85 EU    i wybieramy tę za 5   
Zaoszczędzona kwotę mamy zamiar wkrótce przehulać 

Niedziela wita nas piękna słoneczna pogodą 
Plan przewiduje wycieczkę na Kriváň.
Niestety moje kolanko nie jest z tego zadowolone i wybieramy „lżejszą” wersję  - vodopád Skok

Spacerujemy niespiesznie wkoło Štrbskégo Plesa , pijemy kawkę i takie tam…

a potem ruszamy  dnem Mlynickej Doliny do wodospadu 

Przeżywamy kolejne zaskoczenie – ja spodziewałam się „jakiegoś” wodospadziku, a zobaczyłam coś iście pięknego, niesamowitego i zapierającego dech…

Vodopád Skok znajduje się na wysokim progu skalnym przegradzającym środkową część Doliny Młynickiej . Ma podobno wysokość około 25 m.
Wody było sporo i dlatego z górnej krawędzi progu dosłownie wytryskiwała woda jak prysznic 
Fantastyczne wrażenia 

Po kliku więcej fotek

Powrót do domu poprzedza jeszcze wizyta w Burym Misiu – pyszne jedzonko i podziwianie tego oryginalnego w wystroju miejsca 

Koniec końców ostatnie zaskoczenie miało miejsce kiedy mkniemy w kierunku Nowego Targu – ktoś pyta:

- a ty nie masz autka w Bukowinie?
- no mam 

Wśród ogólnego rechotu zawracamy i żegnamy się przy moim pojeździe 

Dzięki Kochani za wspólny wypad, salwy śmiechu i mile spędzony czas 

Kriváň nadrobimy     - chociaż kto wie, czy wtedy w niedzielę nie spotkalibyśmy się tam z MORFEM 

Piotr, Djinn nie ociągać się z fotkami 

Djinn obiecał 10!!!