Opcje wyszukiwania (Strona 10 z 223)

Zaczyna się fioletowe szaleństwo .

W pogodzie praktycznie też nic się nie zmieniło, więc do zobaczenia jutro o godz. 11.00 na )( Kocierskiej . Poczekamy/kajcie z 10 -15 min. na ew. spóźnialskich . Zabierzcie sobie to o czym pisałam powyżej i dołóżcie dobry humor !

Znowu wieloryby !

Rejs po oceanie, oglądanie wielorybów i innych zwierząt morskich to niesamowite przeżycie, które pamięta się do końca życia.

Podczas pobytu na Islandii odbyliśmy tego typu morską wycieczkę. Niestety pogoda nam wtedy nie dopisała. Pamiętam, że było zimno, mgliście i deszczowo, ale udało nam się mimo wszystko zobaczyć wieloryba, ptaki morskie i delfiny. Wróciliśmy z tej wyprawy zziębnięci i przemoknięci, ale bardzo szczęśliwi, przynajmniej ja … .

W czasie wizyty na Azorach postanowiliśmy powtórzyć tę mega atrakcję . Azory są stałym miejscem bytowania lub punktem przelotowym dla ponad jednej trzeciej występujących na świecie gatunków wielorybów i delfinów. Mając dużo szczęścia można tu zobaczyć kaszaloty oraz delfiny zwyczajne, butelkonose i Risso, które przebywają w pobliżu archipelagu Azorów przez cały rok. Oprócz tego można spotkać tu wiele gatunków ptactwa wodnego. W miesiącach letnich przypływają tu grindwale oraz delfiny pręgobokie. Wiosną możliwe jest spotkanie z migrującymi fiszbinowcami, w tym płetwalami błękitnymi, płetwalami zwyczajnymi i płetwalami czerniakowymi. Ocean otaczający Azory ma miejscami 3 km głębokości. To są świetne warunki dla wielorybów. Kiedyś polowania na wieloryby stanowiły ważny filar azorskiej gospodarki. Od 1987 roku wielorybnictwo zostało tu, na szczęście, zakazane.

Wcześnie rano wyruszyliśmy do portu, gdzie czekała na nas łódź.

To był nieco inny rejs niż na Islandii, ponieważ wtedy płynęliśmy na statku z pokładem. Na Azorach była to kilkunastoosobowa łódź, z której można było ręką dotknąć oceanu, co było dodatkowym mega przeżyciem.

Organizatorami naszej wycieczki była firma Picos de Aventura. Sternikami łodzi były dwie panie , matka i córka. Taka łódź porusza się z dosyć dużą prędkością. Firma prowadzi tzw. odpowiedzialną ekoturystykę,  połączoną z edukacją naukową, wkładem w badania, uwzględnia w swojej działalności ochronę i szacunek dla dzikiej przyrody. Rejs trwał 3 godziny. Przepłynęliśmy wyspę wzdłuż, ale też odpłynęliśmy od niej spory kawałek.

Tym razem pogoda nam dopisała. Było ciepło i słonecznie i niemal bezwietrznie.

Podczas rejsu udało nam się zobaczyć wieloryba, delfiny i ptaki morskie m.in. piękne burzyki, które nam cały czas towarzyszyły .

Delfiny to cudowne i mega przyjazne stworzenia.

Nasz wieloryb. Ciężko było taką scenę sfotografować, a co dopiero nagrać . Emocje i falowanie robiły swoje .

To była mega przygoda ! A doświadczenia zdecydowanie lepsze niż z pokładu statku. Tu mieliśmy niemal namacalny kontakt z oceanem i jego mieszkańcami. Tego słowami nie da się opisać, to trzeba po prostu przeżyć.
                                                                                                                                                   
Szczęśliwe krowy i ludzie

Nie da się ukryć, że bydła na Azorach jest dużo. Szacuje się, że na to ok. 246 tys. Azorczyków przypada ok. 90 tys. sztuk bydła. To dużo. Stanowi na wyspach podstawę gospodarki. Hoduje się tu najczęściej rasę holenderską krów, czarno - białą. Wpisała się na stałe w krajobraz wysp.

Azory produkują ok. 30% portugalskiego nabiału i jest to nabiał  najwyższej jakości. Wiele azorskich produktów mlecznych jest również eksportowane do innych krajów. Łagodny klimat, obfite opady i wiecznie zielone pastwiska sprzyjają hodowli bydła, które najczęściej przebywa na nich cały rok. Krowy na soczyście zielonych otwartych przestrzeniach przez 365 dni w roku to szczęśliwe krowy, a jak szczęśliwe to i dają lepsze mleko. Lepsze mleko to z kolei wyższe ceny, a wyższe ceny to lepszy biznes. 

Azorczycy produkują z mleka różne odmiany serów i jogurty. Po produkty z mleka z oznaczeniem „Produto dos Açores” ustawiają się w długich kolejkach nie tylko turyści, ale i sami mieszkańcy wyspy. Krowy na Azorach traktowane są prawie jak w Indiach. Mają na przykład pierwszeństwo w ruchu drogowym. . I na tym przywilejów w sumie koniec, ponieważ wiele z nich kończy w ubojni. Azorczycy spożywają bowiem sporą ilość wołowiny, która zresztą jest bardzo smaczna, no bo jak inaczej, skoro pochodzi ze szczęśliwych krów …
Oprócz krów i kotów praktycznie nie ma na wyspie żadnych dużych ssaków.

Doczytałam, że z São Miguel pochodzi jedna z ras psów - Cão Fila de São Miguel. Znalazłam w Wikipedii, że cyt: jest to pies pasterski ( zaganiający ) w typie pinczera i sznaucera, molosów, szwajcarskich psów pasterskich oraz innych ras, zaklasyfikowana do sekcji molosowatych. Nic mi to nie mówi , ale na zdjęciu psina wygląda nieźle !

Źródło: Wikipedia

Nie tylko hortensje

Azory to nie tylko hortensje, wianecznik Gardnera i kryptomerie japońskie, chociaż nie da się ukryć, że one tu dominują. Można tu również spotkać np. piękne hibiskusy, bugenwille, oleandry, kanny i wiele innych egzotycznych roślin kwitnących.

Dziękuję tym, którzy śledzili relację i dotrwali do końca.

            Polecam Azory szczególnie miłośnikom przyrody, zwłaszcza botanikom. Są to niewątpliwie mało zadeptane wyspy. Mieszkańcy archipelagu szanują sobie spokój, żyją swoim życiem, a toczy się ono leniwie, bez pośpiechu. Są tu szczęśliwi. Na wyspach nie ma zbyt dużo hoteli. Mimo, że Azorczycy są do turystów bardzo przyjaźnie nastawieni nie śpieszą się, żeby poszerzać infrastrukturę turystyczną. Jest to ich własny kawałek raju na Ziemi i chcieliby żeby nim pozostał jak najdłużej.

                                                                          KONIEC

W parku da Ribeira dos Caldeirões

Park naturalny Ribeira dos Caldeiroes to jedno z ciekawszych miejsc, warte odwiedzenia podczas pobytu na wyspie. Leży w północno-wschodniej części São Miguel.

Droga do parku prowadziła przez malownicze tereny wiejskie, gdzie niemal z każdej strony otaczały nas soczysto zielone pastwiska, bujne lasy, a w dali urzekał błękit oceanu.

Park utworzono w kanionie rzeki Ribeira dos Caldeiroes, która płynie pośród bujnej egzotycznej roślinności, tworząc liczne wodospady i strumienie.
                     
                                       

Niektóre ścieżki i sztuczne progi wodne zostały tu stworzone na potrzeby odwiedzających i to nie tylko przyjeżdżających turystów, ale przede wszystkim mieszkańców. W Caldeiroes można umówić się na wyprawę kanioningową.

Azory, to nieliczne z miejsc, gdzie można podziwiać jeszcze paprocie drzewiaste.

Podczas zwiedzania parku spacerowaliśmy po ścieżkach, pokonywaliśmy drewniane mostki nad rwącymi strumieniami oraz podziwialiśmy urodę lmalowniczych wodospadów.

Atmosfera jest tu niesamowicie spokojna i relaksująca, a kwitnące dookoła hortensje i śpiew ptaków dodaje temu miejscu dodatkowego uroku.

Nie mogliśmy się również oprzeć pokusie skosztowania lokalnych przysmaków w pobliskiej restauracji.

W drodze do niej spotkaliśmy lokalnego rolnika podczas wykopków. Jakie zdrowe, dorodne ziemniaki, a poletko takie sobie  …  . Widać, że żyzna gleba robi robotę.

Świeże ryby, tradycyjne potrawy, regionalne sery i wino zachwyciły nas swoim smakiem i autentycznością. W porze lunchu dobre lokale na Azorach są przepełnione. Trzeba w nich z wyprzedzeniem rezerwować stolik.

Przykładowe serwowane w niej jedzonko. Wszystko świeżutkie i pyszne i opcja „jedz ile chcesz”. Azorczycy jedzą sporo mięsa. Do niego dodatkiem są warzywa, wśród nich często ziemniaki, bataty i rzepa.

                                                                                                                                                  c.d.n.

Zgadza się !

260 - sprocket73
204 - kisiel
114,5 - nena
97,5 – Cyberniok
93,5 - Gustek
78,5 - jolanta
65 - Eugeniusz Kępiński
52 - MF
43,5 - baca
31,5 - Darek Tlałka
22 - darkheush
19,5 - MK, łysy z łysiny
19 - Tomrod, tomkos, Karo
17,5 - rufi, Bisqp, pbsk
12,5 - harnaś wołoski, mały pikuś
11,5 - 740715
10 - bcFan
8,5 - Staszek
7 - cwiartka11 , teksanski
6,5 - Miluś, lowell79, Klimek
5,5 - Skorpion
5 - Macieks
4,5 - marekk500
4 - kruwad,
3,5 - jardo
3 - Jiff
2,5 - wizjoner, kris_61,Janusz
2 - kanton

Wianecznik Gardnera

Weszłam na stronę sklepu ogrodniczego i czytam:

„Wianecznik Gardnera (Hedychium gardnerianum) jest intrygującą, okazałą byliną o egzotycznym wyglądzie i silnym wigorze. Prezentowany gatunek wykształca długie, grube pędy, otoczone złożonymi liśćmi o owalnych, błyszczących, ciemnozielonych listkach.

Jego najważniejszą ozdobę stanowią pachnące, lejkowate kwiaty o długości do 5 cm. Mają one pastelowy, żółty kolor i formują obfite, grube kłosy, mierzące po 30-40 cm. Z każdego kwiatuszka wybijają ponadto bardzo długie, ciemnoczerwone, dekoracyjne pylniki. W pełni rozwinięty okaz, posadzony na ciepłym i słonecznym stanowisku, może dorosnąć do 150 cm wysokości.

Kłącza wianecznika sadzimy w próchnicznej, lekkiej, nieprzesychającej glebie. Stanowisko powinno być słoneczne i zaciszne, najlepiej osłonięte od wschodu ścianą albo zwartym żywopłotem. Proponowana bylina wspaniale rozwija się także w ciepłej bądź umiarkowanej szklarni, a nawet w dużym pojemniku, zabieranym na zimę do domu. Kłącza wianecznika o niesamowitych, bujnych kłosach kwiatowych jesienią wykopujemy.”

Cena za kłącze w promocji 15 zł. Normalnie ok. 21 zł.

I pomyśleć, że ta dla nas ciekawa roślina, można śmiało powiedzieć, opanowała wręcz Azory. Została przywleczona na archipelag i jako obcy gatunek panoszy się na nim w zastraszającym tempie. Sprzyja jej tu łagodny morski klimat. Jest niesamowicie inwazyjna, rośnie niemal wszędzie. Azorczycy mają jej dosyć i próbują na wszelkie sposoby z nią walczyć. Potrafi namnażać się z kawałka pędu, kłączy, jak również z nasion. W związku z tym wycina i usuwa się pędy, wyrywa kłącza, łamie kwiatostany, depcze i niszczy się ją na każdym kroku. 

Niestety jest to walka z wiatrakami . Zaczyna wypierać rodzime gatunki, zarasta łąki, pola, rowy przydrożne, skarpy, klify, również lasy. Wianecznik Gardnera stał się zagrożeniem dla bioróżnorodności Azorów.

Sama roślina, na samym początku nas zachwyciła. Jej wygląd jest naprawdę atrakcyjny, ma ciekawy żółty kwiatostan, kwiaty są jadalne, miododajne, mają lekko kwaskowy smak. Ładnie kontrastują z ciemnozielonymi liśćmi.

Jednak po kilku dniach jazdy po wyspie zauważyliśmy, że wszędzie jej pełno, za dużo. W każdym odwiedzanym przez nas miejscu (oprócz otwartego oceanu) mieliśmy z tą rośliną do czynienia. Niestety, wpisała się na dobre w azorski krajobraz.

Tak, że powiem Wam zastanawiałabym się czy kupić taką roślinę do ogródka . Na szczęście w naszym klimacie nie przeżyłaby zimy, ale te nasze zimy z roku na rok są coraz cieplejsze …

                                                                                                                                                          c.d.n.

Widać nie mam szczęścia do pogody, albo coś te weekendy są pechowe …

Niestety, jak widać poniżej, sobota szykuje się nam deszczowa.
Zwlekałam z wstawieniem informacji, ponieważ liczyłam na to, że może się coś zmieni na lepsze. Żadna myślę przyjemność wędrówki w deszczu i błocie. Jeszcze tylko jutro będzie piękny słoneczny dzień. Szkoda, że to piątek i niektórzy niestety pracują.

Co zrobimy ?

Spróbujemy za tydzień. Jeśli tylko nie będzie padać ponawiam zaproszenie na spotkanie w niezmienionej formie.

Kiedy ? - 24.02.2024 ( sobota )

Zbiórka dla chętnych: parking na )( Kocierskiej

Wyjście o godz. 11.00

W planie: wyjście na Potrójną, możliwe ognisko (zabrać sobie kiełbaskę, chlebek i kubeczek na herbatkę) . Wpadniemy w odwiedziny do Ani i Rafała  .

A tego nie wiem ... A o której musisz być ew. z powrotem w A-owie ?

Lagoa do Fogo

Jednym z najbardziej malowniczych miejsc położonych w centrum wyspy jest Lagoa do Fogo (Jezioro Ognia). To najwyżej położony zbiornik wodny na Azorach, zasilany tylko woda opadową. Jest to jezioro kalderowe. Powstało po silnej erupcji wulkanu Água de Pau w 1563 roku. Cały ten obszar objęty jest ścisłą ochroną.

Jezioro Lagoa do Fogo można oglądać z trzech różnych punktów widokowych. Leży na 580 m n.p.m. Na tej wysokości panuje swoisty mikroklimat, który sprawia, że często samo jezioro i okolica tonie we mgle. Wybierając się w to miejsce, można sprawdzić online, na kamerkach jaka jest aktualnie pogoda.

Nasza wycieczka wypadła w niezbyt pogodnym dniu. Jadąc busem i obserwując niebo mieliśmy cały czas nadzieję, że zanim zdążymy dotrzeć do jeziora chmury i mgła ustąpią.

Niestety, nie udało się. Cała kaldera nam się nie odsłoniła, chociaż przez moment wydawało się, że uda się przynajmniej na moment przebić słońcu przez chmury.

Gęsta mgła pozostała do końca, poza tym zaczęło też lekko siąpić, zrobiło się chłodno i wietrznie. Mimo wszystko miejsce to w mglistej scenerii wyglądało bardzo tajemniczo, a otaczająca je bujna roślinność, a najbardziej ta cudownie kwitnąca ognista krokosmia (Crocosmia) przypominały nam, że znajdujemy się nad Jeziorem Ognia.

A tak wygląda kaldera przy pięknej pogodzie. Prawda, że niesamowita?

Źródło: Wikipedia

                                                                                                                                                     c.d.n.

Wszystkie pory roku na tym zdjęciu uchwyciłeś. Przebiśniegi ! - idzie ku wiośnie !

No planujemy, planujemy spotkanie 17 lutego i mamy nadzieję, że się uda Zapraszamy Admina !

A może spotkanie w Nowym Roku ( post 18 )

Niebieskie hortensje

Kto z nas nie zna hortensji. To piękne rośliny krzaczastego pokroju, zyskujące w Polsce coraz większą popularność. Sadzimy je w ogrodach, parkach, na skwerach.

Niebieska hortensja Hydrangea macrophylla jest jedną z najbardziej charakterystycznych roślin dla Azorów, zwana jest również hortensją azorską. Nie jest rodzimym gatunkiem, ale znalazła na wyspach idealne warunki do bujnego rozwoju. Wśród biologów roślina ta uważana jest za gatunek inwazyjny, wypierający rodzimą florę. Kwitnie niemal nieprzerwanie od maja do sierpnia, a na niektórych azorskich wyspach nawet dłużej.

Najprawdopodobniej przybyły na wyspy azorskie w XIX wieku z Japonii, jako roślina ozdobna do sadzenia w ogrodach. Wilgotny i niezbyt gorący klimat, wulkaniczna gleba o kwaśnym odczynie zapewniły im bardzo sprzyjające warunki do rozwoju, tak intensywnego, że udało im się uciec z przydomowych ogródków na wolność. Hortensje na Azorach kwitną nie tylko w ogrodach, ale na obszarach naturalnych. Rosną wzdłuż dróg, na polach, skarpach, stokach wulkanów, łąkach, w lesie i na pastwiskach, wśród pasących się krów.

Kwiaty hortensji azorskich mają intensywnie niebieski kolor, który nadaje im wyjątkowego uroku. Kwiatostany są duże, pełne i kształtem przypominają kule.

W niektórych odmianach można spotkać kwiaty w różnych odcieniach barwy niebieskiej, czasami są różowe, fioletowe albo białe. Zdarzają się również mieszańce. Także kształt samych kwiatów w kwiatostanie bywa różny.

Hortensje azorskie są atrakcją turystyczną wyspy. Przyciągają licznych turystów. Niesamowicie pięknie wkomponowały się w tutejszy krajobraz i zyskały miano symbolu Azorów. Sami Azorczycy tak się z nimi zżyli, że nie wyobrażają sobie wysp bez błękitnych kwiatów.

Na Faial, jednej z wysp, zbiera się i suszy kwiaty hortensji, a następnie eksportuje np. do Niemiec,Włoch czy Hiszpanii. Tamtejsi floryści kupują je do bukietów.

Osobiście byłam azorskimi hortensjami urzeczona, chociaż trafiliśmy niestety na końcowy etap ich kwitnienia. Nigdzie nie widziałam ich w takich ilościach i tak pięknych .

                                                                                                                                                      c.d.n.