Opcje wyszukiwania (Strona 105 z 223)

Czwartek godz. 19.46 – Wieprzówka - 2000 głosów !!! trzeba nam RAZEM coś zaśpiewać  ! Serce rośnie na widok, że nasza rzeka się WAM podoba . ! Prosimy nie ustawać w GŁOSOWANIU, a tych, którzy jeszcze tego nie zrobili –
ZACHĘCAMY do oddania GŁOSU NA WIEPRZÓWKĘ !!!

Zdjęcia : kisiel i marekk500

                                              WSZYSTKIM OGROMNIE DZIĘKUJEMY   !

                                                           Śpiewamy i GŁOSUJEMY !

Czwartek, godz.16.00 – Wieprzówka – 1963 głosy ! – Biebrza nas skutecznie gani ! ale MY się nie poddamy tak łatwo !

Janek Zieliński od lat 60-tych maluje, rzeźbi oraz fotografuje. Jego prace prezentowano już na wystawach w Polsce i za granicą. Rzeźby Jana Zielińskiego znajdują się w m.in. Andrychowie, Oświęcimiu oraz partnerskim mieście Andrychowa - Isny w Niemczech.

Nawet rzeźby Janka wyszły zawalczyć o Wieprzówkę wystosowując stosowną petycję do mieszkańców Andrychowa  ! 

Jaśkowe zielone anioły

Smok „Gospodarstwo Domowe” i Smok „Działalność Gospodarcza” , które żłopią niemiłosiernie wodę w Wieprzówce na terenie Andrychowa, zapominając o tym, że mają jeszcze wodę w Sole !

W końcu potężnej postury Sylwan - starożytny opiekun lasu, który czuwa nad wieprzówkowo-beskidzkim lasem chroniącym źródła Wieprzówki. Czasem przegrywa w nierównej walce z człowiekiem, dlatego głosując na Wieprzówkę dodajemy mu więcej mocy!

 
                          GŁOSUJCIE ! na Wieprzówkę, wówczas zyskamy atuty do jej ochrony. !!!

Środa, godz. 20.00 –Wieprzówka ma 1881 głosów ! i cały czas do przodu !

Za wszystkie NOWE głosy na naszą rzekę – BARDZO DZIĘKUJEMY !!! i PROSIMY o KOLEJNE !

W zamian – wieprzówkowe obrazki w LETNIM KALEJDOSKOPIE

                                                                    *****

PS.

Spełniłam Wasze życzenia Panowie , ale nie byłabym sobą , gdybym się do czegoś nie przyczepiła – nie rozumiem jak można było w tej wiosennej melodii nie dosłuchać się  „śpiewu ptaków”. ! Po raz kolejny sprawdza się powiedzenie, że mężczyzna to wzrokowiec, a kobieta kocha przez ucho !                      
A poważnie , to dziękuję Wam za uwagi – bardzo się przydają !

                                                                    *****

                                              GŁOSUJ NA PEŁNĄ ŻYCIA WIEPRZÓWKĘ !

Staszku monografię na temat Wieprzówki  pt. „Do źródeł Wieprzówki” napisał Janek Zieliński . Została wydana w 2003 r. dzięki dotacji WFOŚiGW oraz Polskiej Fundacji Ochrony przyrody „PRO NATURA” w Krakowie. 

Pod okładką książki zostawiam linka do jej powiększonej wersji online.

Natomiast można by ew. nad jakąś broszurką odnośnie samej ścieżki dydaktycznej „Dolina Wieprzówki” pomyśleć , ponieważ mamy m.in. sporo „świeżego” i pięknego materiału zdjęciowego naszych Forumowiczów .

Panowie - powiem tylko jedno - cudny wschód i cudne fotki. Będę wykorzystywać !

Marku może zechciałbyś jeszcze parę słów o dwóch znalezionych przez Ciebie skrzynkach geocache i samej idei tej zabawy podrzucić jeszcze do tego tematu RZEKA ROKU 2013 – GŁOSOWANIE!!!

Wtorek godz. – 19:01 - Wieprzówka -  1637

                                                                     *****

Poznaj naszą rzekę i ZAGŁOSUJ NA NIĄ

Część 3 – Nurt i zastoiska rzeki

Powiększenie po kliku na Tablicę 3

/źródło: andrychów.eu/

W nurcie Wieprzówki

Wartki nurt górnego odcinka Wieprzówki (Rzyczanki) i duża siła płynącej rzeki powoduje, że niekiedy wyrywa ona z dna i brzegów koryta rzeki nawet duże bloki skalne. Dzieje się tak często przy dużych wezbraniach. 

fot: kisiel

foto:nena

W takich warunkach mogą przeżyć tylko nieliczne zwierzęta, które potrafią je pokonać. Należą do nich przede wszystkim żyjące tu gatunki ryb: silnie umięśniony z wydłużonym wrzecionowatym ciałem – pstrąg potokowy, zwinna strzebla potokowa, oraz żyjące przeważnie pod kamieniami spłaszczone brzusznie głowacze i ślizy.

pstrąg potokowy – niegdyś wody Wieprzówki obfitowały w pstrągi. Dzisiaj z powodu nadmiernego poboru wody, regulacji rzeki i zmiany koryta rzecznego można go znacznie rzadziej spotkać, głównie w górnym odcinku rzeki.

Poniżej piękny duży pstrąg z Wieprzówki – filmik nakręcony wczoraj przez Jurka Tomiaka

strzeble potokowe to nieduże, stadne rybki, lubią szybko płynące wody o kamienistym lub piaszczystym dnie.

fot. Jurek Tomiak

Polują na nie głównie ptaki żyjące nad Wieprzówką.

Poniżej nakręcony dzisiaj przez Jurka obiad wieprzówkowego zimorodka !

Głowacze mają swoich krewnych wśród ryb głębinowych mórz i oceanów. Ryba ta nie posiada pęcherza pławnego, nie potrafi więc poruszać się swobodnie w toni wodnej, dlatego spotyka się ją przy dnie. Potomstwem opiekuje się i broni samiec. Oba gatunki głowaczy znajdują się w Polskiej i Europejskiej Czerwonej Księdze Zwierząt. Są wskaźnikami bardzo czystych wód.

fot: Jan Zieliński

Poza rybami w wartkim nurcie Wieprzówki świetnie sobie radzą drobne bezkręgowce. Do utrzymania się w bystrej wodzie służą im różnorodne wytworzone w tym celu narządy np. haczyki, przyssawki lub odpowiednia budowa ciała : opływowa lub spłaszczona, śluz.  Są wśród nich: larwy chruścików, które budują sobie z drobnych kamyków i resztek roślinnych domki, które chronią ich ciała, ale również obciążają.

larwy chruścików

fot.nena

Z kolei larwy jętek mają ciało grzbietobrzusznie spłaszczone. Zmniejsza im je opór wody i umożliwia utrzymanie w silnym prądzie. Są pokarmem m.in. pstrągów.

larwa jętki

fot.nena

Oprócz jętek żyją tu również larwy widelnic, ochotkowatych czy meszkowatych, przedstawiciele robaków płaskich np. wypławki i mięczaków np. ślimak – przytulik strumieniowy. Swoją nazwę zawdzięcza temu, że jest bardzo mocno przytwierdzony do kamieni.

przytulik strumieniowy

fot.nena

Do bezkręgowców żyjących w Wieprzówce zaliczyć też trzeba pijawki: końską i lekarską.

pijawka końska

foto: nena

Zastoiska rzeczne

Zupełnie inne warunki do życia panują w zastoiskach i stawkach, które najczęściej tworzą się na rzecznym kamieńcu lub na obrzeżach koryta głównego. Tu woda najczęściej stoi, jest płytka i z tego powodu znaczenie cieplejsza, jednak ma znaczenie mniej tlenu.

fot: nena

fot: nena

Takie warunki są idealne dla zwierząt o krótkim cyklu rozwojowym, a więc wszystkich niemal płazów bezogonowych jak: żaba trawna, kumak górski, traszka górska czy nawet ropucha szara.

żaba trawna

fot: kisiel

młody kumak górski

fot: nena

fot: Jan Zieliński

larwa salamandry plamistej

fot: nena

traszka górska

fot: Jan Zieliński

Tam gdzie zastoiska zasilane są na bieżąco przez źródełka lub wody podziemne mogą rozwijać się bardziej wymagające organizmy jak salamandra plamista czy owady np. chrząszcze albo ważki np. zalotka większa, smaglec ogonokleszcz , ważka płaskobrzucha, świtezianki i wiele innych Często w takie miejsca rusza na podwodne polowanie zaskroniec zwyczajny.

zalotka większa – ważka podlegająca ścisłej ochronie gatunkowej

fot: Jan Zieliński

ważka płaskobrzucha

fot: Jan Zieliński

smaglec ogonokleszcz

fot: Jan Zieliński

biegacz fioletowy wraz z larwą

fot: nena

                                        GŁOSUJEMY !!! dla wszystkich małych mieszkańców Wieprzówki !

Piękne późnoletnie impresje kris_61 !

Dokładnie, zaczyna się robić ciekawiej.

Oj Staszku obawiam się, że to może być grupowy detox. 

Zdecydowanie wolę tą ze świtu 

Niedziela godz. – 12:28 - Wieprzówka - 1309 głosów – mamy lekką przewagę , ale nie przestajemy GŁOSOWAĆ !!!

                                                                                       
                                                                       *****

Poznaj naszą rzekę i ZAGŁOSUJ NA NIĄ

Część 2 – Łupki wierzowskie - stanowisko dokumentacyjne

Powiększenie po kliku na Tablicę 2

/źródło: andrychów.eu/

Ciekawa historia powstania łupków wierzowskich na Wieprzówce !!!

     130 milionów lat temu w miejscu, gdzie płynie dzisiaj rzeka Wieprzówka (dawniej Rzyczanka) burzyło swoje fale głębokie, mroczne i beztlenowe morze. Nad dnem unosiły się miliardy ton drobinek skał przyniesionych przez ogromne rzeki oraz prądy morskie z katastrof brzegowych i osuwisk, które spokojnie opadały na dno. Pod powierzchnią morza pływały wówczas plezjozaury, ichtiozaury, a w toni wodnej ogromne ryby chrzęstnoszkieletowe, mięczaki i mnóstwo drobnych bezkręgowców. Przez prawie 30 milionów lat, z krótkimi przerwami, bez katastrof, osady opadały, układały się w warstwy i kamieniały, zamieniając się w łupki. Działo się to bez dostępu tlenu co spowodowało, że przybrały one właśnie kolor czarny. Nadał im je niski stopień utlenienia żelaza (Fe).   

foto: nena

    Zanim się to stało, na ich powierzchniach wykształcały się struktury i formy rysowane przez prądy morskie, albo odlewy tego, co opadło na dno i było pochodzenia organicznego. Powstawały w ten sposób hieroglify nieorganiczne i organiczne. Te pierwsze zostawiały świadectwo kierunków prądów morskich, te drugie obecności życia w morzu (np. ryb, gadów), których szkielety stopniowo zamieniały się w skały, podobnie, jak kawałki koralowców, czy drewna przyniesionego przez prądy. Warstwy, które osiągnęły łącznie grubość od 200 do 500 m, leżały sobie przez następne miliony lat, aż przyszedł okres wstrząsów, wypiętrzeń i przesunięć. Wówczas łupki czarne zaczęły się fałdować, przesuwać względem siebie, tworzyć uskoki, ślizgać się tworząc lustra tektoniczne i mineralizować. Powstawały wtręty krystaliczne, które wypełniały pęknięcia. W ten sposób tworzyły się wzniesienia Beskidu Małego, którego warstwy piaskowców i łupków godulskich przykryły łupki wierzowskie ponad 3 km warstwą na miliony lat.

foto: nena

foto: nena

     W końcu przyszły zlodowacenia i potężne wody z roztopów wyerodowały obecne kształty i doliny Beskidu Małego. Żwiry, piaski i iły wypełniły koryto rzeczne, pokryły się roślinnością, której resztki możemy oglądać do dzisiaj.

foto: nena

foto: kisiel

Do 1997 roku łupki wierzowskie były ukryte pod warstwami żwirów  i oprócz geologów nikt o nich nie wiedział. W 1997 roku przyszła „wielka woda”, zniszczyła wtedy siatkowo-kamienne umocnienia na rzece i odsłoniła łupki. Najpierw w postaci ogromnych płaskich, lekko wygiętych, gładkich, czarnych płaszczyzn. Jakież było zdziwienie mieszkańców, ileż komentarzy odnośnie tego co zobaczyli. Wielu myślało wtedy, że mają do czynienia z węglem kamiennym i że można nim będzie palić w piecach. Jakież było zdziwienie, gdy ów „węgiel” się nie palił! Taki stan nie trwał długo. Miejsce stawało się coraz bardziej urokliwe i wielu mieszkańców wybierało go na weekendowe wycieczki i odpoczynek.

foto: nena

foto: kisiel

Rzeka tymczasem, gdy dotarła do kruchych, bardzo łamliwych łupków, powoli acz systematycznie je kruszyła i przyspieszała swój bieg, gdy wody w jej korycie było więcej. Przez 16 lat pogłębiła koryto o 4 do 5 m, utworzyła piękne kaskady i wodospady, odsłoniła ciekawe przekroje tych skał, które dzisiaj można oglądać i czytać z nich historię tego miejsca sprzed 130 milionów lat. Poznając łupki wierzowskie uczymy się piękna dzikiej przyrody, którego tu, na tym odcinku rzeki, nie udało się do końca zniszczyć. 

foto: nena

foto: nena

foto: nena

foto: kisiel

Od 2003 r. miejsce z łupkami wierzowskimi zyskało status stanowiska dokumentacyjnego, a jednocześnie i dydaktycznego, ponieważ stanowi naturalną pomoc dydaktyczną dla studentów geologii i geografii m.in. takich uczelni jak: UJ, AGH czy UŚ. Dla młodzieży szkolnej jest to z kolei wymarzone miejsce na lekcje terenowe z geografii, biologii i przyrody. Dzieci i młodzież mają tu wgląd w bogaty świat roślin i zwierząt. Miejsce to ukazuje również siłę rzeki i jej rolę w kształtowaniu terenu. Można tu również zobaczyć, jak kiedyś wyglądała dzika rzeka i mówić w otoczeniu pięknej przyrody żywej  i martwej o znaczeniu wody dla życia.

foto: nena

foto: Jan Zieliński

foto: kisiel

Chcemy, żeby to miejsce dla przyszłych pokoleń pozostało tak samo piękne ! 

                                                                             *****
       
                       

                                                  PROSIMY O GŁOSY - DLA WIEPRZÓWKI  !!!