Opcje wyszukiwania (Strona 110 z 222)

Polecam Podlasie, bo jest naprawdę interesujące. Co do pamięci, to wcale nie jest tak dobrze Po roku wiele szczegółów już umknęło. Najlepiej mimo wszystko, pisać zaraz po powrocie.

Białystok

Zawsze zastanawiałam się jaki jest ten Białystok, skoro niby - podkreślam wyraźnie to „niby” - ten cały wschód jest taki biedny i do bani i ta Polska „B” itd. … Białystok leży na „peryferiach” naszego kraju, sam, nie ma w pobliżu, podobnie dużych miast. Powiem szczerze, że jadąc tam, nastawiłam się raczej na biedne wschodnie duże miasto. 

I tu się bardzo, ale to bardzo pomyliłam, byłam bowiem bardzo pozytywnie zaskoczona tym, co zobaczyłam. Białystok to największe miasto Podlasia, okrzyknięte stolicą tej części Polski i z tym się zgodzę. Nie byłam jeszcze w żadnym dużym, podkreślam dużym, polskim mieście, które byłoby tak spokojne, tak czyste i tak „klimatyczne” . Żałuję jednego, że nie mogłam tu zatrzymać się na dłużej, niż pół dnia. Ogromne wrażenie zrobili tu na mnie zwykli przechodnie. To nie jest to co np. w Krakowie, czy np. małym Bielsku – Białej, gdzie każdy gna, nie wiadomo gdzie i w jakim celu, trącając jeden drugiego … tu ludzie nie biegają, tylko spacerują po mieście, panie w pięknych kapeluszach z koszykami w ręku (nie z torbami) robią zakupy, nikt tu się nie śpieszy ! Jak miło było usiąść na skwerze i patrzyć na tych ludzi . Powiem szczerze, zazdrościłam im tego spokoju . U nas, na południu, tego nie ma . Pytanie, dlaczego ? Przecież żyjemy w tym samym kraju … 

W Białymstoku udało nam się zwiedzić bazylikę archikatedralną p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny,

Plac miejski z ciekawymi kamieniczkami i nie tylko … Trafiliśmy też na Rynku na plenerową wystawę promującą Podlasie.

Jedna z tablic na Rynku promujących Podlasie

Pałac Branickich i cerkiew św. Mikołaja na zewnątrz, oraz kościół św. Rocha. Czas na więcej niestety nie pozwalał, a szkoda . Jest w Białymstoku jeszcze wiele ciekawych miejsc wartych zobaczenia.

Pałac Branickich to jedna z najlepiej zachowanych rezydencji magnackich epoki saskiej na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej w stylu późnobarokowym określany mianem „Wersalu Podlasia”, „Wersalem Północy”, a także „Polskim Wersalem” i tu się w pełni zgodzę z opisem z „wiki” . Od siebie dodam, że przypominał mi wyglądem zmniejszony wiedeński „Schönbrunn” .

Pod obrazkiem krótki film video pokazujący wnętrze pałacu

Cerkiew św. Mikołaja udało nam się tylko obejrzeć z zewnątrz

Do Kościoła św. Rocha wstąpiliśmy. Kościół został zbudowany w stylu modernistyczno-ekspresjonistycznym na planie ośmioboku i składa się z trzech stopniowo narastających brył. Pierwsza tworzy zasadniczy plan świątyni, drugą i trzecią stanowią ośmioboczne parawanowe attyki.

Witraż w formie rozety na sklepieniu kościoła, przedstawiający symbole św. Ducha i Ewangelistów (projekt Placydy Siedleckiej-Bukowskiej).

Powiem szczerze, że kościół, jako budowla, średnio mi przypadła do gustu … chyba jednak lubię inne style architektoniczne …

Piękne miasto ten Białystok – warto się w nim zatrzymać na dużej , nam jednak trzeba było jechać dalej …
                                                                                                                                                                                                                                 
                                                                                                                                                       c.d.n.

szczera prawda kisiel ! , nie tylko Ciebie !

jardo – czaderska ta kraina trolli ! Trollstigen - niezła jazda ! , a widoczki z Trollryggen i Trollveggen – masakra!   Fajnie, że zostawiłeś tam NASZ ślad !

Ciężko jest znaleźć w języku polskim coś o tym paśmie Kaledonidów. Troszkę poczytałam w niemieckim . Zaciekawiły mnie bowiem skały.
Czy na koniec zdradzisz nam w jaki sposób znalazłeś się w tak pięknych miejscach krainy zimnolubów ? Ja wiem, że wystarczy wsiąść w prom czy samolot , ale co z resztą …

pomnik ?

Siedlce

W drodze na nocleg odbiliśmy nieco na południowy zachód - do Siedlec, gdzie zrobiliśmy zakupy i wstąpiliśmy do górującej nad miastem i rzucającej się już z daleka w oczy neogotyckiej katedry Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Wieże katedry są wysokie na 72 m. Na uwagę zasługuje też piękne majestatyczne wnętrze świątyni oraz kolorowe witraże. Gotyckie i neogotyckie budowle zawsze mnie fascynowały i uwielbiam je zwiedzać. Mają niepowtarzalny klimat. Czuć w nich majestat i „wiekowość”, a człowiek w otoczeniu tak potężnych murów czuje się maleńki jak mrówka.

Pod pierwszym zdjęciem (dla zainteresowanych) ciekawa monografia świątyni.

W czasie naszych odwiedzin odbywał się na zewnątrz remont okien witrażowych. Do prac na tak wysokich budynkach trzeba wynajmować alpinistów przemysłowych.

Wyjeżdżając późnym popołudniem z Siedlec zauważyliśmy skręt na Jeruzal. A jak Jeruzal to „Ranczo” . Postanowiliśmy wstąpić do znanej „serialowej wioski” i sprawdzić jak tam sprawy się mają między wójtem a plebanem.

Jeruzal

„Bo tylko sny, szalone sny, są tutaj jak wszędzie,
I tylko ja, i tylko ty, modlimy się o szczęście.[…]”

W Jeruzalu kręcono większość ujęć do serialu „Ranczo” oraz „Ranczo Wilkowyje". Rolę w filmie zagrały budynki: kościół, plebania, przystanek, szkoła, sklep, nawet ławeczka pod sklepem - słynna „ławeczka filozofów”. Jako statyści zagrali również mieszkańcy wioski. Ci którzy serialu „Ranczo” nie znają mogą zapoznać się w tu z jego fabułą.

XVIII wieczny drewniany kościół p.w. św. Wojciecha w Jeruzalu pokryty jest gontem. Wnętrze ma barokowy wystrój. Nam nie udało się zobaczyć kościółka w środku. Było już za późno.

Wiekowy już kościół wymagał gruntownego remontu. Dlatego aktorzy grający w serialu postanowili pomóc proboszczowi organizując aukcje i festyny związane z kręconym tam serialem. Pieniądze z nich uzyskane przeznaczono na renowację świątyni. Udało się w ten sposób pięknie ją odrestaurować. Swoją drogą świetny pomysł na uzyskanie funduszy ! .

stara plebania

i nowa plebania

Wielobranżowy sklep, który prowadzi pani Krystyna Więcławska. Można tu kupić wszystko. Sklep „U Krysi” to również miejsce codziennych spotkań i ciekawych rozmów mieszkańców wioski. Wiele ważnych scen z życia mieszkańców dzieje się w sklepie lub na słynnej ławeczce przed sklepem.

Ławeczka pod sklepem gdzie Pietrek, Solejuk, Hadziuk, Jan i Stach Japycz pili wino Mamrot lub piwo Tur i próbowali znaleźć odpowiedzi na wiele nurtujących ich pytań związanych najczęściej z miejscowymi i bieżącymi wydarzeniami.

W wiosce jest prostokątny średniowieczny rynek pamiętający jeszcze czasy, gdy Jeruzal był miastem (od XV –XIX w).  Nosił wtedy nazwę Żeliszew, następnie Łukowiec, a dopiero później Jeruzal.

Podlaskiego Mamrota czyli wina ekologicznego z polskich owoców wprawdzie nie kupiliśmy, ale cena, nie powiem, była kusząca ... .

Znalazłam za to przepis amatorski na mamrota wg Tadeusza Hadziuka , który jak twierdzi Solejuk „ułatwia rozmowy, rozjaśnia umysł i pozwala szerzej spojrzeć na różnego rodzaju problemy.” kurcze ... , pewnie coś w tym „mamrocie” jest … !

"Bierzemy truskawki, ile się da z jakiegoś pola. Jak mamy cierpliwość, to płuczemy. Wrzucamy do jakiegoś szklanego baniaka. Jak ktoś jest pedant, może przedtem oberwać szczypułki, czy jak tam to zielone się nazywa. Ale w sumie, po co. Potem podbieramy żonie cukier i posypujemy – ile się da, to wsypać. Korkujemy jakoś czy coś. Albo gazetą. Potem stawiamy na słońce i czekamy. Trzeba mieć cierpliwość, a nie żeby tego samego dnia. Po trzech dniach zlewamy, bez przesady z tą cierpliwością. Jak nie ma procentów, dolewamy czegokolwiek, co ma procenty. Mmmm. Pychota. Można spraszać kolegów." …

Z Wilkowyj wyjechaliśmy po zachodzie słońca. Następnego dnia czekał na nas Białystok.

                                                                                                                                                          c.d.n.

Dokładnie kris_61, tylko dzięki takiej współpracy i chęci wszystkich podmiotów do zrobienia czegoś fajnego można wiele cennych zabytków czy ciekawych miejsc, które bez takich działań uległyby zapomnieniu lub zniszczeniu, zachować.
Kolejny ciekawy post kris_61 .

Ale koniki tak samo ładne .

    Staw bardzo ładny i jest to świetny przykład rekultywacji terenu – zagospodarowano duże wyrobisko kopalniane, które pozostawione same sobie zapewne by „straszyło”. Jak widać natura świetnie sobie z nim poradziła tworząc bardzo malownicze miejsce.
     Powiem szczerze, że szkoda byłoby tak ładnie położonego miejsca, na obrzeżach miasta, blisko lasu na jakieś kąpielisko i plażę. Walory przyrodnicze tego miejsca wiele by na tym straciły. Za to można by pomyśleć o jakiejś fajnej ścieżce rowerowej wokół zbiornika czy ścieżce przyrodniczej.

Wszyscy zaczynamy mieć ! , a pewnie jak nam resztę pokażesz to wykupimy wszystkie bilety.

Fajnie, bo jest naprawdę piękne.

Jolu piękna trasa, jak zresztą zawsze . Kapliczkowe motywy i widoczki z trasy – prześliczne i te chabry w dojrzałym już zbożu   Rozmarzyłam się ! A incydentu z ogniem nie zazdroszczę. Wzorowa postawa, do naśladowania !
kisiel masz rację ! - PIERWSZY STRAŻAK FORUM BESKIDU MAŁEGO – ten tytuł jak najbardziej się Joli należy !

Do samozapłonów może dochodzić właśnie przy dużym przesuszeniu igliwia, które w swoim składzie zawiera różnego typu substancje chemiczne, w tym również łatwopalne. Takie igliwie może zapalić się już przy 50 stopniach Celsjusza. Poza tym im suchsze drewno tym wiadomo szybciej ulegnie zapaleniu, a to była, z tego co Jola pisze jakaś sosnowa suszka. Dzisiaj czytałam, że przy takiej pogodzie rozważa się w niektórych rejonach Polski zakaz wstępu do lasu. Na tej stronie IBL (Instytutu Badawczego Leśnictwa) można sprawdzać m.in. zagrożenie pożarowe i wilgotność ściółki w naszych lasach. .

Darku o tej fotce mówisz zapewne , a na skale zdaje się wzorzec geograficzny.