Nie jesteś zalogowany. Proszę się zalogować lub zarejestrować.
Forum Beskidu Małego » Posty przez nena
nena napisał/a:pomnik ?
Właśnie stał tam taki postument, którego u ciebie na fotkach nie widziałem. [...]
Ten pomnik, czy postument, o którym piszesz, był stworzony podobno tylko na potrzeby serialu, natomiast rynek, dzięki serialowi zyskał m.in. na tym, że wyłożono go kostką brukową.
pomnik ?
kris_61 na pewno … ? Oprócz innej ławeczki przed sklepem, nic tu praktycznie innego na Twoich zdjęciach nie zauważyłam. Nie widzę różnicy w ogólnym wyglądzie wioski, ale może masz jakieś inne spostrzeżenia ? Ja nie wiem, ale wydaje mi się, że we wschodnich częściach Polski zmiany następują znacznie rzadziej niż w pozostałych i nie wiem czy nie jestem z tego bardziej zadowolona. 
Ja w ogóle jestem zwolennikiem zmian bardzo powolnych … i jak najmniej „zmieniających”. Nic na siłę … i mimo wszystko …
Siedlce
W drodze na nocleg odbiliśmy nieco na południowy zachód - do Siedlec, gdzie zrobiliśmy zakupy i wstąpiliśmy do górującej nad miastem i rzucającej się już z daleka w oczy neogotyckiej katedry Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Wieże katedry są wysokie na 72 m. Na uwagę zasługuje też piękne majestatyczne wnętrze świątyni oraz kolorowe witraże. Gotyckie i neogotyckie budowle zawsze mnie fascynowały i uwielbiam je zwiedzać. Mają niepowtarzalny klimat. Czuć w nich majestat i „wiekowość”, a człowiek w otoczeniu tak potężnych murów czuje się maleńki jak mrówka.
Pod pierwszym zdjęciem (dla zainteresowanych) ciekawa monografia świątyni.
W czasie naszych odwiedzin odbywał się na zewnątrz remont okien witrażowych. Do prac na tak wysokich budynkach trzeba wynajmować alpinistów przemysłowych.
Wyjeżdżając późnym popołudniem z Siedlec zauważyliśmy skręt na Jeruzal. A jak Jeruzal to „Ranczo” 
. Postanowiliśmy wstąpić do znanej „serialowej wioski” i sprawdzić jak tam sprawy się mają między wójtem a plebanem. 
Jeruzal
„Bo tylko sny, szalone sny, są tutaj jak wszędzie,
I tylko ja, i tylko ty, modlimy się o szczęście.[…]”
W Jeruzalu kręcono większość ujęć do serialu „Ranczo” oraz „Ranczo Wilkowyje". Rolę w filmie zagrały budynki: kościół, plebania, przystanek, szkoła, sklep, nawet ławeczka pod sklepem - słynna „ławeczka filozofów”. Jako statyści zagrali również mieszkańcy wioski. Ci którzy serialu „Ranczo” nie znają mogą zapoznać się w tu z jego fabułą.
XVIII wieczny drewniany kościół p.w. św. Wojciecha w Jeruzalu pokryty jest gontem. Wnętrze ma barokowy wystrój. Nam nie udało się zobaczyć kościółka w środku. Było już za późno.
Wiekowy już kościół wymagał gruntownego remontu. Dlatego aktorzy grający w serialu postanowili pomóc proboszczowi organizując aukcje i festyny związane z kręconym tam serialem. Pieniądze z nich uzyskane przeznaczono na renowację świątyni. Udało się w ten sposób pięknie ją odrestaurować. Swoją drogą świetny pomysł na uzyskanie funduszy ! .
stara plebania
i nowa plebania
Wielobranżowy sklep, który prowadzi pani Krystyna Więcławska. Można tu kupić wszystko. Sklep „U Krysi” to również miejsce codziennych spotkań i ciekawych rozmów mieszkańców wioski. Wiele ważnych scen z życia mieszkańców dzieje się w sklepie lub na słynnej ławeczce przed sklepem.
Ławeczka pod sklepem gdzie Pietrek, Solejuk, Hadziuk, Jan i Stach Japycz pili wino Mamrot lub piwo Tur i próbowali znaleźć odpowiedzi na wiele nurtujących ich pytań związanych najczęściej z miejscowymi i bieżącymi wydarzeniami.
W wiosce jest prostokątny średniowieczny rynek pamiętający jeszcze czasy, gdy Jeruzal był miastem (od XV –XIX w). Nosił wtedy nazwę Żeliszew, następnie Łukowiec, a dopiero później Jeruzal.
Podlaskiego Mamrota czyli wina ekologicznego z polskich owoców wprawdzie nie kupiliśmy, ale cena, nie powiem, była kusząca ... . 
Znalazłam za to przepis amatorski na mamrota wg Tadeusza Hadziuka , który jak twierdzi Solejuk „ułatwia rozmowy, rozjaśnia umysł i pozwala szerzej spojrzeć na różnego rodzaju problemy.” kurcze ... , pewnie coś w tym „mamrocie” jest … !
"Bierzemy truskawki, ile się da z jakiegoś pola. Jak mamy cierpliwość, to płuczemy. Wrzucamy do jakiegoś szklanego baniaka. Jak ktoś jest pedant, może przedtem oberwać szczypułki, czy jak tam to zielone się nazywa. Ale w sumie, po co. Potem podbieramy żonie cukier i posypujemy – ile się da, to wsypać. Korkujemy jakoś czy coś. Albo gazetą. Potem stawiamy na słońce i czekamy. Trzeba mieć cierpliwość, a nie żeby tego samego dnia. Po trzech dniach zlewamy, bez przesady z tą cierpliwością. Jak nie ma procentów, dolewamy czegokolwiek, co ma procenty. Mmmm. Pychota. Można spraszać kolegów." …
Z Wilkowyj wyjechaliśmy po zachodzie słońca. Następnego dnia czekał na nas Białystok.
c.d.n.
Kras ma to w sobie, że krajobrazowo pięknie się prezentuje i korci ciekawymi formami. Jaskyňa Mažarná wcale nie taka uboga w nacieki. Wejście do niej przypomina nieco naszą Grotę Komonieckiego. Znalazłam zdjęcie, jak wygląda wejście w zimie. Podobieństwo do "naszej groty" - duże !
fot. Michal Chalupcik
Wyjście na Ostrą – „ostre” , ale warto było, nie tylko dla samych widoczków, ale też dla sprawdzenia własnych możliwości czy kondycji.
Bardzo mi się podoba to ujęcie Ostrej
i skała pod szczytem – dumny król z podniesioną głową spogląda na swoje włości.
Zarówno Drieňok, jak i Tlstá i Ostrá ciekawe szczyty. Najfajniejsze jest to, że Ty tam niemal nikogo na szlaku nie spotkałeś – nie do pomyślenia w naszych górach.
Zachowanie w dzisiejszym krajobrazie Mieroszyna, jedynego w tej części Pomorza kurhanu, jest przykładem dobrej współpracy właściciela terenu, władz samorządowych i archeologów. Dobra jego ochrona zależy od nas wszystkich
Dokładnie kris_61, tylko dzięki takiej współpracy i chęci wszystkich podmiotów do zrobienia czegoś fajnego można wiele cennych zabytków czy ciekawych miejsc, które bez takich działań uległyby zapomnieniu lub zniszczeniu, zachować.
Kolejny ciekawy post kris_61 .
Z jednym was ostudzę, wprawdzie nie byłem, ale mam wiadomości od osób, które były i jeśli chodzi o ceny w Norwegii to, jak zresztą we wszystkich krajach skandynawskich, są one zupełnie nie na polską kieszeń, czyli kosmiczne.
Ale my tam piotr nie pojedziemy na zakupy !
Wybacz nena, że przegapiłem tego posta. To jest stajnia na Miechowicach jakieś 5 km. bliżej i sporo mniejsza.
Ale koniki tak samo ładne .
[…] Pomimo to w ubiegłym roku zrodził się pomysł, by wykorzystać ten zbiornik do celów rekreacyjnych. Reakcje były różne. Niestety w końcu nic z tego nie wyszło. Może i dobrze, bo zbiornik powstał przez zalanie terenów powstałych na skutek eksploatacji węgla. Zatem staw, który ma głębokość nawet do 7 m. a przy dużym poziomie nawet 8 m. - a przy tym muliste i zadrzewione starymi kikutami drzew dno, mógł by być zbyt niebezpieczny dla korzystających ze zbiornika.
Staw bardzo ładny i jest to świetny przykład rekultywacji terenu – zagospodarowano duże wyrobisko kopalniane, które pozostawione same sobie zapewne by „straszyło”. Jak widać natura świetnie sobie z nim poradziła tworząc bardzo malownicze miejsce.
Powiem szczerze, że szkoda byłoby tak ładnie położonego miejsca, na obrzeżach miasta, blisko lasu na jakieś kąpielisko i plażę. Walory przyrodnicze tego miejsca wiele by na tym straciły. Za to można by pomyśleć o jakiejś fajnej ścieżce rowerowej wokół zbiornika czy ścieżce przyrodniczej.
kisiel jak zacznę znowu "achować" to się będę powtarzać – ale inaczej się nie da oglądając Twoje zdjęcia .
Piękny ten złocień alpejski. 
i omieg kozłowiec z niezapominajką alpejską
Ten kolorowy motylek to rusałka osetnik – motyl, który podobnie jak bocian migruje do ciepłych krajów, a na wiosnę wraca.
Po prostu – cudnie 
jardo, a ja po Twoich relacja Norwegii, mam taką ochotę na nią że hej.
Wszyscy zaczynamy mieć ! , a pewnie jak nam resztę pokażesz to wykupimy wszystkie bilety.
Zaskroniec taki maluszek . Czy można wiedzieć gdzie udało Ci się uchwycić gniewosza plamistego ?
Tak jak myślałem, zdjęcie nr 7 podoba się większości oglądających, jak tylko się dostanę do swojego komputera to wstawię te zdjęcia tak jak powinienem.
Fajnie, bo jest naprawdę piękne.
Mati zdjęcia nocne świetne ! , pozostałe również. Jedno ze wschodu, bodajże nr 7 (szkoda, że nie da się go tu pokazać) – bomba ! 
Jolu piękna trasa, jak zresztą zawsze . Kapliczkowe motywy i widoczki z trasy – prześliczne i te chabry w dojrzałym już zbożu Rozmarzyłam się ! A incydentu z ogniem nie zazdroszczę. Wzorowa postawa, do naśladowania !
kisiel masz rację ! - PIERWSZY STRAŻAK FORUM BESKIDU MAŁEGO – ten tytuł jak najbardziej się Joli należy !
Do samozapłonów może dochodzić właśnie przy dużym przesuszeniu igliwia, które w swoim składzie zawiera różnego typu substancje chemiczne, w tym również łatwopalne. Takie igliwie może zapalić się już przy 50 stopniach Celsjusza. Poza tym im suchsze drewno tym wiadomo szybciej ulegnie zapaleniu, a to była, z tego co Jola pisze jakaś sosnowa suszka. Dzisiaj czytałam, że przy takiej pogodzie rozważa się w niektórych rejonach Polski zakaz wstępu do lasu. Na tej stronie IBL (Instytutu Badawczego Leśnictwa) można sprawdzać m.in. zagrożenie pożarowe i wilgotność ściółki w naszych lasach. .
[…]Ważne jednak, by się przez chwile wyciszyć i nieruchomo posiedzieć w jednym miejscu i wszystko wraca do życia. Ptaki wypływają z trzcin i szuwarów. Miałem możliwość obserwować jak pionowo i z jaką prędkością uderzają mewy, by wyłowić rybkę. Szok!
No, obserwowanie przyrody to lekcja cierpliwości , a efekty nieraz powalają z nóg.
Darku o tej fotce mówisz zapewne , a na skale zdaje się wzorzec geograficzny.
Tak kris_61, z koniem jak z dziewczyną … Urodziwe, charakterne, czasem uparte, niekiedy temperamentne … Zgadzam się w 100 % ze słowami piosenki Czerwonych Gitar . Śliczne koniki różnej maści sfociłeś. Czy to są może koniki ze „Stajni Stolarzowice” ?
zielonawe i modrożółte najbardziej lubię zbierać
naziemek zielonawy - kolejna rzadkość w BM-ie - pięknie !
yardo też tam chcę ! Przepiękne dzikie krajobrazy ! Roślinność, którą sfociłeś to oczywiście roślinność tundrowa. Rośliny te rosną też u nas. Są objęte ochroną.
To jest najprawdopodobniej wierzba lapońska 
A to piękny chrobotek reniferowy (porost) - przysmak reniferów z brzozą karłowatą 
Czekam na dalsze Twoje relacje i zdjęcia !
Mnie zaciekawił ten dach z trawiastym darniem. Niesamowicie pięknie się to komponuje z drewnem i w ogóle z otoczeniem, a jaki klimat daje.
Rany kris_61 jaka scena ! Ty szczęściarzu – uchwycić coś takiego ! Rewelacja ! Gratuluję zdjęć . Te Twoje rodzinne okolice – bardzo ładne !
Dziękuję Macieks .
Agorszczyk gratuluję . Ja jeszcze nie spotkałam nigdy złotaka czerwonawego. Ci co słabo znają się na grzybach mogą go pomylić z maślakiem.
Mati – poszukiwaczu motywów – witaj w naszym gronie !
A i owszem podzieliłem się unikatowym tematem, ale wiadomo, że to forum bardziej górskie ni kaszubskie dlatego tylko mała wzmianka, która defacto nie wile osób zainteresuje.
Nigdy jeszcze nie byłam w tym regionie Polski i z ciekawością przeczytałam.
Kolejnym miejscem na Podlasiu, które odwiedziliśmy była – Grabarka.
„Kraj płaski, równy jak stół, przestronny; oczy lecą niby ptaki, w cały ogromny świat, lecą daleko i radośnie, aż za przemglone, niebieskawe krańce nieba. Zboża zielonem morzem pokryły ziemię, jak okiem dosięgnąć, wiatr pieszczotliwie przegarnia płowe, cicho szumiące zagony, a nad niemi tu i ówdzie bielą się ściany domów, śpiewają skowronki, kołyszą się samotnie drzewa i błyskają kopuły cerkiewek.(…) Po wzgórzach piaszczystych i nagich leżą cmentarze, zasadzone gąszczem olbrzymich krzyżów, pochylonych na wszystkie strony, jakby w niemym wołaniu ku wsiom i domom.”
/Władysław Reymont/
Opis Reymonta pięknie oddaje klimat tamtych stron, ale żeby jeszcze bardziej go poczuć wstawiam zwiastun dokumentalnego filmu „Cząstka Podlasia” kręconego metodą time-lapse. Warto obejrzeć. Czekam aż powstanie cały.
Grabarka to Jasna Góra polskiego prawosławia. O miejscu tym krąży legenda wg której w 1710 r. w czasie panującej na Podlasiu zarazy, mieszkańcowi miejscowości Siemiatycze zostało objawione, że może uratować swoje życie, udając się do uroczyska Sumieńszczyzna w pobliżu Świętej Góry Grabarki. Latem 1710 r. zebrało się w tym miejscu ok. 10 tys. ludzi, którzy rzeczywiście zostali ocaleni od zarazy. W podzięce wznieśli na wzgórzu drewnianą kaplicę. Z czasem miejsce to stało się ośrodkiem kultu religijnego i celem pielgrzymek wyznawców prawosławia. W późniejszym czasie na miejscu kaplicy stanęła cerkiew, którą otoczył las krzyży przynoszonych i stawianych tu przez pielgrzymów.
Krzyże robię piorunujące wrażenie. Są tam zarówno bardzo małe krzyżyki, jak i duże drewniane krzyże. Niektóre są bardzo stare, pochylone. Człowiekowi odwiedzającemu to miejsce wydaje się jakby stąpał po wielkim cmentarzysku. Ale to nie cmentarz, tylko krzyże wota, z intencjami.
Cerkiew przetrwała wojny, a spłonęła z rąk podpalacza w 1990 r. Postawiono na jej miejscu nową, murowaną, ale oszalowano ją drewnem, by jak najbardziej przypominała tą pierwotną.
W cerkwi nie można robić zdjęć, dlatego zostawiam linka do wirtualnego zwiedzania tego miejsca, gdzie wnętrze można zobaczyć. Trafiliśmy na sprzątające mniszki, które z niesamowitą dokładnością, można rzec nawet pietyzmem wykonywały swoją pracę. Przygotowywały zapewne świątynię na zbliżającą się uroczystość.
Pątnicy pielgrzymują do Grabarki w Dniu Spasa – 19 sierpnia, żeby uroczyście obchodzić Święto Przemienienia Pańskiego, nazywane niekiedy Spasa Izbawnika, a potocznie po prostu Spasem.
Swoje kroki kierują najpierw ku cudownemu źródełku. Woda w źródle ma ponoć właściwości uzdrawiające. Specjalnie na tą okazję mają uszyte płócienne chusteczki, którymi obmywają chore miejsca. Chusteczki te potem zostawiają na brzegu strumyka, a sami na kolanach, niosąc ze sobą krzyże wotywne, po stromych kamiennych schodach udają się na samo wzgórze, gdzie stoi cerkiew p.w. Przemienienia Pańskiego.
kamienne schody i cudowne źródełko (na dole)
Osobiście zupełnie inaczej sobie to miejsce zawsze wyobrażałam. Krzyże mnie z początku nieco przeraziły, ale tak naprawdę jest to ciche, skromne miejsce, przepełnione swego rodzaju bardzo głęboką wiarą tamtejszego prostego ludu. Podobno niezwykły mistyczny klimat Grabarki czuje się najlepiej podczas pielgrzymek i uroczystości. Na Grabarce znajduje się również utworzony w 1947 r. monaster żeński Świętych Marty i Marii, jeden z trzech w Polsce.
c.d.n.
Forum Beskidu Małego » Posty przez nena
[ Wygenerowano w 0.096 sekund, wykonano 7 zapytań ]