Opcje wyszukiwania (Strona 20 z 35)

https://www.google.pl/maps/@49.2287759, … a=!3m1!1e3
tutaj są stawy z satelity: Kotlinowy, Zielony, Kurtkowiec, Czerwone, i ten wyschnięty, nad Kurtkowcem, przy górnym marginesie. Może się strona otworzy.

Dobrze Staszku, że napisałeś i uzupełniłeś tekst. Wynika z niego, że jesteś profesjonalnym badaczem przyrody, w tym tatrzańskiej. Powinieneś napisać jakiś tekst na ten temat, jakieś swoje z tym przeżycia związane. Tatry to przede wszystkim olbrzymia ilość wiedzy i zawsze znajdzie się coś nowego, ciekawego. Nena nadrabia znakomicie te braki, ale ile by napisała to i tak jest to kropla wiedzy o Tatrach.
Ad 1, ostatni punkt. Tu muszę Cię Staszku ustawić i to dość ostro.
Już od dawna, bardzo dawna, samoloty nie są używane w topografii.
Od dziesiątków lat z satelity, który jest na orbicie 100 - 200 km nad ziemią można zobaczyć piłkę nożną na ziemi. Wpisz mapy google, powiększ, kliknij na kwadracik w prawym dolnym rogu - satelita - najedź na swój dom, a zobaczysz kominy, dachówki, czy co tam masz. To samo w Tatrach. Samolotami dzisiaj, jak i dawniej, bombarduje się Aleppo.
Napisz coś Staszku od siebie o Tatrach. Bardzo lubię czytać. Zdjęć nie musi być. Jak zamknę oczy to lepiej widzę cyrk polodowcowy, kar, amfiteatr wokół  Doliny Gąsienicowej niż na zdjęciu.

Co do poszczególnych tematów, które poruszyłeś:
oczywiście masz wiele racji, ale wiele tematów jest w ogóle nieistotnych, a są też takie gdzie nie nasz racji. Musze to jakoś skomentować.
Masz rację: ad 7: nieszczęsny Kamień Karłowicza piszesz, że ma 2, może ponad metrów. Tu ja napisałem to samo. Taki kamień nie jest wysoki. Napisałem, że ze zdjęcia ma ponad 3m co jest nonsensem.

ad 8. oczywiście masz rację, stoki były wyjedzone, zniszczona roślinność, szczególnie kosówka i zagrożenie lawinowe było wtedy wiele większe na tym stoku. To naturalne. Temu nie zaprzeczam. Po zaprzestaniu wypasu reintrodukcja kosówki jest ogromna. Tego nie można sobie wyobrazić. Ale i tak przy zagrożeniach lawinowych, o których pisałem, obchodzi się ten stok, nakładając drogę nad Czarny Staw. Dlatego jest radość wielka jak się nie nadkłada drogi i idzie letnią drogą.
ad 2 i dwa razy ad 3: temat pstrągów i w ogóle zarybienia jezior tatrzańskich / nazwa "stawy" pochodzi od nazwy góralskiej i tak została przyjęta do naz oficjalnych / te ryby nie odczuwają głodu.
Podana przez Ciebie Staszku oligotroficzność jezior nic nie ma do rzeczy, bo pstrągi to ryby drapieżne. Jeżeli dobrze zrozumiałem ten temat. Jak napisałem cały pokarm, a mają go ponad dostatek,
pobierają z powietrza, z nalotu na jeziora ogromnej masy owadów. Żyzna woda by im przeszkadzała bo miałaby mniej tlenu. Wszystkie zwierzęta, gdy robi im się źle, zbliżają się do człowieka. Jak to się mówi staja się synantropijne. Nawet pośrednio. Pstrągi nie gromadzą się przy brzegu jak karpie w Łazienkach w Warszawie, które jedzą z ręki. Nigdy, a jest to duża liczba lat, nie widziałem zainteresowania pstrąga w Tatrach podawanym przez ludzi pokarmem. Następnym razem, jak zobaczę, że łowisz pstrągi spod lodu w Tatrach to Ci pogratuluję.
ad 6: Turbina wodna a nie hydrofor pompuje wodę z Czarnego Potoku, tak to określiłeś. Dobrze.
Dalej, jeżeli piszesz, że sponad Murowańca woda z Czarnego Potoku spływa grawitacyjnie, to jest to zupełne nieporozumienie. Po co byłaby ta turbina wodna. Zapewne rozumiesz, że najpierw ją wypompowano turbiną wyżej a potem, na dół płynie grawitacyjnie.To jest logiczne i zgodne z prawem grawitacji.
Nie wiem co rozumiesz pod pojęciem " osiedle " na Hali Gąsienicowej.
Czy Betlejemkę, Księżówkę, dawna bacówkę Stopki, przerobioną na placówkę " hydro-meteo", tam o wode oni sie martwią sami. Jest to trudne.
ad 4. Ten próg stawu. Każdy tekst wymaga korekty. Błędy robią wszyscy piszący. Jest to źle napisane, powinno być: wypływający potok ze stawu utworzył próg skalny w morenie, przeciął morenę, czy coś podobnego. Jest to typowy błąd psychologiczny a nie z braku wiedzy.

Całą

dolinę wraz ze stawami należy oglądnąć z satelity. Najpierw mapę, przy
dużym powiększeniu na stawach są ich nazwy, potem przejść na widok,
który daje wszystkie szczegóły.  Znakomicie widać wyschnięty staw, takie
dwa małe brunatne oczka na północ od Kurtkowca, w odległości 75 m, jako
piarg wśród kosówki. Widać też zarastanie Litworowego Stawu opisane
przez nene. Prezentacja tematu bardzo ciekawa, przyjemnie się czyta.
Myślę, że to nie koniec tematu i nena jeszcze da stawy widoczne tylko z
podejścia na Kościelec. Chodzi o Zadni Staw Gąsienicowy.
Dwie uwagi, raczej uzupełnienia. Ryby w tatrzańskich stawach nie
podejmują pokarmu danego przez ludzi. Pomimo, że woda jest krystalicznie
czysta, mają wielką obfitość pokarmu.  To za sprawą niezliczonych
owadów, które z różnych powodów lądują na wodzie. Ładnym widokiem jest
oglądanie, w gorący letni dzień, pojawiających sie często kółek na wodzie Zielonego
Stawu Gąsienicowego. To ryby pobierają z powierzchni owady. We wrześniu
jest taki wysyp jakiegoś owada, który ginie na Czarnym Stawie
Gąsienicowym, że wiatr zwiewa nieżywe już owady do brzegu północnego
przy morenie, które tworzą tam pas ponad półmetrowy takiej brązowawej
mazi.
Jak wszystko w Tatrach jest badane, także ryby przez ichtiologów.
Odławia się pstrągi zawsze w zimie, przez otwór w lodzie i poddaje
szczegółowemu oglądowi. Jeżeli ktoś jest wtedy nad stawem, to często
słychać krzyki: kłusownicy! bandyci! A to dla celów naukowych.
Osobnym tematem jet morena czołowa Czarnego Stawu Gąsienicowego. Obiekt
uważany za najciekawszy w Tatrach i może najpiękniejszy. Podlega ścisłej
ochronie. Przez lata był odgrodzony takim płotem z żerdek poziomych.
Nie miało to chyba sensu, tylko taki optyczny. Morenę przecina próg,
przez który wypływa Czarny Potok i przez dno doliny, Czarną Paszę, dawne
tereny intensywnego wypasu, zbliża się do Małego Kościelca, potem zaś
zakręca w stronę Żółtej Turni. Poniżej Murowańca łączy się z prawie
zawsze suchym korytem Suchej Wody i tam jest hydrofornia, która
pompują wodę do Murowańca.
Co do arcydzięgla litwora, przepiękna roślina, szczególnie w pełni wegetacji. Dawniej uprawiana jako zioło w całej Polsce. Nie pamiętam, abym spotkał tę roślinę w polskich Tatrach Wysokich. Usiłuję sobie przypomnieć, ale raczej nie. W Tatrach Zachodnich zaś jest pospolita. Obficie rośnie w Dolinie Miętusiej, ale już dość wysoko, pod Kobylarzem. Późną jesienią i wiosną sterczą wysokie, zamarłe tyczki arcydzięgla, czarne, ze zwisającymi resztkami. Widok przykry,ale odrodzą się wiosną.
Najpiękniejszy okaz widziałem wiele lat temu, gdy schodziłem z Polskiego Grzebienia lub Rohatki na Łysą Polanę. Rósł na samym progu Doliny Kaczej. Wcześniej jest Dolina Litworowa i Litworowy Staw. Stawów o tej nawie jest w Tatrach więcej. Co do nalewki, jest to kultowa w Tatrach litworówka. Mówią o niej wręcz nabożnie. Po wykopaniu jesienią korzenia, kroi się go w paski i suszy. Potem zalewa alkoholem, ale rektyfikowanym, uzyskując 40 do 60 % nalewkę. Jest typowo ziołowa, bardzo wytrawna, wręcz gorzkawa. Oczywiście piłem ją wiele razy, ale jak tu się chwalić.
Niestety natury się nie z mieni. Jak Tobi oscyluje wyłącznie w kierunku
konserwy tak ja w kierunku szczytów.
Na pierwszym i trzecim zdjęciu neny centralnie najwyższa to Świnica. Widać jej piekny pn-zach filar, oświetlony z prawej, zdjęcie robione było po południu. Po lewej stronie drugi szczyt, niewysoki, jak ząbek czosnku, to Niebieska Turnia. Tak ją opisałem parę dni temu na zdjęciu kisiela z drogi po spotkaniu przy Grocie i teraz, znad Litworowego Stawu. Nic się nie zmienia.
Przeczytałem rozprawę na temat wysokości Kamienia Karłowicza, podaną przez bansa i udowodnioną zdjęciem przez MF. Nigdy nie przypuściłbym, że będę się tym zajmował. Sprawa jest taka: MF dał zdjęcie, na którym widzimy "rubego" gazdę w odświętnym stroju, jak do kościoła. Gazda, tak na oko, może mieć, powiedzmy 160 cm wysokości, niewysoki. Sięga połowy kamienia, to mamień oczywiście urasta do wręcz kosmicznych tutaj rozmiarów 320 cm! To jest naprawdę olbrzymi kamień. Na tym się skończyło. Nie dało mi to spokoju, bo ten kamień jest raczej mały. Wystarczyło powiększyć zdjęcie i ukazały się szczegóły. "Ruby" gazda okazał się kurduplowatym szczawikiem, uczniem najwyżej I klasy gimnazjalnej, przedwojennej, która zaczynała się po trzech klasach szkoły powszechnej, a może w ogóle szkoły powszechnej. Pod cuchą ma surdut szkolny z metalowymi guzikami dwurzędowymi, ciemny.Górale odświętnie nosili, a i na co dzień, koszule białe, spięte spinką. Inne szczegóły są mniej istotne. Z pewnością było tam, z jakiegoś powodu, wielu ludzi i zawodowemu fotografowi opłaciło się tam pójść ze strojami góralskimi, zamiast z białym niedźwiedziem i porobić pamiątkowe zdjęcia. Obniża to znacznie wysokość kamienia.
Tutaj zdjęcie Mieczysława Karłowicza po wydobyciu z lawiniska. Pomimo reanimacji, nawet w ciepłej wodzie, nie wrócił do życia. Według zgodnej opinii sam podciął lawinę pomimo, że miał świadomość zagrożenia lawinowego, gdyż szedł bardzo wysoko po tym stoku. Od lat już zmniejsza się możliwość podcięcia lawiny nie idąc poziomo po stoku, lecz na dół, najlepiej pod kątem 45 stopni.

Z Małego Szlaku Beskidzkiego okolice Cisownika

Trudno mi się przyzwyczaić do nowych czasów, które nie odpowiadają wiekowej tradycji, ale muszem uznać choć nie bardzo chcem. Pytanie zadaje [jolanta]. Kiedyś litery wytłuszczałem, teraz nie idą.

171 - sprocket73
140,5 - kisiel
59,5 - [jolanta]
56 - Cyberniok
50,5 - Gustek
44,5 - [nena]
43,5 - baca,
34 - MF
25,5 - Darek Tlałka
22 - darkheush
21 - Eugeniusz Kępiński
19,5 - MK
19,0 - Tomrod
18,5 - łysy z łysiny
17,5 - tomkos, rufi, Bisqp
12,5 - harnaś wołoski
12 - Karo
11,5 - 740715
9 - bcFan, mały pikuś
7- teksanski,
6,5 - Miluś, lowell79, Klimek, Staszek
5,5 - Skorpion
5 -  Macieks,
4,5 - marekk500
4 - kruwad
3,5 - jardo
2,5 - wizjoner
1,5 - kris_61
1 - Inga, Paweł, piotr, jasiomateuszek,cwiartka11

Tutaj widzimy parę koni po dobrze wykonanej robocie. Zdjęcie z artykułu Zbigniewa Kubienia: Epopeja Hrabskich Butów zakończona, Internet 2006 rok, fot. Tomasz Guzdek 2004 rok.
Pytanie1 -  jaką maścią są te konie namaszczone
Pytanie2 - jak nazywają się te pomponiki czerwone przy uprzęży

pytanie 1 zadane specjalnie nieprofesjonalnie, trochę zabawnie

zdjęcie się nie otworzyło, ale nie ma to dla mnie żadnego znaczenia, nie znam się na tym. Tylko pomrów wielki jest w Wikipedii

Bardzo dobrze, że [jolanta] dała współczesne zdjęcie schroniska na Hali Łabowskiej, bo programowo ograniczyłem się do historii. Jest zatem schronisko to przedstawione na Forum, dzięki Darkowi, w sposób całościowy historycznie. Tak przedstawione jest zapewne tylko schronisko na Leskowcu. Jeżeli ktoś będzie miał pomysł, to podobnie można opracować jakieś inne schronisko, poza Beskidem Małym. Chętnie się dołączę, bo sam zakładam tematy niechętnie i wyjątkowo rzadko.

Tutaj

to schronisko prymitywne, pierwsze na Hali Łabowskiej, przy którym
zrobiono te zdjęcia osobiste. Innych zdjęć niż osobiste nikt wtedy nie
robił. Przedstawiłem je bo jestem niemożliwy do rozpoznania.
Pocztówka ta jest cenna, bo przedstawia bardzo prymitywny budynek
góralski, ale z zachowaniem wszystkich cech charakterystycznych dla tego
budownictwa, jakby w pigułce. Na planie litery L, najprostszy,
drewniany, dach dwuspadowy o nachyleniu 45 st. pokrycie gontowe,
rynny drewniane. Najbardziej charakterystycznym elementem dla
budownictwa góralskiego jest szeroki okap stanowiący dolną część
pokrycia dachowego, biegnący dookoła budynku. Ten element architektury
jest we wszystkich budynkach góralskich. W prawej części była sala
sypialna, niebielona, używana na zasadzie " ile wejdzie " i piec
olbrzymi, jakby kaflowy, ale raczej podobny tylko, stale obłożony mokrą
odzieżą w tym skarpetkami. W lewej części jadalnia.
Pod okapem po prawej stronie, przy winklu, jest jasna plama, to ten
szyld goprowski ze zdjęcia powyżej.

W
latach 70 ub. wieku schronisko znacznie rozbudowano na planie litery C,
i przebudowano. Okap wysunięto i podparto robiąc podcienie. Było to już
na tamte czasy schronisko dość nowoczesne.
Dzisiejsze schronisko jest już całkowicie nowoczesne, pozostawiono tylko
jego plan na literze C.

Odgrzebanie pojemnika  to wielki sukces. Myślałem, że byłem tam wiele dawniej niż 10 miesięcy temu. Teraz zauważyłem, że napisałem na końcu: Na Święta Wielkanocne i po hebrajsku Szalom, Pokój.
Napisałem " pojemnika " i zaraz przypomniał mi się pojemnik znad Zmarzłego Stawu Gąsienicowego sprzed wielu lat, to opiszę go tam jako ciekawostkę.

Pierwszy raz słyszę piotrze, że Zawrat jest owiany jakąś legendą. W zimie, a często latem, wchodzi się na Zawrat Starym Zawratem, czyli Zawratowym Żlebem. Znany jest mi od 60 lat jako jeden z najłatwiejszych żlebów w Tatrach. Śniegu rzeczywiście jest mało, widziałem kawałek progu skalnego tuż pod przełęczą. Jest na zdjęciu. Technicznie odpowiada podejściu z Groty Komonieckiego na Anulę, tylko dłuższy. Dla porównania też żleb, którym pójdę w najbliższą niedzielę na Babią Górę z północy jest technicznie kilkanaście razy trudniejszy od Zawratu. Tam chodzi o wejście w ogóle i widok, a nie o trudności. Żleb ze Świnickiej Przełęczy jest, przy dobrych warunkach zimowych, łatwiejszy niż latem, ale wielokroć trudniejszy od Zawratowego Żlebu i mało kto tam chodzi.

A może szkoda Darku, że opuścisz Łabowską. Teraz to nie to co dawniej. Tutaj 1963 rok, kto to pamięta. Stare schronisko. Tak prymitywne, że trudno to sobie wyobrazić. Ale chociaż człowiek jeszcze jako tako wyglądał.