Opcje wyszukiwania (Strona 212 z 223)

no ja też nie mam i nie wiem czym to jest, że się ją ma ..., może trzeba zasłużyć

fajna wyprawa i relacja Kaper Czy można wiedzieć w jakim wieku są Twoi harcerze ?

Ja maszerowałam z szóstoklasistami częścią tej trasy , którą Ty zrobiłeś cztery dni przed Tobą. Pogodę mieliśmy świetną do marszu , ale niezbyt dobrą dla widoczków . Mimo to było super !

też jestem za

Włóczykijko piękne fotki . Na pierwszych dwóch masz naparstnicę purpurową (Digitalis purpurea L.) . Dzisiaj na wycieczce z dzieciakami też ją widziałam, ale jeszcze nie w pełni kwitnienia , a na dwóch kolejnych to goryczka trojeściowa (Gentiana asclepiadea L.) . Obie roślinki sa trujące , a ta druga jest pod ochroną. Goryczki trojeściowej jest w BM -ie sporo. Bardzo dużo stanowisk dzisiaj też zauważyłam . Jest jeszcze przed kwitnieniem

darkheush dla mnie to była super wycieczka, a krokusy przepiękne i wcale się nie dziwię, że wygrały, przecież włożyłeś w ich fotografowanie prawie całego siebie .

Gratuluję wygranej Tobie i bacy !!!

Z punktu fenologicznego można powiedzieć, że mamy już początek lata o czym świadczy rozpoczynający swoje kwitnienie bez czarny (Sambucus nigra L.) , który jest zwiastunem lata w przyrodzie

ech ... w czerwcu czy nie w czerwcu - cudo !

Ten piękny pająk uchwycony super przez Włóczykijkę to sieciarz jaskiniowy (Meta menardi). To przedstawiciel troglofili - organizmów lubiących środowisko jaskiniowe , ale mogących również żyć poza nim np. pod kamieniami, w szczelinach skał innych ciemnych miejscach np. piwnicach.
Meta menardi zaliczany jest obok topika czy tygrzyka paskowanego do najbardziej jadowitych pająków występujących w Polsce. Ich jad nie zagraża jednak bezpośrednio życiu człowieka . Ukąszenie może być jednak bardzo bolesne, a kto jest uczulony może je ciężko przechodzić. lepiej wiec pajączki obserwować i uważać , żeby nam gdzieś niechcąco nie wpadły lub na nas nie siadły

no i piękne fotki podkolana

myślę baca, że masz rację , to będzie podkolan biały , ale więcej fotek mile widziane , storczyki są tak piękne , że oglądanie ich się nie nudzi

ech ... z pewnością

piękne te Twoje storczyki baca No chyba jednak byliśmy w dwóch różnych miejscach , z czego się jednak należy cieszyć , bo jak widać storczykowych łączek ci u nas trochę jest .  Ja odkryłam swoją łąkę na zboczach Gancarza

I tak sobie spacerując po tej łące ze storczykami spotkałam polującego pająka kwietnika (Misumena vatia) . Kwietniki nie budują pajęczyny tylko polują na owady przemieszczając się zwinnie po wytworzonej nici. Poluje z zasadzki. Czyha na roślinie ( zazwyczaj na kolorowym kwiatku , albo na liściu ) nieruchomo upodabniając się ubarwieniem do otoczenia.  Mają odnóża rozstawione na boki i przypomina wyglądem małego kraba. Przednie są dłuższe od tylnych. Dzięki nim pająk może się poruszać również w bok i tył. Cechą charakterystyczną tego pająka  jest  umiejętność przybierania różnych barw, co daje mu możliwość doskonałego kamuflażu i chociaż pająki te są pospolite , nieraz bardzo trudno je zauważyć. Zdolność zmieniania barw posiadają jedynie samice. Barwę dostosowują  do miejsca, w którym żyją ale również do rodzaju owadów, na które polują. Może to być ubarwienie białe, żółte lub brązowawe, w różnych odcieniach. Młode kwietniki są przeważnie zielone. Pająk może być jednolicie ubarwiony, ale może też posiadać na odwłoku (po bokach) czerwone paski. Samce są prawie o połowę mniejsze od samic, mają z reguły ciemne przednie odnóża i brązowy głowotułów, a odwłok żółty z ciemnym wzorem.
Chociaż na zdjęciu żółty pająk na purpurowym storczyku wydaje się wielkim kontrastem to dodam, że nieopodal widziałam kwietniki na żółtych kaczeńcach i tam już było je znacznie trudniej wypatrzyć.

polująca na pszczołę żółta samica kwietnika - na zdjęciach (po kliku) fajnie widać nić

Pająka kwietnika, jak sama nazwa wskazuje najłatwiej spotkać na kolorowych kwiatach. Ofiary atakuje błyskawicznie . Łapie je przednimi odnóżami i wstrzykuje im jad oraz soki trawienne . Wstrzyknięte toksyny rozpuszczają  wnętrzności ofiary , które na miejscu są wsysane przez pająka. Z ofiary zostaje tylko chitynowy oskórek. Nie gardzi owadami większymi od siebie, nawet drapieżnymi jak osa czy pszczoła.
Pająka najłatwiej spotkać na otwartych łąkach pełnych kwiatów , polach,  obrzeżach  lasów, w ogrodach,na bagnach.