Opcje wyszukiwania (Strona 26 z 123)

Czyli nikt się nie natknął.
Widać w okolicy nie ma ciekawych paproci

Zmiana zagadki. Proszę o podanie nazw widocznych szczytów. Ten na pierwszym planie z polaną i domem oraz ten w tle dokładnie za nim pośrodku.

A na Żarze żywej duszy... pustki

Tamte strony wydaja mi się idealne na wiosenne wycieczki.
Czosnek niedźwiedzi na Tule. Kwitnące drzewa po Tułem. Takie mam wspomnienia

Nena, masz rację, forum ledwie żyje.
Czy umrze całkowicie, trudno powiedzieć. To zależy od nas.
Na razie widać ciągłą wieloletnią tendencję zaniku takich miejsc. Bardzo szkoda, bo nie ma nigdzie takiej skarbnicy wiedzy o BM.
Ja wychodzę z założenia, ze trzeba robić swoje. Nic na siłę, ale warto się czasem odezwać. Może jeszcze kiedyś spotkamy się na Potrójnej

Babia jaka jest każdy wie.
Z psem na Babią problem chodzić, bo obrońcy przyrody nie wpuszczają i słusznie.
Dlatego najczęściej kombinujemy z Zawoi Czatoży. Też oczywiście nie wolno, ale nie ma budki
Można iść żółtym, albo czarnym, ale ja lubię urozmaicenie, więc poszliśmy takim grzbietem bezszlakowym, który wyprowadza idealnie w miejsce, gdzie czerwony z Markowych Szczawin dochodzi do granicy.

Grzbiet ten oceniam jako zjawiskowy dla koneserów. Jeszcze nigdzie nie widziałem tylu wielkich starych jodeł, powalonych dawno temu, rozkładających się w sposób naturalny.
Piękne to było obcowanie z przyrodą.

A potem do końca dnia było już normalnie i standardowo. Najpierw nielubiane długie podejście na Małą Babią szlakiem granicznym.

Widoki w kierunku Małej Fatry bardzo ciekawe.

Potem klasyka Małej Babiej.

Stok przygotowany na zimowe szaleństwa. Powinien długo wytrzymać, bo narciarze nie zniszczą.

Klasyki ciąg dalszy, zejście na Bronę.

Morza chmur na Słowacji były cały czas.

Klasyczne wyjście na Babią.

Widoki ze szczytu.

Poszliśmy jeszcze na Sokolicę, bo ładnie było na grzbiecie.

Powrót płajem na Markowe Szczawiny, potem zielonym do Markowej i Niebieskim do Czatoży.

Na Babiej zawsze jest fajnie

Coś kiepsko, a miejsce jest bardzo charakterystyczne, nie tylko sama kapliczka, ale też ławeczki, ołtarz.

Aktywność spora, bo urlopu dużo zostało. Nie byliśmy w tym roku na standardowym zagranicznym byczeniu się w ciepłych krajach.

Dzisiaj pierwsza prawdziwie zimowa wycieczka!
Choć słabo byłem do niej przygotowany. W aucie letnie opony i letni płyn. Na nogach letnie buty. Mogłem temat założyć o zimowym sprzęcie, ale nie było kiedy
Trasa znana i szlakowa. Podjechałem do Sopotni koło wodospadu i ruszyłem na Kotarnicę.

Kolejne miejsce, gdzie las zniknął.

Niby szkoda lasu... ale te widoki!

W lesie też fajnie.

Im wyżej tym sceneria bardziej zimowa.

Zarastająca Romanka. A to było jedno z pierwszych miejsc, gdzie drzewa pousychały.

Babia i Pilsko.

Na Rysiance pusto. Miejscowy piesek się nudzi.

Idziemy w kierunku Pilska szlakiem granicznym.

A potem wiadomo - na Pilsko.

Im wyżej, tym robi się coraz ciekawiej.

Rozległa kopuła szczytowa.

Niespodzianka - na Słowacji wszystko w chmurach.

Tatry wystają

Chmury są dynamiczne. Tam gdzieś jest szczyt Mechy, na który miałem iść, ale po pierwsze go nie widać, po drugie nie ma już czasu.

Słońce chyli się ku zachodowi. Chmury opadają. Mała Fatra.

Zaczynam marznąć. Poza tym już późno. Ewakuuję się.

A na niebie dzieją się ciekawe rzeczy.

Droga powrotna przez Uszczawne i Malorkę.

Cudna zima! Śniegu jeszcze mało, ale dzięki temu można się sprawnie wszędzie poruszać.

Znowu ładna pogoda. Wczoraj wyszedłem z Tobim przed blok i stwierdziłem, że ciągnie mnie w góry, choć dzień krótki, jesieni już nie ma a zima jeszcze nie przyszła. Niby taki martwy okres wycieczkowy, ale szkoda życia na pracę i to jeszcze zdalną
Pojechałem w Beskid Makowski do Żarnówki. Mrozik konkretny -8 stopni. Rozpocząłem o brzasku. Zacząłem od bezszlakowego podejścia na grzbiet z żółtym szlakiem na Koskową Górę. Jak nabrałem wysokości, zobaczyłem Tatry.

A potem wzeszło słońce. Najpierw myślałem, że to las się pali, a to tylko wschód

Ze słonkiem było już bardzo przyjemnnie.

Powietrze stopniowo traciło przejrzystość, ale widoki z rana były bardzo ciekawe.
Babia Góra.

Koskowa Góra cała w złotych trawach.

Nie, nie wskoczył sam. Ale i tak niezły jest, że potrafi się na takim cienkim słupku utrzymać dowolnie długo.

Idziemy na Parszywkę.

Jest kolorowo.

Czasem zielono.

Kuźwa a to co?
Pod samym szczytem Parszywki. Nie było tu tego ostatnio.

Koniec widoków. Beskid Wyspowy ledwie się da zobaczyć.

Wracam na Koskową Górę. Tym razem idę dołem, bez szlaku.

Ruda małpa (chwyta się łapami jak małpa)

Znowu jestem pod Koskową Górą, wędruję polami do niebieskiego szlaku.

A potem szlakiem na południe. Przez dłuższą chwilę niewiele się dzieje, po idzie się lasem. A potem wyłania się Groń.

Północne stoki zmrożone. Słońce tu nie zajrzało przez cały dzień.

Widokowa część Gronia - trochę zarośnięta.

Robię w tył zwrot, idę kawałek zielonym w stronę Osielca. Na Trylawskiej Górze porzucam szlak i schodzę do Wieprzca. Waśnie zachodzi słońce. Jest pięknie. Przede mną góra Adamówka. Problem w tym, że auto jest za Adamówką, trzeba jeszcze przejść kawałek grzbietem i zejść w dół. No cóż, znowu brakło dnia

Wędruje sobie bezszlakowym grzbietem w kierunku Żarnówki.

O dziwo jeszcze po jasnemu dochodzę do auta.

Fajna wycieczka po częściowo nieznanych terenach

Pełno ludzi w górach było. Tłumy na wieży. Faktycznie zdjęcia takie dałem, że nie ma nikogo

W piękna listopadową niedzielę wybraliśmy się w Beskid Wyspowy odwiedzić starego przyjaciela Strzępka. Zawsze jak go odwiedzamy, zazdroszczę mu fajnej okolicy. Mieszka sobie w Czasławiu pod Glichowcem.

To już ponad 6 lat... Mogiła porosła mchem, wtapia się w otoczenie.

Dołączyli do nas znajomi z psem. Przeszliśmy się niskimi bezszlakowymi grzbietami w kierunku pagórka Działy.

Ostre słońce i lekka poranna mgiełka dawały ciekawy klimat.

Córa znajomych jest tak dzielna jak Tobi

Mgiełka się rozpłynęła. Piękne tereny pokazały się w pełnej ostrości.

Wychodzimy na nieco większy pagórek - Księżą Górę.

A potem na Grodzisko. Piękne światło.

Jeszcze udało się załapać na kolory jesieni. Ale to już chyba ostatni raz w tym roku.

Na zejściu z Grodziska znowu pojawiły się mgiełki. Do tego zachód słońca. Podobało mi się.

Bardzo malownicza wycieczka