Opcje wyszukiwania (Strona 34 z 98)

Wal śmiało.
A odnośnie spotkania też mi żal, że nie było wielu osób, które miałem okazję poznać. Do listy nieobecnych, których mi brakowało dopisał bym jeszcze Djinna z Gosią, Marcussa i Marcinossa.

Ja też. Na pompony nie liczę, chociaż Inga mnie zapewniała na opłatku, że tym razem będzie. No cóż - pożyjemy, zobaczymy 

Tanio jak barszcz. Trzeba smarować trampki 

Jak tak sobie czytam moją relację i oglądam fotki Darkheusha to stwierdzam, że bardzo słabo oddają one atmosferę tego sympatycznego spotkania, bo gdzież się podziały te wszystkie dowcipy, które opowiadano? A muzyka, której tu nie słychać? A zapachy i smak potraw? A ciepło kominka i trzask płonącego w nim drewna? To są rzeczy, których nie da się opisać w żadnej relacji... Krótko mówiąc trzeba tam być.

Dziękuję wszystkim za kolejne fajne spotkanie w górach. Jak było? Jak zawsze inaczej i jak zawsze świetnie. W tym roku pogoda nas niestety nie rozpieszcza: zaczynam od deszczowej Przełęczy Kocierskiej, gdzie czekam na Lowella79 i Hanusię, którzy dość mocno się spóźniają, dzięki czemu mogę sobie dla rozgrzewki „strzelić” herbatkę z rumem w znanej wszystkim Karczmie . Potem w deszczu i rozmiękłym śniegu maszerujemy na Potrójną, by wkroczyć na szczyt już przy padającym śniegu i gęstniejącej mgle. Na Potrójnej czeka na nas Tadzio i jeszcze kilku ludzi z jakichś mniej znanych forów. Stopniowo przybywają kolejni kolędnicy w tym m.in. Jardo, Darkheush, Memezio i Gennaro, a na samym końcu pojawia się... znany dobrze wszystkim kol. Angi. Teraz następuję impreza, której ze względu na fakt, że forum czytają również dzieci, nie będę bliżej opisywał, wspomnę jedynie, że w jej trakcie udaje nam się zaśpiewać kilka kolęd oraz piosenek turystycznych, z nieśmiertelnymi przebojami bieszczadzkimi na czele. Poranek wita nas słońcem i widokami jak żyleta. W związku z tym udajemy się z krótką przedświąteczną wizytą do Stacha na Gibasy. Idzie się całkiem nieźle, mimo że śnieg jest mokry i rozmiękły i dopiero na podejściu pod Gibasy uchodzi z nas nieco para, ale w końcu docieramy na miejsce, a Stach wita nas ciasteczkami oraz jak zawsze miłą pogawędką i przebojami muzyki bałkańskiej. Niestety nie możemy zostać zbyt długo, bo dzień jest przecież krótki, a jeszcze dziś musimy dojść na Przełęcz Kocierską. Żeby nie przedłużać zbytnio trasy, porzucamy kuszącą perspektywę wędrówki przez Czarne Działy i Łysinę i schodzimy od razu do doliny. Dość monotonny „asfalting” uprzyjemniamy sobie dyskusją o zimowych planach oraz wspomnieniami ze zlotowej wizyty w nieistniejącej już knajpie w Kocierzu-Basiach. Aliści na kompletnie pustej drodze pojawia się nagle ni stąd, ni zowąd kosmiczny pojazd z innej galaktyki z wiele obiecującym napisem „Złombol”, z którego wyskakuje kosmi.... znaczy Angi i tym sposobem następuje znaczne skrócenie naszej trasy i już po jakichś 10 minutach jesteśmy u "cela" w znajomej Karczmie na Przełęczy Kocierskiej. Do zobaczenia znowu, mordy wy moje!



Jardo, pijaku jeden!


Darkheush liryczny

Królowa

Tatry, a jakże! Z samiuśkiej Potrójnej

Nie w BM. Mam rację?

Ja cię kręcę, nigdy się nie zastanawiałem, czy biegam z jakiegoś śródstopia, czy też nie. Niektórzy też biegają Gallowayem, choć nie za bardzo wiem po co. Tzn. wiem o co chodzi, ale czy nie lepiej biec po prostu troszkę wolniej lub nawet w ostateczności się zatrzymać i odpocząć? Dla mnie bieganie i marsz na zmianę i to jeszcze w ściśle określonych odstępach czasowych to z całym szacunkiem, ale lekkie dziwactwo. Natomiast zauważyłem, że dobrze robi mi jak nie tylko biegam, ale się gimnastykuję (np. Total Body Conditioning). Tu zapewne dobrze robią na kondycję biegową brzuszki, rozciąganie, przysiady itp. W końcu przy biegu pracują nie tylko nogi, jak się niektórym wydaje...

Ja bym się sam kiedyś przeszedł jeszcze w całości tą Ścieżką nad Reglami. Nie jest to trudny szlak, ale odległość do pokonania - niebagatelna.

Niezorientowanych zapraszam do zapoznania się ze zdjęciem:

Obrazek ze strony Schroniska w Pięciu Stawach.

Jolu na początek to może Ścieżka nad Reglami. Przyjemna i zazwyczaj przetarta. Zagrożenie lawinowe raczej małe. Jak się spodoba zimowe wędrowanie po Tatrach to tak jak proponują koledzy

Też prawda. Na dojściu do schroniska niebezpieczny bywa ostatni stromy odcinek pod Niżnią Kopą (jeśli ktoś nie pamięta gdzie to to chodzi mi o miejsce od którego jest poprowadzona kolejka zaopatrzeniowa do schroniska). Parę lat temu przysypało tam turystów. Na szczęście obyło się bez ofiar. W samej dolinie raczej nie ma większych zagrożeń (pomijam sytuacje katastrofalne, kiedy lawiny mogą schodzić nawet samorzutnie).

Jest okres poza sezonem. Jeszcze nie ma Świąt i Ferii, więc w tej chwili Tatry są dość puste. Pamiętam z jednego roku wypad z bratem w Tatry kilka dni przed Świętami B.N. kiedy dojechaliśmy do Zakopanego autobusem i znaleźliśmy się w kompletnie widmowej scenerii - pusty dworzec i ani jednego busa! (a sam wiecie jaki tam potrafi być tłum ludzi i ile busów). Groziło nam, że będziemy jechać do Kościeliskiej (lub Chochołowskiej, bo już dokładnie nie pamiętam, co było naszym celem) na stopa. Na szczęście po pewnym czasie pojawił się rozkładowy autobus PKS-u, który wybawił nas z kłopotu.