Opcje wyszukiwania (Strona 51 z 210)

Pamiętasz? Przeczytałyśmy ją "jednym tchem"
„Na szlaku do Composteli. Najważniejsza droga mojego życia” - książkę, w której znany niemiecki komik telewizyjny Hape’a Kerkeling  pisze o swojej pieszej wędrówce do grobu  św. Jakuba. Od tego się wszystko zaczęło    

Mało i nie mało... zaporą dla mnie były niestety finanse Nie rozdzieram jednak szat znajdę na tą drogę jakiś własny sposób

O tym, że to nie przypadek rządzi naszym życiem jestem głęboko przekonana. Wszystko jest "po coś". Czasami sporo trzeba poczekać, aby dowiedzieć się po co - ważne, aby nie wyciągać fałszywych wniosków

Z Twoich doświadczeń będę czerpać garściami :*

Bardzo mi żal, że Harnaś się nie odzywa... nie tracę jednak nadziei.

Oczywiście! Rano było wyśmienite

Wiwat nieprzewidywalność! Wiwat DZIEWCZNKI! Małe i duże!

Focie prześliczne i o dziwo nie przekolorowane - chyba prawdziwe  

O kurcze to z Kęt można dojechać w bardzo ciekawe zakątki Beskidu Małego... czyli dojeżdżam z BB busem do Kęt, a potem dalej hajda w świat... i nie trzeba robić pętelek

Zwłaszcza Porąbka i jej okolice są w takim układzie bardzo dla mnie atrakcyjne

Prawdziwy zimowy tłuścioszek  

Znam walory tej trasy, chociaż "na raz" jej nie robię... 

Rankiem, gdy tylko otworzyłam oczy mój pokoik zalewały słoneczne promienie   Wstałam zdecydowanie za późno  (czy kiedyś udało mi się wyjść na szlak bladym świtem? )  mimo tego plan na ten dzionek był taki, aby dojść do pusteli Św. Jana z Dukli

Przy porannej kawie pogawędziłam z gospodynią, która bardzo poleca mi wejście na szlak i obejrzenie niezwykłej drogi krzyżowej. Sprawdziłam to z mapą i niestety droga nie pokrywa się z czerwonym GSB – szkoda, byłam ciekawa tych niezwykłości.

Myk, myk, suche skarpety na nogi i w drogę... przez sklep spożywczy 

Pierwszy odcinek szlaku prowadził mnie stokami Grzywackiej Góry.
Wspinam się powoli bo widoki zapierają dech w piersiach i szybciej iść się nie da – cudna nagroda za te ostatnie dni w deszczu 

Podejście z Kątów pod Grzywacką Górę, w tle okrutna góra Kamień
 

Na pierwszym planie Kąty, dalej Nowy Żmigród.

Panoramka z wiaty i podejścia na Grzywacką Górę.

Beskid Niski tarninówka słynie! Owoce tego jest tu w bród!

Paręset metrów przed szczytem Grzywackiej Góry szlak GSB odbija w pola. Postanowiłam na chwilkę szlak opuścić i szczyt Grzywackiej Góry zdobyć. To co zobaczyłam wprawiło mnie w osłupienie

Na szczycie stoi krzyż ze … schodkami, dzięki którym można wydrapać się na platformę widokową i podziwiać panoramę dookoła głowy, krzyża i szczytu

Niewątpliwie Grzywacka Góra jest jednym z tych niewysokich, niepozornych szczytów, na których dostaje się wariactwa w głowie i chciałoby się tam po prostu zostać  

Nie liczcie jednak na to, żem się na platformę się wydrapała Podziwiałam wszystko z najniższego poziomu  

Już po powrocie wysznupałam w necie „cudzą” panoramkę

Panorama interaktywna z Grzywackiej Góry

To jednak nie był jeszcze koniec niespodzianek. Wypatrzyłam cosik w oddali poniżej szczytu – podeszłam bliżej... była to ostatnia stacja drogi krzyżowej! Metalowe pręty powyginane w kształty przypominające zarys budowli... 

Od jej strony Kątów, drogą krzyzową podążał jakiś człowiek... Sobą bym nie była... gadu, gadu... po marudziłam ciut, że chciałam, że nie wyszło, że szkoda mi bardzo... bluetooth poszedł w ruch i mam kilka innych fotek stacji drogi krzyżowej

Usłyszałam także, że stylistyka tych stacji nawiązuje do wyglądu okolicznych budowli sakralnych, kościółków, kapliczek, cerkwi – piękny ekumeniczny pomysł!

Na szczycie góry jest także zadaszone miejsce z ołtarzem – w razie cuś można się schronić

W końcu wracam na szlak i polami wędruję dalej

Na trasie jest sporo leszczynowych zagajników, w których harcują wiewiórki i zielone dzięcioły

Dojrzałe owoce głogu

Na jednej z polan dostrzegam wyrazistą sylwetę Cergowej – tam podążam

Panorama na Cergową z... bzykiem

Widoczki w kierunku północnym - Pogórze Jasielskie.

Z mapy wynika, że wędrować będę nieomal po płaskim, słonko przygrzewa, widoczność jak brzytwa, idę spokojnie, podziwiając wszystko wokoło i ciesząc się tą drogą, która rzeczywiście jest jak nagroda po ostatnich dwu „leśnych” i mokrych dniach.

Pod sam szczyt o nazwie Polana jest ostrzejsze podejście, ale za to na górze znajduje się cudna widokowa a jakże polanka. Pofociłam, podjadłam i zdecydowałam się troszkę poleniuchować

Zdaje się, że musiało mi się zdrzemnąć    

Poderwałam się, szybko zebrałam się bo  przecież chciałabym dotrzeć do Pustelni – do Chyrowej jest zbyt blisko, aby tam nocować...

Po około 40 minutach drogi taki „widoczek”

i niejasne poczucie, że to już dzisiaj było...

Idę jeszcze kilometr i … sprawdzam mapę, sprawdzam gps-a... ciężkie zdziwienie... idę z powrotem!

Do dzisiaj nie wiem jak to się stało    cosik mnie w tej drzemce nieźle zamroczyło   Sporo czasu mi umknęło... Trudno, nocować będę jednak w Chyrowej... przy niedzieli i tak pewnie w pustelni byłyby tłumy

Wędruję znowu przez leszczynowe zagajniki, gdzie raz po raz spotykam takie oznaczenia

Nic dziwnego – w końcu jesteśmy na drodze szybkiego ruchy, która na dodatek ma międzynarodowe oznaczenie E3 

Zejście do Chyrowej – Hyrowej z pięknym widoczkiem na górę o takiej samej nazwie

i powitanko w wiosce

Ponieważ duch opiekuńczy polecał prywatne schronisko Chyrowa na luzie weszłam do wioski. Wszystko jasne, niczego nie trzeba szukać

Idę pooglądać Cerkiew Opieki Bogurodzicy w Chyrowej  i nagrobki, które się przy niej znajdują

Moje miejsce na nocleg

 
To był fajny dzionek i na dodatek znalazłam się już po drugiej stronie mapy. Wstąpiła też we mnie nadzieja, że jednak ten Niski przejdę 

Pozdrówki

Z tym figowcem - super sprawa!

Liczyłam na jakieś zagadki Templariuszy, a tu same legendy....   jestem niepocieszona

Przedreptane wielokrotnie i faktem jest, ze panorama ze skał Warowni należy do bardzo urokliwych