Opcje wyszukiwania (Strona 59 z 210)

Piotruś - czy to jest wakacyjna widokówka z tego roku? 

Hahaha... też miałam skojarzonko

Nic to, dawajcie swoje "ciacha"! 

A mnie tym razem te "jeziorne" fotki zauroczyły 

Zgłoszę się, zgłoszę  Co prawda zamierzam korzystać głównie z busoli  ale podwójne zabezpieczenie się przyda 

Póki co  trza mi się jednak dostać do Krościenka

Polecam gorąco stację turystyczną Państwa Chrobaków
Miejsce niezwykle przyjazne wędrującym turystom. Gospodarze serdeczni, skorzy do pogawędek, w razie potrzeby poratują wyżywieniem. Warunki bardzo przyzwoite, a cena za nocleg niewygórowana.

Zmordowana walką z wiatrołomami marzyłam tylko o natrysku i wygodnym łóżeczku. Zeszłam do jadalni, gdzie w kuchni przygotowałam sobie kolację. Chciałam iść jak najszybciej spać… Nie dało się… 

Przy takim oto piecu, który stoi sobie w kuchni Gospodyni piekła na niedzielę placek. Pachniało więc w całym obejściu i nic dziwnego, że już po chwili zeszli się domownicy – Gospodarz i Stareńka Babuleńka, a także para turystów, którzy również  nocowali w stacji.

Gospodyni - Pani Ela poczęstowała nas herbatką z łącką śliwowicą   i nie wiadomo kiedy zaczęły się snuć opowieści… o życiu na Studzionkach zanim drogę do Ochotnicy zrobiono, o strasznych burzach, huraganach, srogich zimach i głodzie na przednówku, o kapliczce co ją postawiono jakiś czas temu i teraz ksiądz w niedzielę przyjeżdża odprawić tam Maszę świętą…
Przodowała w opowieściach Babuleńka. Widać, że te gawędy sprawiały jej przyjemność

Najbardziej spodobała mi się opowieść o dwóch siostrach. Rzecz działa się w Ochotnicy. Siostry miały wspólnego męża i siedmioro dzieci   Cała trójka zgodnie żyła, a dzieciaki się dobrze chowały. Pewnego razu, gdy bawiła się na moście jakaś obca kobieta przechodziła tamtędy i zostawiła na chwilę swoje dziecko, zostawiła je i więcej nie wróciła… Nastał wieczór, dzieci pobiegły do domu, pobiegł i z nimi nieznany chłopiec. Siostry zdziwiły się, ale zrobiło im się żal znajdy. Nakarmiły dziecko, umyły i położyły spać. Same usiadły przy piecu i bojaźliwie oczekiwały męża. Chłop wrócił do chałupy, umył się, zjadł i zaczął liczyć dzieci – no i doliczył się jednego więcej… Spojrzał na struchlałe kobiety i rzekł: siedmioro się wychowało to i temu miski zupy nie braknie. A potem oczywiście wszyscy żyli długo i szczęśliwie

Uwielbiam słuchać takich opowiastek i często zdarza mi się, że wędrując spotykam starszych ludzi siedzących przed chatkami starymi jak i oni sami… Jeżeli nadarzy się okazja przysiadam się i słucham… no i potem mam biedę gdziekolwiek zdążyć

Tego wieczoru nocujący w stacji turyści nieźle mnie nastraszyli opowiadając o tym, że szlak do Krościenka jest w wielu miejscach nie do przejścia z powodu wiatrołomów i oni bardzo się natrudzili kiedy kilka dni temu szli nim na Studzionki. Odradzali dalsze wędrowanie i sugerowali, abym zeszła do Szlembarku

Pamiętałam mordęgę w drodze na Studzionki, czas ponad plan jaki mi ten odcinek zajął  i obawiałam się czy dotrę na czas do Krościenka – będzie niedziela, wieczór, a muszę jeszcze dostać się do domu… Co robić?

Niedzielny ranek wstał cudny

z lewej Studzionki w oddali Gorce i Wyspowy

nawet Taterki było zdecydowanie lepiej widać, choć pozować do fotki nie chciały

Pożegnałam się z Gospodarzami i ruszyłam na szlak. Sprawdzę jak tam jest – wrócić mogę zawsze… może chociaż do Lubania dojdę i potem zejdę na Snozkę, gdyby było ciężko…

Wiatrołomy zaczęły się tuż przed Kotelnicą i z przerwami występowały aż do Runka. Ponieważ cały czas szło się lasem, na przemian obchodziłam, przekraczałam, pełzałam, wspinałam się, aby potem zeskakiwać… im bliżej południa tym upał był większy, a moje zmęczenie jeszcze większe…

Runek osiągnięty! darkheush twierdzi, że to połowa szlaku, dobrze! 
Będzie z górki, chociaż coraz dalej od domu

Przy którejś przeszkodzie zahaczyłam o gałąź i …. rozdarłam spodnie… gdzie… no wiadomo… na doopie W tej temperaturze w długich spodniach wędrować nie będę   Od czego mamy srebrną taśmę – szybka decyzja, podklejam materiał w miejscach rozdarcia i już mogę ruszać dalej.

Od Polany Wybrańskiej przez Morgi i Jaworzyny Ochotnickie szlak jest czyściutki bo drzew nie ma za to są piękne widoki  

Dopiero samo podejście pod Lubań znowu daje do wiwatu. Nie dość, że stromo jak fiks to znowu dziesiątki powalonych drzew – do tego jeszcze fruwające różnorodne bzyki. Gorąco było, gorąco…

Na Lubaniu zachwyt!

Fotopstryki i kierunek do wiaty bazy namiotowej bo tam cień będzie i zasłużony odpoczynek.

Wszystko to było i nawet więcej, przyszłam na gotowe – znaczy turyści – Ojciec z Córką, których kilkakrotnie mijała od piątku na szlaku – mieli rozpalone ognisko

Wyprosiłam wrzątek i raczyłam się kawusią Pod wiata było jak w klimatyzowanym!
Szybko się zregenerowałam

Uzupełniłam wodę w źródełku poniżej polany.

Po raz n-ty obejrzałam ruiny schroniska

Teraz nadszedł czas na podjęcie decyzji, jak dalej wędrować… i właśnie wtedy pod wiatę dotarła czwórka turystów, którzy również mieli zamiar wędrować do Krościenka – pójdziemy razem! 

W drodze do Krościenka - Jaworzyna - widok na północ, Beskid Sądecki.

Punkt widokowy - Marszałek, od Pienin po Beskid Sądecki.

Cudne łąki z podkolanem białym

Te wszystkie "wstawki" z roślinkami były możliwe tylko dlatego, żem razem z naszymi forumowiczami, w Beskidzie Małym je poznawała

Kierunek Krościenko

To było świetna decyzja! Wiatrołomów na zejściu było niewiele, widoki przednie, a najważniejsze, że Gorce przewędrowane

Po kliku, cały albumik z gorczańskiej części GSB

A reklama w przerwie serialu? Będzie jutro!

Częściej oglądam zamki i pałace z zewnątrz niż w środku bo bryłę łatwiej mi zapamiętać niż kolejne komnaty, zbrojownie czy skarbce

Moszną muszę jednak koniecznie zobaczyć również i w środku! 

No to wszystko jasne... czyli dalej nic nie wiem  

A w jakiej postaci był konsumowany? Jajeczniczka?  

Ciekawe informacje o Panu Justynie - kolejny hobbysta, a zarazem znawca tematu wysokiej klasy

Mamy tu na forum różnych grzybowych speców, których ta postać zapewne zainteresuje

Jestem przy drugiej części... aby wszystko dobrze zrozumieć nie da się czytać za szybko

EDIT:

No i przeczytane! 

Tego się nie da opowiedzieć, skomentować. To trzeba samemu przeczytać i przeżyć!

Dzięki bcFan za tą wciągającą lekturę

No tak...    aby dotrwać do rana potrzebny jest duuuuży zapas Tarninówki     

No to wszystko jasne 

Burzan – to musiał być on!

Warto nadmienić, że w Gorcach wyznaczono szlaki dla indywidualnej (tzn. do 5 koni) turystyki konnej. Urozmaicony teren z licznymi polanami i rozległymi krajobrazami stanowi doskonały teren dla konnych wycieczek i tak sobie myślę, że z końskiego grzbietu widok jeszcze lepszy niż dla pieszego

Mój pokoik był w samym szczycie bacówki i też miałam okazję obserwować przesuwające się po linii horyzontu pojazdy – ciekawie to wyglądało

Rankiem szybciutko się wyzbierałam i dalej w drogę. Ponieważ trasa na Stare Wierchy prowadzi właściwie cały czas lasem znowu trzeba było sobie urozmaicić wędrówkę

Urozmaicić… zaglądaniem w kałuże i inne cieki wodne  bo tam zawsze coś ciekawego się dzieje

figlują traszki

rozrabiają żabie dzieci 

drapieżnik szykuje się do polowania

kumaki jak gapie podglądają kto szlakiem wędruje

Na Starych Wierchach wita mnie Bernie  i częstuje kawusią z jabłecznikiem – pychota gadu, gadu, gęsi tyłek szczypią, na pogaduchach minęła „spora” chwilka.

Żegnam gościnne Stare Wierchy   i dreptam dalej. W drodze mijam miejsce, gdzie na stokach Obidowca w maju 1973 r. uległ katastrofie dwusilnikowy samolot sanitarny.  Odbywał on lot z Gdańska do Kielc, a następnie w drugim etapie leciał do Nowego Targu. Na miejscu zdarzenia, przy czerwonym szlaku turystycznym prowadzącym w kierunku Turbacza, postawiony jest symboliczny pomnik ofiar katastrofy.

Na szlaku nie ma już takich ilości błota o jakich pisał Piotr, co rusz widać jednak skutki huragany. Na terenie GPN wszystkie szlaki są uprzątnięte, chociaż wygląda to przygnębiająco…

Koło południa jestem na szczycie Turbacza – szału ni ma

Z podejścia zrobiłam rozległą panoramę mimo, iż powietrze zbyt przejrzyste nie było

Schronisko Turbacz – bez emocji. Zatrzymuje się tylko przed tablicą i dumam parę minutek Nic dodać, nic ująć! 

Za to na wzmiankę zasługuje fakt, że po prawej stronie przy wejściu do budynku wygospodarowano spore pomieszczenie, które pełni funkcje kuchni turystycznej. Jest kilka czajników, zlewozmywak, blaty kuchenne można korzystać z tego bez żadnych opłat. Chwali się! 

Taterek prawie nie widać, ludzi zatrzęsienie, zmykam więc na Halę Długą

Znalezione po drodze lub przy drodze - jak kto woli

Na skraju Hali Długiej znajduje się źródełko z pyszną wodą 

Była też okazja poczynić obserwacje florystyczne

ciemiężyca zielona

pełnik europejski

fiołek dwukwiatowy

storczyk - kukułka szerokolistna

Na Kiczorze zachwyt
Myślę, że to jedno z piękniejszych miejsc widokowych w Gorcach, ech… żebyż ta widoczność była lepsza

Od tego miejsca teren obniża się, gdyż zmierzam w kierunku )( Knurowskiej
Po drodze jeszcze kilka rozległych i widokowych polanek, zasobnych w wodę

Polana Zielenica

Przed samą )( Knurowską dom wielorodzinny z miejscami do nocowania.

Sama przełęcz, taka zwyczajna

Stąd mam już tylko niecałą godzinę do stacji turystycznej Studzionki

Ruszam więc dziarsko, ale mój zapał wystarcza na krótko… zaczynają się wiatrołomy, przekraczam, obchodzę, znowu przekraczam…

... a potem było już tylko gorzej i gorzej... wędrówka, która miała trwać około godziny zajęła mi przez te ogromne ilości powalonych i nieuprzątniętych drzew prawie trzy godziny i wymęczyła okropnie

Kiedy w końcu dotarłam na Studzionki poczułam ogromną ulgę, że mam ten odcinek już za sobą.

Przy szlaku czekał na mnie gościnny Dom Państwa Chrobaków

Udana i piękna wyprawa! 

Wyskubałam cosik na światło dzienne   

Nie godzi się trzymać tych śliczności i przeżyć w ukryciu!