Opcje wyszukiwania (Strona 66 z 113)

Ciekawą roślina występującą głównie jaworzynach górskich Beskidu Małego jest miesiącznica trwała, która pozostawia zeszłoroczne pędy, jakby w postaci wiszących łusek na zeschniętych badylach.

Fajnie jest mieć takich ptasich gości u siebie. U mnie na balkonie też nierzadko się tacy pojawiają

Wprawdzie kos jest ptasim pospoliciakiem, nie mnie jest to pierwsze zdjęcie ptaka jakie wykonałem w Beskidzie Małym. Jaki będzie następny, to zależy jakiego uda mi się zrobić, a to jest kwestia przypadku.

Mam też zdjęcie grzyba nadrzewnego. Nawet nie próbuje go oznaczać po gatunku

Moja wyprawa w poszukiwaniu pierwszych oznak wiosny oraz nowych stanowisk paprotników do bazy w Beskidzie Małym zakończyła się pełnym sukcesem. Swoje poszukiwania skoncentrowałem na stokach Pańskiej Góry, Pobisiowej Góry, Kobylicy, Wapienicy, Kobylej Głowy, Susfatowej Góry i Ostrego Wierchu.

Lepiężnik biały już tutaj kwitnie,

pierwiosnka wyniosła rozwinęła już swoje rozety liściowe

a śledziennica skrętolistna ma już pąki kwiatowe.

Udało mi się też odnaleźć nowe stanowisko nerecznicy walijskiej na stoku Wapienicy i wrońca widlastego na stoku Ostrego Wierchu. Arcytrudne zadanie okazało się nie aż tak trudne

Oto wroniec widlasty na nowym stanowisku w Beskidzie Małym

Na stokach tych wzgórz sporo znajduje się lasów jaworowych

Po drodze trafiłem też lipę - pomnik przyrody

Te informacje na temat Wielkiej Puszczy nie są mi znane. Wielka Puszcza jest jakby odizolowaną częścią Porąbki znajdującą się poza szlakami turystycznymi, dzięki temu brak tu zgiełku ludzi i można tu odnaleźć cisze i spokój (no może pomijając okres wakacyjny). Ciekawy jest też sam potok Wielka Puszcza, bo przez długi odcinek ciągnie się dzikimi zakątkami, ale najciekawszy wydaje się być jego źródłowy odcinek. Znajdują się tu fragmenty naturalnych buczyn z domieszką jaworu z wielkimi łanami czosnku niedźwiedziego. Dzięki Wielkiej Puszczy usłyszał o mnie świat botaniki i odkrycia tutaj pierwszego stanowiska w Karpatach nerecznicy pośredniej, od której wszystko się zaczęło

Przyroda rządzi swoimi prawami i człowiek nie powinien decydować o losie zwierzęcia by go upolować, nie mówiąc już o zagrożonych gatunkach w skali kraju do których zalicza się niedźwiedź brunatny. Na własnych oczach widzę jak ubożeje nam fauna, nawet z tych powszechnych gatunków, jak: zając, sarna, a czerwone listy i księgi zagrożonych gatunków stale się wydłużają Każde zwierzę ma też swój określony rewir, a człowiek zazwyczaj się z tym nie liczy i prowadzi budowę tam gdzie mu się podoba, nawet na obszarach przyrodniczo cennych zabierając zwierzętom przestrzeń życiową

Właśnie od tej tabliczki "Obszar lęgowy żmiji zygzakowatej" trzeba dość zejść w dół i się trafi. Zastanawiałem się który ten staw jest "Wilczym Stawem", a ten na wschód od kamieniołomu to jest naturalny

Jeśli chodzi o paprotniki to mam plany na dalsze poszukiwania nowych stanowisk w Beskidzie Małym (to wie czy jest jeszcze szansa na coś nowego i z jakiego gatunku ) oraz w sezonie m. in. na Puszczę Augustowską na kolejny nowy gatunek, na jednego z najbardziej niezwykłych, rzadkich i trudnych do znalezienia paprotników polski o nazwie podejźrzon wirginijski - więc szykuje się wyzwanie niczym z programu Nat Geo Wild czy Discovery. Inni zaliczają Koronę Polskich Gór, inni ośmiotysięczniki, a ja od 2001 roku zaliczam wszystkie gatunki paprotników występujące obecnie w Polsce. Te wszystkie wyzwania łączy jedno, że człowiek poznaje jak niezwykły jest nasz świat. Oprócz podejźrzona wirginijskiego pozostał mi tylko poryblin kolczasty który od jakiegoś czasu mnie zwodzi. Wiem że żaden botanik przede mną tego nie dokonał, zaliczając w naturze pełną współczesną pteridoflorę krajową. To wie ile uda mi się z tego zrealizować, przy tych problemach które od jakiegoś czasu mnie nawiedzają

Te zdjęcia właśnie mam z dzisiaj. Wiosenne kwitnące rośliny nie jest łatwo znaleźć, bo zupełnie nie rzucają się w oczy Ja mam takie miejsca, gdzie jest pewne tego co szukam

W Beskidzie Małym pewnie też będą już kwitnące oznaki wiosny, a wystarczy że zjawie się tam tylko raz
Chętnie się wybiorę w grupie w to miejsce, bo mam teraz plany poszukać tych oznaków w BM

Widzę dużą rozbieżność co do wysokości szczytu Suszyc. Pewnie jest to związane z problemem określenia właściwego jego punktu. Na mapie compassu prezentowanej na naszej stronie podane jest 619 m, na innej mapie 639 m, a na zdjęciu 590 m. Właściwa wysokość wydaje się być ta ze zdjęcia