Opcje wyszukiwania (Strona 85 z 223)

kisielu nie mogłam oczu oderwać od Twoich zdjęć . Powtórzę jeszcze raz, masz talent do focenia i wykorzystuj go !

Te żółte kwiatuszki to pięciornik złoty , a fotka sasanki alpejskiej - prześliczna. Widzę, że już zaczęły kwitnąć.

Do płochacza halnego to Ty masz szczęście, albo on Cię tak bardzo lubi . ! Fajnie mu na fot.43 „halny” w plecki dmuchnął .

I na koniec – Ty się nie przejmuj tym „niepowodzeniem”. To, że znasz dobrze siebie i swoje możliwości to cecha godna pochwały. Góra, jak to góra, będzie na Ciebie czekać , a miejsce jest tak piękne, że jak Cię znam, zapewne niebawem znowu tam będziesz. !

Podobają mi się słowa Kingi Baranowskiej, która o swoich odwrotach spod szczytu powiedziała kiedyś tak:

cyt. „Człowiek nigdy nie jest silniejszy od góry. Nie da się walczyć z naturą.[…] możemy być świetnie przygotowani do danej wyprawy, ale – czy chcemy tego, czy nie – musimy podporządkować się występującym tam warunkom. Dopiero wtedy możemy się wspinać. Jeśli robimy coś wbrew temu, nie kończy się to dobrze.”

I jeszcze jeden : Na pytanie: co jeśli trzeba zawracać. Co się wtedy czuje?  - odpowiedziała:

cyt: […]„Takie sytuacje przytrafiły się mi kilka razy. Pierwszy raz na Dhaulagiri, sto metrów przed szczytem. Była to dla mnie wtedy najtrudniejsza decyzja w życiu. Ale jedyna słuszna. I właśnie w takich sytuacjach, kiedy trzeba zawrócić, gdy szczyt jest już niemal na wyciągnięcie ręki, odczuwa się jedynie słuszność podjętej decyzji. Dojrzałym alpinistą jest się wówczas, kiedy, w odpowiednim momencie, umie się zawracać. Trzeba na tyle siebie poznać, by rozumieć, że nie należy robić ani jednego kroku dalej. Potrafię zawrócić przed szczytem, ponieważ są niesprzyjające warunki pogodowe albo mój partner źle się czuje – to jest przejaw dojrzałości i odpowiedzialności wspinacza.

to ja też sobie strzelę - Jawornica ?

przepraszam, ale od kilku godzin mam przed kompem ubaw po pachy ...

Zostałam wywołana do odpowiedzi , więc odpowiadam.

Krzyż na Gancarzu może nie należy do „najciekawszych”, niemniej jest to krzyż . Szkoda, że wandale go porysowały. Przez to stracił może na wyglądzie, ale na pewno nie na symbolice . Gancarz bez krzyża nie byłby z pewnością tym samym szczytem, co z krzyżem. Od zawsze wiadomo, że na nim stoi . W końcu ktoś go tam w jakimś celu postawił.

strzelam ...  przy zejściu w stronę Rzyk z Leskowca ?

I właśnie to rozwiązanie się u nas, z tego co obserwuję, a inni pewnie też zauważyli, najlepiej sprawdza. Ktoś rzuca hasło, że się gdzieś wybiera, a inni jeśli mają ochotę i czas to kontaktują się i dołączają, bądź też nie. Jest to związane m.in. z tym, co napisałam powyżej.

Najczęściej takie właśnie spontany są najfajniejsze i najlepiej się je później wspomina .

M.in. z tego zdania cyt. „Na forum o którym piszesz (powiedzmy to otwarcie - Góry Bez Granic) jest w ludziach chęć przebywania we własnym towarzystwie, chęć organizowania wspólnych wycieczek przy okazji zlotów, chęć poznawania czegoś nowego.”, chociaż może rzeczywiście powinnam opuścić słowo „wyłącznie”, co Cię widzę ubodło .  To, że, jak piszesz, poruszane są na nim także inne tematy, w tym nie związane z górami, to myślę że i z tego powodu znajduje wielu zwolenników (podobnie, jak nasze ). Na samym organizowaniu zlotów i wycieczek pewnie by długo nie ujechało, ale kto wie … ?

Nigdzie nic KCh nie zarzuciłam, co mi próbujesz wmówić . Podałam tylko to forum jako przykład, jedno z wielu (bo zapewne inne też istnieją), gdzie, jak napisałeś, ludzie mają chęć przebywania we własnym towarzystwie i chęć organizowania wspólnych wycieczek. I tyle.

Oczywiście, że tak . Poza tym trzeba tu zauważyć jedną rzecz. Jak na internetowe Forum, to wielu z nas już się spotkało w realu, wspólnie wędrowało i co najważniejsze – trochę poznało . To nie jest myślę kwestia „chęci” tylko raczej tego co napisał lowell79 w ostatnim zdaniu. Żeby z kimś wędrować, oprócz wolnego czasu, trzeba jeszcze lubić towarzystwo tej /tych osób, z którymi się wybieramy na wspólną wędrówkę. Nikt bowiem chyba z nas nie jest masochistą. Nie dziw się więc maurycy, że powstały mniejsze forumowe grupy, które z jakiś powodów trzymają się razem i wspólnie chcą spędzać wolny czas. Nie uważam tego wcale za coś złego, wręcz przeciwnie. Fajnie, że w ogóle chcemy razem wędrować.

Dlaczego twierdzisz, że nie dzielimy wspólnie swoich pasji ? To, że ktoś pisze relacje ze swoich wycieczek, wrzuca zdjęcia, bierze udział w dyskusjach, w ogóle to, że się u nas udziela w jakikolwiek sposób, że do nas trafił (bo chciał, miał taką potrzebę), a nie chodzi razem z nami w góry, nie uczestniczy w zlotach, to co ? Nie dzieli z nami swoich pasji ? Skreślasz go ? Ja tak nie uważam. Może być 1000 powodów, dla których ta osoba robi tak, a nie inaczej i każdy powinien to zrozumieć i uszanować.

Raczej dziwne byłoby to Forum gdyby przebywanie na nim zależało od „albo …albo…” . Załóż takie –życzę Ci powodzenia .

Nasze Forum, już kiedyś to pisałam, nie chcę się już powtarzać, więc krótko - jest wyjątkowe pod wieloma względami i dlatego chętnie jest odwiedzane i czytane. To, że przy okazji nawiązały się /nawiązują się tu nowe przyjaźnie to jego dodatkowy atut. Dodatkowy ale nie jedyny. Nie jest to bowiem Forum stworzone wyłącznie do organizowania wspólnych zlotów czy wycieczek, tak jak np. w KCh. To właśnie to, że daliśmy możliwość wypowiadania się tu na różne tematy, również poza górskie spowodowało, że grono forumowiczów raczej z tego co ja obserwuję, wolno, ale systematycznie się powiększa, z czego należy się cieszyć. To, że ktoś odszedł, bo nie znalazł u nas miejsca nie uważam za żaden problem, ani porażkę. Każdemu przecież wolno odejść. Nikt nikogo nie trzyma tu przecież na siłę i całe szczęście.

albo cebulica

Tak jest ! 

Świetnie się czytało TNT'om’ku , jak zwykle zresztą . Mnie najbardziej zauroczyły zdjęcia z kanionu Gachedili nad rzeką Abasha, jaskinie i ten „księżycowy krajobraz” z klasztorami na granicy z Azerbejdżanem . Gratuluję przeżyć !