Opcje wyszukiwania (Strona 105 z 113)

Widze że koledzy pokonują trasę w niezłym czasie, mimo początkowo deszczowej aury, żrących much i bolącego kolana. Tak trzymać Rzyczę kolejnych wrażeń i ukończenia trasy

Mała Góra jest prawie niewyróżniającym się szczytem położonym na południowych stokach pomiędzy Czuplem a Magurką Wilkowicką. Szczyt ten znajduje się poza szlakami i z tego powodu jest mało znany. Natomiast dla mnie amatora chaszczingu z jego atrakcjami jest dobrze znany. Same jego stoki są ciekawie ukształtowane, przechodzą one w kierunku zachodnim i południowym w dwa podłużne garby pomiędzy którymi znajduje się szerszy stok o nazwie Groniczek. Na stokach schodzących na zachód znajdują się porozrzucane malownicze skałki z których największą atrakcją jest "Skała Czarownic" oraz obryw skalny nad samym potokiem. Natomiast na południowych stokach Małej Góry pomiędzy Groniczkiem a garbem południowym znajduje się duże nagromadzenie malowniczych stawów gdzie w zeszłym roku odkryłem tutaj największe obecnie znane w Polsce stanowisko skrzypa pośredniego liczące kilkadziesiąt tysięcy osobników. Zaś same podnóże Małej Góry porośnięte jest przez las iglasty na torfowisku

Widzę że wraca do Beskidu Małego dawna metoda wypasania, która zapobiega zarastaniu terenów nieleśnych, co zaś sprzyja zachowaniu bioróżnorodności

Na stanowisko zanokcicy północnej w Międzybrodziu Bialskim dzisiaj wybrałem się z     Bacą. Fajnie było pokazać kolejne moje odkrycie Na końcu Baca życzył mi odkryć, gdyż planowałem pójść na Przełęcz Przegibek, a potem zejść do Straconki. I chyba dzięki życzeniu Bacy mam właśnie odkrycie Niespodziewanie przeczesując podszczytowe partie Magurki Wilkowickiej natknąłem się na nowe stanowisko bardzo rzadkiej w Polsce
wietlicy alpejskiej, gatunku subalpejskiego który ma tutaj wyjątkowo nisko położone stanowisko Z wyprawy wróciłem niedawno i chyba przeczesałem największą dzicz Beskidu Małego po której jestem nieźle odrapany Opłacało się bo oprócz wietlicy alpejskiej mam jeszcze kilka nowych stanowisk paprotników i no trochę maślaków.

Informacje o odkryciu zanokcicy północnej w Beskidzie Małym wraz ogólnymi danymi na temat paprotników w Polsce, w Beskidzie Małym i w gminie Andrychów znalazły się w najnowszym numerze sierpniowym "Nowin Andrychowskich" pod tytułem "Odkrycie po 127 latach"
Piszę do tej gazety, bo mam ku temu powody

Włóczykijko tego owada na dolnym zdjęciu jestem wstanie rozpoznać, jest to ważka Gadziogłówka pospolita (Gomphus vulgatissimus)

Byłem już na Kaszubskich jeziorach lobeliowych na poszukiwaniach poryblina kolczastego którego niestety nie udało się odnaleźć Zadanie okazało się o wiele trudniejsze niż na początku się wydawało Gatunek ten zdecydowanie jest najtrudniejszym do badań z pośród krajowych paprotników Wymaga wręcz przeczesywania dno jeziora kilka metrów od brzegu w wodzie po pas i na dodatek po grząskim piaszczystym podłożu po którym człowiek się zapada A taka wyprawa musi być zaplanowana perfekcyjnie. Za to natomiast widziałem kilka unikatowych roślin z Czerwonej Księgi Zagrożonych charakterystycznych dla jezior lobeliowych Jedną z nich jeżogłówkę pokrewną pomyliłem z poszukiwanym poryblinem, która w wodzie w młodocianej postaci do złudzenia go przypomina. Jeziora te naprawdę pięknie się prezentują w otoczeniu zalesionych wzgórz Kiedyś zapewne poznam tego dziwnego paprotnika przy którym wrażenia same się szykują
Fotografie z jezior lobeliowych mam umieszczone na bio-forum na stronie dostepnej dla zarejestrowanych http://www.bio-forum.pl/cgi-local/board … 59505.html
Te zdjęcia muszę tam umieszczać bo moje wyprawy przeważnie związane są z botaniką

Mój mail mogę ujawnić na forum, bo mam go w internecie. Oto on: dariusz.tlalka@o2.pl

Baco tą podwodną roślinę znajdę na pewno, bo wiem jak i gdzie ją szukać.
Nena ja wybieram się na Poryblin kolczasty. Jest to już ostatni gatunek paprotnika jaki mi pozostał z występujących współcześnie w Polsce

Tak jak pisałem w poście w Gorce wybraliśmy się nieco po weekendzie czyli wtorek na środę. Na tą wyprawę umówiłem się z Jagodą B. botanikiem z Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska w Katowicach Z tym wydziałem jestem najbardziej zaangażowany botanicznie. Autobusem nieco spóźnionym odjechałem gdzieś o 7.25 z Kęt do Krakowa  natomiast Jagoda bezpośrednim zakopiańskim autobusem o 7.30 z Katowic do Nowego Targu do którego miałem wsiąść. Do Krakowa dojechałem bez problemów i udałem się po wcześniejszym sprawdzeniu w internecie na przystanek G5 dworcu w Krakowie. To było naprawdę dobrym posunięciem  po tym co miało się zdarzyć Czekam, czekam i autobus nie przyjeżdża, na dodatek w jednej chwili zjechały się same autobusy do Zakopca Parę telefonów i okazuje się że autobus jest wciąż w trasie bo kierowca pogubił się w Krakowie Na szczęście autobus dojeżdża po 40 minutowym spóźnieniu Okazuje się że Jagoda jedzie z koleżanką również botanikiem z tego wydziału. Fajnie się rozmawia bo mamy wspólny temat i znajomych Czas przejazdu do Nowego Targu szybko mija. Autobus dojeżdża na miejsce chyba z godzinnym opóźnieniem
Wysiadam razem z Jagodą, natomiast nie wiedziałem że jej koleżanka jedzie do Zakopanego i przez to się z nią nie pożegnałem Ruszyliśmy w trasę przez Nowy Targ. Plecaki to mamy wręcz przeciwne do siebie Po drodze restauracyjka, sklepik Jest dość upalnie. Idziemy  dawnym zielonym szlakiem w stronę Czarnotówka gdzie powinny znajdować się poszukiwane przezemnie zbiorowiska. Po drodze mijamy pasące się krowy. Biedne krówki oblezione były przez muchówki Z trasy roztaczał się widok na Podhale z Nowym Targiem i słabo widoczne Tatry. Trawersujemy przysiółek Do Klocka. Wychodzimy przy pięknym apartamencie Idziemy w stronę nartostrady. Pytając się turysty o trasę na Turbacz zostajemy źle pokierowani co kończy się długiem chaszczingiem z całymi tymi pakunkami W międzyczasie udzielam Jagodzie lekcji rozpoznawania paprotników. Stok się robi bardzo stromy i na dodatek trzeba pokonać potok Ja wpadam jednym butem do wody Czas szybko mija i okazuje się że nie ma już czasu na dojście do schroniska na Turbacz. Podejmujemy decyzje że przenocujemy w tutejszych okolicach. Pytając się okolicznych mieszkańców o nocleg, proponują nam GOPRówkę. Udaje się nam zarezerwować tam nocleg:) Było to dobrym posunięciem bo zaczyna lać deszcz. Planujemy że następny dzień zrobimy długą trasę przez Gorce, bo w końcu nic z planowanych roślin my nie spotkali   Po przenocowaniu ruszamy zielonym szlakiem w stronę Bukowiny Waksmudzkiej gdzie powinny się stanowiska ciemiężycy zielonej i siedliska dla podejźrzona rutolistnego. Pogoda jest nie najlepsza Zaczyna siąpić deszczem. Po drodze mijamy kilka kapliczek i spore nagromadzenie szałasów. Wszystkie w dobrym stanie. Robi się naprawdę mokro, więc postanawiam założyć worki na buty by ich nie zamoczyć Pod szczytem Bukowiny Waksmudzkiej zabieramy się do poszukiwań swoich okazów. Szukamy, szukamy i nic Więc trzeba zapytać się o to miejscowych, ale na nic się to nie zdaje Moje worki na butach nie wytrzymują Jesteśmy przemoczeni. Wreszcie jest 1 okaz ciemiężycy który utrzymał się po założeniu tutaj uprawy owsa Po przetrzesaniu Bukowiny Miejskiej wracamy w stronę Wisielakówki, mija nas spory tłum turystów. Pod Wisielakówką ukazuje się nam piękna kaplica w której w jakimś czasie odbywają się msze. Potem wyłania się gościu z wielgachnym palem drewna na barku. Z tym palem wygląda jak Schwarzenegger Później napotykamy na zabawne oznakowanie trasy. Powyżej Wisielakówki mija nas spore stado owiec. Robi się coraz bardziej mglisto co utrudnia nam poszukiwania O poszukiwaniach podejźrzona nie ma mowy Już jesteśmy blisko schroniska na Turbaczu, jednak mgła jest coraz większa. Schroniska nie można dostrzec, choć jesteśmy od niego kilkadziesiąt metrów Po dojściu do niego wreście wyłania się schronisko widmo ; Możemy się nieco wysuszyć i coś zjeść. Po spędzeniu niedługiego czasu w schronisku ruszamy w trasę na Halę Długą gdzie znajdują się poszukiwane okazy ciemiężycy. Idziemy wraz ze stadem owiec które wcześniej minęliśmy. Zauważamy że nie które kuleją na nogi. Biedne przez co muszą przechodzić Okazuje się że obecnie w okolicach Turbacza prowadzony jest wypas i dlatego prawie nic nie możemy znaleźć Trafiamy do niewielkiego poletka badawczego gdzie wreście rośnie coś interesującego. Po zrobieniu kilku fotek idziemy w stronę ośrodka gdzie możemy coś się dowiedzieć na temat tutejszej flory Wracamy w stronę Hali Turbacz. Mgły nie chcą popuścić. Idziemy niebieskim szlakiem w stronę Poręby Wielkiej-Koninki gdzie znajduje się meta naszej wędrówki. Po zchodzeniu z Czoła Turbacza nagle ukazują się poszukiwane ciemiężyce zielone setki, tysiące W butach mocno chlupie
Jeszcze dwa kilometry do Koninek, tylko te dwa kilometry robią się strasznie długie Po długim czasie wreszcie jesteśmy wreście w Koninkach, gdzie znajduje się przystanek z kąd jedzie autobus prosto do Krakowa. Pech chciał że te autobusy zostały wycofane Więc pozostaje nam zatrzymać jakiegoś stopa. Podworzą nas do Niedźwiedzia jacyś młodzi I z tąd nic nie jedzie Więc zatrzymujemy drugiego stopa. Zatrzymuje się jakiś samochód dostawczy z fajnymi gościami gdzie podworzą nas do Chabówki Z tąd już nie ma problemu z dojazdem do Krakowa. Po wyjściu ze stopa od razu zatrzymujemy autobus do Krakowa i nie mija godzina jak jesteśmy na miejscu. Autobus Jagody do Katowic wyjeżdża o 21.20, a mój do Kęt o 21.50. Żegnamy się. To były dwa dni wielu wrażeń które dla mnie jeszcze się nie skończyły Okazało się że mój autobus został wycofany bo się zepsół, a kierowca dał drapaka z kluczami. To był ostatni autobus na którego czekało gdzieś 20 osób Wszyscy byli nie wiedzieli co zrobić. Ja postanowiłem że dojadę pociągiem do Oświęcimia gdzie mam wujka u którego przenocuje. Pociągiem jadą jacyś chińcycy i różni obcokrajowcy. U wujka jestem gdzieś po północy dla którego jestem niespodziewanym gościem Do domu wracam następnego dnia.
Fotografie z tej wyprawy mam umieszczone na stronie http://www.bio-forum.pl/cgi-local/board … 7267.html. Niestety jest od jakiegoś czasu dostępna tylko dla zarejestrowanych.

Niedawno wróciłem z Gorców. Fatalna pogoda, mokro i brak czasu nie pozwoliły na poszukiwania podejźrzona rutolistnego nawet w ciągu dwóch dni jakie spędziliśmy w Gorcach Jednak podczas tej wędrówki naprawdę dużo się działo, zwłaszcza czegoś nieprzewidzianego Przygoda to była niezła. Muszę teraz poukładać sobie całą relację i spróbuję zdać ją na forum w swoim stylu