Opcje wyszukiwania (Strona 118 z 223)

Dzięki Darku

Zdjęcia już są.  
Darku piękny ten podejźrzon wirginijski ! Wyobrażam sobie Twoją radość na jego widok ! Gratuluję odkrycia ! Jesteś niesamowity ! Chyba nie ma drugiego takiego paprociowego szczęściarza w Polsce . Zazdroszczę również możliwości zobaczenia z bliska Puszczy Augustowskiej ! Wybrałeś się tam zupełnie sam ? Mógłbyś napisać jak tam dotarłeś - chodzi mi o połączenia kolejowe.

kisiel oczu nie mogłam oderwać  W trybie pełnoekranowym ogląda się super ! Widzę, że odprawiona została Msza św. na szczycie.  Pięknie !

pluszcz się pluska  - ładny tomkos

Przykro było to oglądać widząc, że praca młodzieży poszła na marne. Kilka tygodni wystarczyło, żeby zaśmiecić praktycznie całą ścieżkę i kamieniec na nowo. Aż strach pomyśleć jak będą wyglądały pod koniec wakacji ... .
Pośród tego, jak to Jola nazwała bajzlu tętni bogate życie - jest to najlepsze miejsce, żeby obejrzeć jaszczurki, ważki, motyle, kumaki, węże. Smutne, że tak im człowiek niszczy środowisko życia.
Podczas majowej wycieczki z młodzieżą, trafiliśmy m.in. na wyrzucone do krzaków puste butelki po napojach alkoholowych, w które wlazły chrząszcze - biegacze fioletowe. Była to dla nich pułapka. Jednego z nich udało nam się uratować wraz z larwą. Kilka było martwych. Biegacz fioletowy jest w Polsce po ścisłą ochroną.

makowa łąka pod Racławicami wymiata Czemuś tej kobiety w maki nie wypuścił ...

no ale z tej Północy kiedyś wrócisz chyba ?

Ja zbliżam się ku końcowi i powiem szczerze mam podobne odczucia jak gustek, właściwie to silę się już, żeby ją doczytać do końca. Też uważam, że napisana jest w sposób chaotyczny, wiele rzeczy jest zbędnych, nieraz odbiegających od głównego tematu, opisane są też inne katastrofy PRL-owskie. Właściwie w książce nie ma czegoś o czym byśmy już nie wiedzieli  (chodzi mi m.in. o sytuację polityczną w kraju w czasach Gierka ). Wiele opisów sytuacji jest przedstawiane kilka razy, z różnego punktu widzenia, powtarzana, mieszana, co w konsekwencji powoduje, że nie wiadomo, która wersja jest w końcu tą właściwą. Przez szczegółowe opisy, czasami wręcz zbyt detaliczne, autor próbował w suchych faktach ukazać tragizm zdarzenia, jednak nie zawsze to dobrze się odbierało przy czytaniu (przynajmniej ja miałam mieszane odczucia). Nie wiem jak po latach odbierać to będą rodziny górników (jeśli oczywiście przeczytają książkę). Czy nie będzie to niepotrzebne rozdrapywanie ran ... . Myślę, że książka spokojnie mogłaby się zamknąć w połowie tych stron , co posiada (504 str. + 64 str. bibliografii). Z ciekawością przeczytałam jedynie część 1 i 2 - potem już było coraz gorzej. Takie jest moje zdanie.

... oj to też to musisz nadrobić , zabiorę Cię tam kiedyś wiosną , ale wydaje mi się, że już kiedyś nimi przechodziłeś.

Mnie Tarnowskie Góry kojarzą się ze Sztolnią Czarnego Pstrąga , a Ty nam tu ładnie miasto pokazałeś.